Geplaatst Mijn pa had vroeger altijd al Duitse herders, maar sinds hij is gaan samenwonen met mijn moeder was het
er nog niet van gekomen om er weer eentje aan te schaffen (we woonden in een dorp met een tuin van ongeveer 100 m2 en
deze ruimte vonden wij persoonlijk onvoldoende voor een herder.. Er waren ook geen goede uitlaatplekken in de buurt).
Toen we in 2006 spontaan verhuisden naar een boerderij in Groningen hadden we al gauw een herder aangeschaft! Deze was op
het dierenpension waar ik werkte achtergelaten door de eigenaresse. Wij hebben hem toen een goed tehuis geboden.
Het was een oud, oerlelijk beest maar hij had een hart van goud! Hij heeft nog 1,5 jaar bij ons kunnen genieten waarna we hem op 15 jarige leeftijd in hebben laten slapen vanwege een gebroken poot (hij had zich gruwelijk verstapt en zijn botten waren niet zo sterk meer, om hem de lijdensweg van herstel te besparen hebben we gekozen om hem te euthanaseren).
(foto staat helaas niet op mijn laptop, zodra ik weer in het ouderlijk huis ben zoek ik er eentje op!)
Na een paar maanden was het tijd voor een nieuwe hond. Mijn vader heeft postduiven en de katten van de buren zaten constant bij ons in de tuin.
Een hond was dus wel zo praktisch! Als het aan ons gelegen had zouden we nog even gewacht hebben (vanwege het verdriet van de vorige).
We kwamen uit bij een nestje met 4 puppy's; 1 teefje en 3 reutjes.
Omdat we een reutje zochten viel het teefje direct af, ook was er nog een reutje dat niet helemaal fit leek dus dat werd hem ook niet.
Hierna hebben we ruim een half uur getwijfeld tussen de overgebleven reutjes.. 1 hele lieve rustige en een gruwelijke druktemaker die het huis aan het slopen was toen wij op visite waren
(en de baasjes maar achter hem aan om ons te overtuigen dat hij niet zo rampzalig was 
)Toen besloten we om ze allebei mee te nemen!
Dat werden, Maddoc (de rustige):
En Murdoc:
Hier ongeveer een half jaar.. (puppyfoto's volgen nog)
Met Murdoc kreeg ik een heel speciale band, dat beest was knettergek en ik ook
Uren konden we samen spelen en gekke dingen bedenken
Hij was helemaal lijp van stenen.Op de behendigheidstraining kon niks hem interesseren. Op den duur heb ik eens bedacht om een baksteen mee
te nemen, en verhip! Het werkte! Zijn aandacht was ineens bij mij!
Onderstaande foto is gemaakt met een baksteen in mijn hand
Ze slapen bij ons in een oude hengstenstal van 18 m2 in de schuur (jaha, heel appartement.. Met 2 bedden en een bankstel!)
En mogen 24/7 loslopen om ons erf te bewaken..
Helaas bleek Murrie niet helemaal geschikt voor ons te zijn.. Hij had echt continue aandacht nodig..
Hij kon geen seconde alleen zijn en dit leverde (voor hem) gevaarlijke situaties op.
Zo heb ik hem ooit eens gevonden (hij leek op een gremlin) met de kop (inclusief ogen,oren en neus) helemaal
vol met gras.. Ik heb hem toen helemaal uit moeten spoelen omdat meneer het wel leuk vond om achter de grasmaaier aan te rennen en in het opwaaiende gras te happen.
Ook toen ik eens net terugkwam van behendigheidstraining is hij in 1 rechte lijn op mijn vader afgesjeesd die net bezig was met de slijptol.. Het scheelde echt een haartje of er was iets flink misgegaan! Dit is slecht een hele kleine selectie van de gevaarlijke situaties waarin hij zichzelf bracht.. Er rijden bij ons op het erf ook veel vrachtwagens en trekkers. Voor Murrie hebben we toen op 1,5 jarige leeftijd een plekje gezocht bij een groot gezin waar hij heel veel aandacht krijgt!.. Ik zie hem nog regelmatig omdat de nieuwe eigenaren het voer bij mijn pa kopen en ze Murrie vaak meenemen
Hij kan nog altijd heerlijk met Maddoc spelen!Nu hebben we alleen Maddoc nog, die na het vertrek van zijn broertje mijn nieuwe slachtoffer is
Waar hij eerst een hele normale rustige hond was is hij nu ook knettergek geworden (tja, ik heb hem allerhande kunstjes aangeleerd en we doen
vaak gekke dingen
)Maar hij is ook een enorme knuffel!! Bij het krabbellen bromt en gromt en (nouja, maakt hele vreemde geluiden) hij heerlijk. En zodra je
blaast ligt hij op zijn rug
Ook heb ik hem zelfverzonnen commando's aangeleerd
Zo betekend "Hunahami" dat hij de bal moet komen brengen en "Patronka"
dat hij braaf naast de fiets moet gaan zitten. Oja, en bij woesh woesh moet hij achteruit
Hij luistert (gelukkig voor mijn ouders
) ook naar de normale commando's.Ik kan nog wel een paar duizenden woorden over de hondjes schrijven, maar dit is eerst wel even genoeg
Ik ben ook wel erg benieuwd naar jullie verhalen!