Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-04-13 20:50

Hond accepteert baby niet

Geplaatst door de TopicStarter : 11-04-13 20:50

We hebben twee honden, een Spaanse herderkruisingteef van 6 jaar en een west highlandwhite terriërreu van 12,5 jaar.
De westie heb ik al vanaf dat hij 8 weken is. En sinds 10 maanden zijn we ouders van een zoontje.
Ons Spaanse teefje doet het geweldig met hem, is sowieso een hele onderdanige lieve hond. Helaas moet de westie werkelijk niks ervan hebben.
We hebben tijdens de zwangerschap ze al tijdig laten wennen aan bijv de box, andere slaapplek, minder aandacht en de baby voorzichtig geintrduceerd etc. De honden krijgen uiteraard nu wat minder aandacht en staan niet meer op de eerste plaats. Wel krijgen ze volop beweging.
Al vanaf het begin negeerde het reutje de baby volkomen, alsof hij gewoonweg niet bestond. Maar sinds een paar weken komt de kleine van zijn speelkleed af en tijgert nu traag door de woonkamer, wat uiteraard steeds sneller gaat.
De westie loopt continu te trillen, hijgen, janken en te grommen. Zijn staart recht omhoog en oortjes zijwaarts. Nu begint hij ook om de kleine heen te dribbelen grommend. Ik kan werkelijk geen seconde wegkijken.
We zijn bang dat hij binnenkort echt gaat uithalen en weten niet goed hoe dit op te lossen.
Wie heeft hier ervaring mee of kan een goede gedragstherapeut in de omgeving Alkmaar aanraden?
Hopelijk kan iemand ons helpen!

**Geplaatst**: 11-04-13 20:53

Geplaatst: 11-04-13 20:53

http://www.hgcnoordhollandnoord.nl/

Heb ik goed verhalen over gehoord. Komen ook aan huis en hebben speciale trainingen met betrekking tot omgaan met baby

**Geplaatst**: 11-04-13 20:53

Geplaatst: 11-04-13 20:53

Al eens geprobeerd om die hond een flinke correctie te geven??

**Geplaatst**: 11-04-13 20:53

Geplaatst: 11-04-13 20:53

Heb je de hond al eens duidelijk gemaakt dat zijn gedrag niet gewenst is? Het eerste waar je vanuit moet gaan is dat hij simpelweg niet weet wat hij er mee aan moet en het is jouw taak hem te vertellen hoe hij geacht wordt zich te gedragen.

**Geplaatst**: 11-04-13 20:54

Geplaatst: 11-04-13 20:54

Die van ons had het ook. Een boomer. 3 jaar was hij al bij ons. Toen de kleine begon te kruipen begon hij op zijn kleed te trillen. In eerste instantie niets in de gaten. Tot dat de kleine ging lopen, toen bleef de hond trillen. Bij mijn ouders had hij het niet. Wij hebben de keuze gemaakt om hem weg te doen. Hij was absoluut niet agressief en zal ook nooit aanvallen, maar was gewoon geen geschikte combinatie. Hij doet het nu geweldig bij mijn schoonzusje.

Bij ons was het echter niet zo extreem. Alleen het trillen is ons opgevallen en het weglopen bij de kleine.

Heb verder dus ook geen tips. Wil jullie wel veel sterkte wensen. Het is niet leuk om zoiets mee te maken.

**Geplaatst**: 11-04-13 21:04

Geplaatst: 11-04-13 21:04

Weet niet of je de hond al flink gecorrigeerd hebt bij dat gedrag, maar hij moet heeeeel duidelijk weten dat hij niet boven de kleine staat! Jij bent in principe zijn roedel leider en jij moet duidelijk maken dat grommen tegen de kleine niet geduld wordt! Hij moet de kleine of ontlopen of toestaan dat de kleine bij hem komt.
Onze witte herder was een jaar toen mijn eerste zoon geboren werd, ik gaf borstvoeding maar toen al duidelijk gemaakt dat er op zulke momenten geen contact mocht zijn, toen de kleine kroop, erbij gebleven en als mijn zoon op de hond af ging,had hij de keus, of weg wezen of accepteren dt de kleine aan hem zat.( uiteraard mocht de kleine niet trekken of vingers in ogen steken) vonden wij dt de kleine iets te ruig werd, stuurden we de hond weg,maar in alle gevallen moest hij wijken voor de kleine. Nu is de jongste inmiddels ruim 2 jaar en weet de hond dat als het hem teveel word dat hij weg moet lopen,het is een proces wat makkelijker wordt naarmate de kinderen ouder worden, heb ook wel een kat die af en toe op zijn voorbeentjes loopt omdat hij aan de staart omhoog gelift word,maar gelukkig doet hij dan niets, ze weten inmiddels( ook mijn jongste zoon van 1) dat als de katten hun voorpootje optilt dat je weg moet wezen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-04-13 21:20

Re: Hond accepteert baby niet

Geplaatst door de TopicStarter : 11-04-13 21:20

Het gedrag irriteert ons flink uiteraard, waardoor je de hond wel flink afsnauwd of weg stuurt. En vandaag werd ik zo boos dat ik hem een schop verkocht, toen hij grommend aankwam terwijl ik de kleine van de grond optilde.
Een flinke correctie in lichamelijke vorm doe ik liever niet, aangezien hij kunstheupjes en ataxie heeft, en hij dus niet zo stabiel op de pootjes staat.
Het stomme is dat de hond verder heel goed luistert en precies weet waar de grenzen liggen, behalve in deze situatie. We balen er flink van.

**Geplaatst**: 11-04-13 21:27

Geplaatst: 11-04-13 21:27

wat een vervelende situatie! En super dat je op zoek bent naar een gedragstherapeute!
Dit is ook de beste optie om te doen.
Je zal hem moeten straffen, maar als je het op de verkeerde manier doet kan je hem juist het gevoel geven dat je hem aanmoedigt door bijvoorbeeld te schreeuwen of dergelijke.
Een gedragstherapeute kan je de beste tips geven hoe je moet reageren en op welk moment.

Helaas kan ik je niet verder helpen! Wel wens ik je veel succ6 en met een goede gedragstherapeute gaat het echt wel goed komen.

**Geplaatst**: 11-04-13 22:42

Re: Hond accepteert baby niet

Geplaatst: 11-04-13 22:42

Ik denk dat je met straffen niks oplost maar het gedrag alleen maar erger maakt. Vaak is een baby aanleiding tot onzekerheid wat zich in zulk gedrag kan uiten als het niet meteen word opgemerkt.

Zoals je het beschrijft weet de hond totaal niet wat ie er mee aanmoet en is hij erg onzeker met de nieuwe situatie.

**Geplaatst**: 11-04-13 22:54

Geplaatst: 11-04-13 22:54

Wij hebben hetzelfde meegemaakt. Onze hond hield niet van kinderen en ze accepteerde ons kind niet. Naar haar gevoel stond zij op plaats drie van het roedel, de baby op plaats vier. De hond was toen elf jaar en kwam van het ouderlijk huis van mijn man. Het bleef dus steeds opletten. Op een dag, ik was zwanger van de tweede, was ik aan het stofzuigen. Het was mooi weer, onze dochter van twee was buiten aan het spelen in de tuin, de hond zat buiten in de hondenmand. Opeens hoorde ik een gegrauw en daarop gehuil. Hij had haar gebeten, gelukkig in haar handje. De wond was oppervlakkig, maar de tanden stonden er wel in. Ik heb meteen mijn man gebeld en gezegd dat de hond eruit moest. Met twee kinderen zou het namelijk helemaal lastig te controleren zijn.
Hij wilde er niet van weten.
Ik heb toen de dierenarts gebeld en de situatie uitgelegd. Hij zei me: als ze eenmaal gebeten hebben, blijven ze dat doen. Ik zie hier bijna dagelijks de gevolgen ervan in mijn praktijk. Nu is het haar handje, de volgende keer misschien haar gezichtje. Een kindergezichtje is net als een pakje boter. De tanden gaan er dwars doorheen. Gezien de leeftijd adviseer ik u de hond in te laten slapen.

Dat heb ik dezelfde middag nog gedaan. Mijn man heeft drie dagen niet tegen me gesproken, maar hoewel het vreselijk moeilijk was, heb ik er geen spijt van gehad. Wel verdriet. Ik zou het nu weer doen.

Ik wens je veel wijsheid toe.

**Geplaatst**: 11-04-13 23:01

Re: Hond accepteert baby niet

Geplaatst: 11-04-13 23:01

Ik ben helemaal geen softy en heb niets tegen een correctie wanneer dit nodig is. Maar in dit geval zou ik toch eerder proberen dat de hond de baby met iets leuks gaat associëren. Mijn eerste staff was een herplaatser met een flinke rugzak met bagage. Toen mijn zoon geboren werd, was hij ook onzeker. Ik heb hem hier overheen geholpen daar telkens iets leuks te doen of iets lekkers te geven wanneer de baby in de buurt was. Verder negeerde ik zijn spanning en bleef zelf vrolijk en ontspannen doen, zodat hij van ons het signaal kreeg: " het is goed!" De hond was binnen notime stapel gek op mijn zoon.

**Geplaatst**: 11-04-13 23:10

Geplaatst: 11-04-13 23:10

Lieverdje86 schreef:
Al vanaf het begin negeerde het reutje de baby volkomen, alsof hij gewoonweg niet bestond.
Maar sinds een paar weken komt de kleine van zijn speelkleed af en tijgert nu traag door de woonkamer, wat uiteraard steeds sneller gaat.
De westie loopt continu te trillen, hijgen, janken en te grommen.
Zijn staart recht omhoog en oortjes zijwaarts. Nu begint hij ook om de kleine heen te dribbelen grommend. Ik kan werkelijk geen seconde wegkijken.

Flink corrigeren gaat in dit geval echt niet werken en zou ik juist bang zijn dat het gedrag alleen maar erger wordt. Er wordt de hond dan namelijk alleen vertelt dat wat hij doet niet mag, terwijl hij sowieso al geen idee heeft wat hij met de situatie aanmoet waardoor hij dit gedrag juist vertoont.
De hond heeft eerst netjes genegeerd, wat ontwijkend gedrag is. Gezien de baby nu ook op hem af komt en ontwijken dus niet meer genoeg is, raakt hij zeer gestrest. (Vandaar het trillen, hijgen en janken) Aan al deze signalen wordt geen gehoor gegeven dus gromt de hond uit verdediging. Als dit gegrom weer genegeerd wordt kun je inderdaad een snauw verwachten. Niet omdat de hond gemeen is, maar omdat al zijn methodes om het probleem te ontlopen niet werken, hij maar voor de beste verdediging kiest: de aanval.

Wat je in mijn ogen dan ook moet doen met zo'n hond is hem duidelijk maken wat zijn rol hier in is (wat hij met de baby moet) en hem een 'safe spot' geven waar de baby niet kan komen. Geef hem zoveel mogelijk positieve ervaringen rond en om de baby (zo kun je op de grond gaan zitten met baby op schoot en de hond leuke opdrachten geven bijv.) en wanneer het even niet te doen is om de situatie tot voor beiden iets leuks om te bouwen de hond naar zijn 'safe spot' sturen. Ook als je te laat bent en ziet dat de hond het spannend vindt, stuur hem dan naar zijn 'safe spot'.

Als de hond gromt mag je zeker wel laten merken dat dit niet de bedoeling is, maar dan gewoon met lichaamstaal. Ga tussen de baby en de hond in staan (jij beschermt de baby) en stuur de hond weg/naar zijn safe spot.
En dan niet heel boos, maar gewoon zoals je je opgegroeide kind later uitlegt dat het gewoon aan tafel moet blijven zitten tot z'n eten op is

**Geplaatst**: 11-04-13 23:17

Re: Hond accepteert baby niet

Geplaatst: 11-04-13 23:17

Ik lees even mee, hier een vergelijkbare situatie met onze hond en m'n zoontje van 2.
Hier heeft onzehond nu z'n eigen plek in de keuken (afgeschermd met een traphekje) , en hij waarschuwt de kleine ook ruim voordat hij wat dan ook zou doen. Buiten (en dan vooral op de boerderij) gaat het wel prima, dan heeft onze hond meer ruimte om weg te komen.

**Geplaatst**: 11-04-13 23:31

Re: Hond accepteert baby niet

Geplaatst: 11-04-13 23:31

Ik denk dat je de post van Bucepalus eens goed mag doorlezen. Heel eerlijk ziet het dier jouw kind als ondergeschikte. Zodra jij zelf dus echt ind e buurt bent kun je hem (hopelijk in alle gevallen corrigeren) het kind als ondergwschikte te zien. Maar vrees het moment dat je even 2 seconden je aandacht ergens anders bent en het dier zelf e leiding neemt.

Ik kan niet zeggen hoe het in jouw geval ervoor staat, maar wat ik wil meegeven is wees vooral alert in het aanleren en accepteren van je hond aan een ander lid in de rangorde. Er is heel veel te leren, maar zodra jij je een seconde omdraait reageert het dier snel weer vanuit zijn eigen rangorde.

**Geplaatst**: 11-04-13 23:33

Geplaatst: 11-04-13 23:33

Lieverdje86 schreef:
Het gedrag irriteert ons flink uiteraard, waardoor je de hond wel flink afsnauwd of weg stuurt. En vandaag werd ik zo boos dat ik hem een schop verkocht, .
Een flinke correctie in lichamelijke vorm doe ik liever niet, aangezien hij kunstheupjes en ataxie heeft, en hij dus niet zo stabiel op de pootjes staat.
Het stomme is dat de hond verder heel goed luistert en precies weet waar de grenzen liggen, behalve in deze situatie. We balen er flink van.

wat is schoppen dan is dat niet lichamelijk? daarbij is schoppen een van de menselijke correcties die een hond niet echt snapt, maar buiten dat een hond met kunstheupen en ataxie schoppen werkelijk waar , ik vindt het zielig

Denk ook dat je met hem steeds wegdrijven alleen maar meer onzeker maakt

dat jij/jullie hier ook mee zitten dat snap ik heel goed dat je dan ff niet meer weet hoe en wat begrijp ik ook, Echte tips heb ik niet behalve als hij kleine negeert of braaf blijft uitvoerig belonen blij doen let op signalen bij de kleinste negatieve signaal draai jij je resoluut om en gat naar andere ruimte (met kind uiteraard) verder vraag een gedragsdeskundige.

Kan het niet zo zijn dat de hond lelijk doet uit angst voor pijn ?? oid?

ik wens je succes hopelijk komen jullie er uit en is dalijk iedereen happy

**Geplaatst**: 12-04-13 01:00

Geplaatst: 12-04-13 01:00

troi schreef:
Al eens geprobeerd om die hond een flinke correctie te geven??

Precies.
Hijgen en janken klinkt alsof hij obsessief is? Jaagt hij op de baby? (staren en likken) Er omheen cirkelen is drijfgedrag. Allemaal niet gewenst, zodra je licht afwijkend gedrag ziet moet hij al gecorrigeerd worden, dus lang voor het escaleert.
Ga bij je kind zitten, laat niet de hond tussen jou en je kind in komen. Hond moet afstand houden, jij bent bij je kind en stuurt de hond weg/houd hem op afstand. De hond moet leren dat hij zelf het conflict kan vermijden als hij niet wil dat de baby bij hem komt. Tegelijk kun je hem ook leren dat de baby niets is om bang voor te zijn.
De manier waarop verschilt, dat ligt eraan hoe je hond reageert, als hij bang is is de aanpak anders dan wanneer hij de baby ziet als iets waarop hij kan jagen.

Hoe heb je de baby destijds bij de honden geintroduceerd?
En je zegt dat je de baby optilt en dat de hond grommend op je af kwam? Wat gebeurde er precies?

**Geplaatst**: 12-04-13 01:20

Geplaatst: 12-04-13 01:20

Triest dat het zo vaak fout gaat of fout dreigt te gaan terwijl dat helemaal niet hoeft, even in het algemeen gezegd.

Als je in de natuur kijkt naar een troep wolven, zie je dat alleen het alfa teefje jongen krijgt en de hele roedel voor de kleintjes zorgt.
De welpjes staan zolang ze klein zijn gelijk aan de alfa teef en krijgen dus met haar eten enz

Vergelijken we dat nu met onze honden, wat natuurlijk niet helemaal opgaat want een huishond is bijlange geen wolf meer, dan is het heel natuurlijk dat een hond het kind beschouwd als kind van de "alfateef", het vrouwlijke baasje.
Heeft de hond moeite met de rangorde van het kind/de baby, betekent dat eigenlijk dat de hond het vrouwlijke baasje dus niet als ranghogere beschouwd, daar zit het echte probleem.
Wees dus zelf heel duidelijk naar de hond toe wat je van hem verwacht, stel duidelijke regels en bescherm je kind ferm, de hond moet altijd wijken en naar zijn eigen plekje ergens wat achteraf als het kind rondkruipt.
Wacht niet op apart gedrag van de hond maar stuur hem naar zijn plek voordat het kind in de woonkamer gaat rondkruipen.
Het kind heeft altijd voorrang op de hond maar als je daar zelf heel duidelijk in bent heeft de hond daar ook helemaal geen moeite mee.

Bedenk alleen wel dit.
Een oudere hond kan meer moeite hebben met veranderingen en soms moeilijk acepteren dat er veel verandert in zijn omgeving.
Zo'n hond reageert knorriger , vaak wat feller dus hou die zeker goed weg bij een fanatiek kruipend kind.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-04-13 09:33

Re: Hond accepteert baby niet

Geplaatst door de TopicStarter : 12-04-13 09:33

Crypto, natuurlijk verkoop ik mijn hondje geen gigantische rotschop, maar als hij grommend op de kleine afrent, dan moet ik snel ingrijpen. Hij is overigens door twee verschillende dierenartsen nagekeken en zij hebben bevestigd dat de hond er absoluut geen pijn van heeft (als hij met pijn door het leven zou moeten, dan maak ik de keuze om hem in te laten slapen).

Anneliesdj, bij thuiskomst met de baby heb ik de honden eerst gedag gezegd en een aai gegeven en vervolgens van een hogere positie aan de baby laten snuffelen.
Toen hij grommend aan kwam rennen, terwijl ik de baby van de grond tilde, leek het wel een soort van aanval uit paniek. Hij weet niet wat hij ermee aan moet.
Het lijkt er niet op dat hij op de baby jaagt. Het valt me nu ook op dat de hond nu ook zenuwachtig om mij heen gaat draaien en achter me gaat staan trillen alsof hij hulp van mij verwacht. Hij rent vervolgens ook steeds grommend en piepend langs de baby, terwijl hij er ook voor kan kiezen om op zijn slaapplek te gaan liggen, want daar mag de kleine niet komen. (Zo gaat onze andere hond vaak naast de baby liggen en als ze geen zin meer in hem heeft gaat ze naar haar slaapplek.)
Ik heb al heel vaak geprobeerd om met de baby ernaast hem aandacht te geven of snoepjes te geven om er een positieve draai aan te geven, maar dit wil hij ook absoluut niet.

**Geplaatst**: 12-04-13 09:40

Re: Hond accepteert baby niet

Geplaatst: 12-04-13 09:40

Ongelooflijk dat zoveel mensen adviseren hem aan te pakken. Het dier is onzeker en handelt zoals hij zich verdedigen kan. Door corrigeren, schoppen en mopperen maak je het probleem alleen maar groter.

**Geplaatst**: 12-04-13 09:42

Geplaatst: 12-04-13 09:42

Dat is de grootste fout die je kan maken!
Nooit baby en hond samen brengen , dat snapt de hond totaal niet.

Bedenk dat de baby hoger in rang hoort te zijn en ook een baby hoort een bepaalde eigenruimte te hebben waarin de hond niet thuis hoort.
De hond in die ruimte vragen maakt de boel ontzettend onduidelijk voor de hond.

Hoe je het went of keert, er is tijd voor de baby en aparte tijd voor de hond, houd dat gescheiden, dat is duidelijk en overzichtelijk.
Dat de hond minder aandacht krijgt is helemaal niet erg,zou in de natuur ook zo zijn.

Een alfa teef gaat echt niet expres optrekken met ranglagere als ze de zorg heeft over haar welp(en).

**Geplaatst**: 12-04-13 09:42

Geplaatst: 12-04-13 09:42

ik zou ook iemand laten komen die kan de situatie bekijken hoe die is.
Mijn hond gaat trillen als mijn kids buiten gaan spelen...dan wil ie zo graag mee dat heeft absoluut niks met agressie te maken.
Daar wil ik mee zeggen dat elke situatie anders is en vanaf een beelscherm kan niemand een goed advies geven.

succes, hopelijk lost het iets op want je mag een kind natuurlijk niet alleen laten met een hond maar je kunt niet constant je ogen op je kind gericht houden

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-04-13 09:44

Geplaatst door de TopicStarter : 12-04-13 09:44

Dat vind ik ook lastig. Op de ene website lees je corrigeren en op de andere positief belonen. Van de ene persoon negeren en van een ander weer iets anders.
Daarom wil ik ook een gedragsdeskundige inschakelen, maar die zullen vast ook verschillende aanpakken hebben.

**Geplaatst**: 12-04-13 09:50

Geplaatst: 12-04-13 09:50

Jeetje, deze hond schreeuwt nog net niet help. Die snapt absoluut niet wat hij met dat kleine kruipende wezentje aan moet dat geen enkele van zijn signalen oppakt. Aan jou de keuze: de hond helpen dit te gaan begrijpen of een ander plekje zoeken voor hem.
Geef de hond een plekje waar de kleine niet kan komen en leer de hond wat te doen. Dit heeft echt niets met dominantie te maken... Schrijf zsm een aantal gedragstherapeute aan wiens site je aanspreekt en ga met ze praten. Persoonlijk zou ik er echt haast achter zetten.

**Geplaatst**: 12-04-13 09:50

Geplaatst: 12-04-13 09:50

Dit soort zaken komen inderdaad heel vaak voor omdat veel mensen niet op de hoogte zijn van het natuurlijke gedrag van de hond.
Veel problemen zijn te voorkomen door daar eens aandacht aan te besteden. Soms gaat het niet, dan houdt het op inderdaad. Maar om dan, zoals ik hier in een reactie lees, het diertje pardoes in te laten slapen, vind ik bijzonder cru. Een gezond dier in laten slapen omdat jij kinderen wou... Geef het beestje dan in ieder geval nog een kans bij iemand anders.

Overigens zou ik me in het geval van TS ook ernstige zorgen maken. Als je de hond nog een kans wilt geven, kan ik inderdaad aanraden om er een prof bij te halen.
Probleem blijft de rangorde: de baby staat onder de hond todat hij anders bewijst. Sommige honden kunnen leven met de aandacht die het alpha vrouwtje/ mannetje aan de baby geeft, anderen niet.

**Geplaatst**: 12-04-13 10:13

Geplaatst: 12-04-13 10:13

Let ook op dat je een goed aangeschreven GT pakt. Iedereen kan zich gedragstherapeut noemen, en als je ze af en toe hoort...

Ik ben zelf van mening dat alleen maar goed gedrag belonen of alleen maar slecht gedrag negeren niet werkt. Als de hond je kind aanvalt mag jij inderdaad best even flink boos worden, het is notabene jouw kind wat een roedellid aanvalt!
Verder zul je even moeten relativeren wat betreft correcties, gezien het hier om je baby gaat zal je moederinstinct je vertellen de hond zowat af te maken. Probeer eens te bedenken hoe je zou reageren als de Yorkie zo tegen je Spaanse hond zou doen? Uiteraard zal je ook corrigeren, maar het moet uiteindelijk toch met elkaar overweg kunnen. En dat lukt niet met een gespannen en boze leider.

Nomineer dit bericht ×