Geplaatst Vandaag word ze daar aan geopereerd.
We zijn heel lang aan het dokteren geweest, en naar verschillende dierenartsen, maar de behandelingen klonken ons niet erg prettig voor Daisy (oneindig pijnstilling tot het minder zeer doet) dus zijn we verder gaan zoeken.
We zijn vorige week aangekomen bij een kliniek in Lichtenvoorde (GELRE Dierenartsen)
En die behandeling leek ons erg functioneel.
Helaas zit er ongeveer 8 tot 10 maanden revalidatie aan vast. Maar daar slaan we ons doorheen..
Even het verhaal:
Daisy is een 6 jarige Bernersennen hond die de vriendelijkheid zelve is. Ze heeft nog nooit iemand gebeten en is altijd lief tegen iedereen. Ze gromt nooit en is nooit boos...
Totdat ons meissie 2 maand terug piepen thuis kwam. Ze had zich verstapt (Haar voet bleef op de grond staan, maar haar lichaam draaide wel) en zo is haar kruisband gescheurd.
We hebben toen foto's laten maken in de kliniek in Zeddam.
Daar kwam echter gelijk boven water dat Daisy ook kampte met Atrose.
Ons werd verteld dat dat niet zo heel ernstig leek nog, maar er is toen ook maar 1 foto gemaakt.
We hebben toen besproken over welke behandeling we wilde, maar in eerste instantie kreeg ze 5 dagen pijnstilling, en daarna 3 dagen niets om te kijken hoe ze die 3 dagen verging. (Ze wisten toen volgens mij nog niet dat haar kruisbanden gescheurd waren)
Die medicijnen hebben we gevolgd, maar na die drie dagen niets werd het helaas niet beter.
Ze kreeg nu voor 10 dagen pijnstilling.
Met de pijnstillers knapte Daisy heel erg op! Helaas iets te veel waardoor het overbelast raakte.
(Ik snap niet zo goed dat ze dat zelf niet konden bedenken..)
Toen wij naar Lichtenvoorde zijn gegaan, werden daar direct de foto's van Zeddam opgevraagd,
Maar omdat dit ondertussen al 4 weken geleden was, hebben ze zelf nieuwe foto's gemaakt.
Hieruit bleek dat er toch te veel schade was om niet te opereren.
Gelijk de week er op zou ze geopereerd worden.
Afijn, toen wij vanmorgen aankwamen in Lichtenvoorde, zei de arts tegen ons dat het haar erg opviel dat ze door de pijnstilling (van de afgelopen 2 dagen) erg goed was gaan lopen.
Daisy was erg vooruit gegaan, en toen ze wilde voelen zat er ook meer speling in.
(Want er was erg veel littekenweefsel gaan vormen)
Ze wilde graag nog een foto maken van Daisy onder narcose zodat ze in ontspanning kon zien of
een operatie wel echt nodig was.
10 minuten later kwam ze ons halen uit de wachtkamer en liet ze ons de foto's zien.
Mijn vader en ik schrokken van de hoeveelheid schade van Atrose die te zien was.
Ze hebben ook een foto van haar heupen gemaakt omdat dit bij de Berner veel voorkomt.
Maar haar heupen waren perfect.
Allebei haar knieën waren beschadigt aan Atrose. Achteraf verklaart dat een hoop.. Maarja.. Wat is achteraf nou.
Eenmaal meer gevoeld te hebben willen ze toch graag Daisy onder het mes hebben om alles te kunnen bekijken en dingen te verwijderen.
Ik weet niet precies meer wat ze in de operatie gaan doen, maar in ieder geval een hele ingreep.
Dus vanochtend heb ik Daisy nog even in slaap gekust, en 3 minuten later lag ze ... "vrij hard"... te snurken op de operatietafel.
Het plan?
Haar veilig door de operatie heen helpen en een programma aan gaan van ongeveer 8 maanden revalidatie.
Ze zal héél erg veel pijn hebben als ze vanavond thuis komt, omdat je met deze operatie in eerste instantie meer schade maakt, maar als dit geneest moet het allemaal weer helemaal goed komen.
Kans op 100% herstel zullen we niet krijgen. Maar ze is nog niet heel oud, dus we willen de moed
zeker niet opgeven.
Beweging is uit den boze de komende 2 weken. Ik ben heel benieuwd hoe het onze vrolijke
drukke meid vergaat...
Duimen jullie allemaal mee?
We moeten wel een beetje oppassen want ze woog voor de operatie 39,8 kg en mocht eigenlijk niet meer dan 3 kg aankomen omdat dat niet gunstig zou zijn voor haar revalidatie periode. Moet haar binnenkort maar eens wegen weer dan.
