Ik zit even met mijn handen in het haar...
We hebben een hele poos terug 2 kittens bij het asiel geadopteerd (ze zijn inmiddels 9 maanden oud) en hebben daarnaast een hondje. Alles gaat super tussen een van de katten en de hond, maar de andere kat geeft problemen...
Telkens als ons hondje bij hem in de buurt komt (ze doet dan niks, niet uitdagen, niet spelen, niet wild, ze zit dan gewoon op 20-50 cm van hem af) dan valt hij gericht aan. Hij loopt vaker echt op haar af en slaat dan.
Het is sowieso een kater die behoorlijk terughoudend is en naar mijn idee ook vrij onzeker is en het valt me op dat hij dit alleen doet als hij de situatie niet helemaal geweldig vindt. Als voorbeeld, als de hond op de bank naast me ligt te slapen komt hij gerust aan de andere kant liggen en is er niks aan de hand. Is ons hondje wakker en loopt ze langs hem af is het raak.
Ik heb het ook wel eens mee gemaakt dat de kat mij aan valt wanneer ik hem corrigeerde, hij dacht dat de plant eetbaar was en ik heb toen met een strenge stem 'nee' gezegd en wees naar hem waarop hij op me afrende en zijn nagels flink in mijn voet zette...
Ik heb niet het idee dat het spelend bedoeld is gezien de stand van de oren, de staart etc.
We hebben het nu al een poosje aangekeken en geprobeerd het te corrigeren maar helaas wordt het er niet minder op en zijn we ten einde raad.
Daarnaast verwachten wij over een ruime maand ons eerste kindje en nu ben ik ontzettend bang dat hij straks onze kleine meid aan gaat vallen wanneer hij haar eng vindt. Rustig afwachten vind ik ergens geen optie want ik wil natuurlijk absoluut geen risico lopen dat de kleine straks een flinke veeg krijgt etc. (niet dat ik ooit een dier alleen zou laten bij de kleine, al zou ik er vertrouwen in hebben, maar een mep is sneller gedaan dan dat ik er tussen sta etc.)
We hebben het probleem al voorgelegd bij het asiel om te kijken wat hun advies is en zij adviseren ons de kat terug te brengen en inderdaad geen risico te lopen.
Het idee alleen al hem weer terug te brengen vind ik ontzettend lastig en pijnlijk want we zijn erg aan onze dieren gehecht. Daarnaast is de andere kat zijn broer en zijn ze al vanaf de geboorte samen en ben ik bang dat er problemen komen als we ze uit elkaar halen.
Ik weet nu dus niet goed wat de juiste beslissing is of dat er nog andere oplossingen zijn en hoop hier nog wat adviezen te kunnen krijgen...