Geplaatst Er zijn dingen in het leven die je niet wilt meemaken, maar je komt er niet onderuit.
En nu is het tijd om afscheid te gaan nemen van mijn hond.
7,5 jaar geleden mocht ik een hond kiezen uit het asiel.
Ik koos jou, maar je was nog niet vrij gegeven. Na 2 weken was het eindelijk zo ver.
Lucky werd je genoemd. En je was een geluckje.
Je was zo bang, zo voorzichtig. Je hebt dingen meegemaakt die ik je liever had bespaard. Bij ons bloeide je weer helemaal op.
Je bent mijn beste vriend die me door verschrikkelijke dalen heeft weten te halen. De me de zon weer liet zien schijnen.
Waar mee ik bergen heb bedwongen, vlaktes heb bewandeld en in vele landen ben geweest.
We hadden plezier voor 10, je steunde me als ik het nodig had en me troostte als ik verdrietig was.
Bijna 14jaar oud ben je nu. Een mooie leeftijd, maar te veel kwaaltjes. Te veel pijn.
Ik zie geen vrolijkheid meer in je ogen. Je gromt en piept van de pijn.
Het is genoeg geweest, ik kies voor jou. Het is tijd voor afscheid.
Wat doet het een pijn en wat zal ik jou missen. Geen hond zal aan jou kunnen tippen.
Tot ooit lieve Lucky, ik zie je aan de andere kant.
