Dit konijn is normaal gesproken een mak lammetje en kan je er werkelijk waar álles mee doen, nog nooit zo'n lief dier meegemaakt. Echter gaat hij al af vanaf zolang ik hem heb (ong. halfjaar oud) fel in protest zodra je in de buurt van zijn mondje komt (regelmatig tanden controleren e.d.).
Dit zorgt dus voor inmiddels 3x per dag vette stress voor zowel m'n nijn als voor mij is als het weer 'medicijntijd' is. Spartelen, kop wegtrekken, kop draaien, wurmen, nu door de E. cuniculi ook tollen, noem maar op. Met het resultaat dat het medicijn overal zit, behalve in z'n mondje. En dat is nou net niet de bedoeling...
Gezien het ziektebeeld zou ik willen dat dit juist zo snel mogelijk en met zo min mogelijk stress gebeurd, maar vanwege dezelfde reden durf ik hem ook weer niet al te hard aan te pakken en wil ik het zo lief mogelijk voor hem doen. Iemand tips?
en dat ik daar de medicijnen ook doorheen mocht prakken. Maar die van mij luste geen banaan
Heb ik ook eens gehad deed ik heel moeilijk om t in het bekje te krijgen maar vervolgens bleek dat hij het er eigenlijk zo uit wilde likken. 

Wat grappig. Persoonlijk was ik er nóóit op gekomen dat een konijn banaan eet, 't was dat de dierenarts het noemde