Mijn mooie Sheltie Bobbie is ondertussen alweer 12 jaar.
Al voor zijn eerst levensjaar was afgelopen werd hij van zijn mannelijkheid ontdaan. Erna heeft hij de dierenarts niet meer aardig gevonden. (Oké, na de 1e vacinatie al niet meer, maar dat terzijde). Sinds hij is volgroeit heeft een een mooie, pluizige vacht en een klein koppie. Men ziet hem als schattig, zo schattig dat hij in de loop van de jaren steeds weer als teefje wordt gezien, zelf na het noemen van zijn naam.
En nu, nu is hij helemaal in de war. Hij is erin gaan geloven wat mensen altijd zeiden; 'Wat is ZE schattig.' 'Hoe heet ZE.'
Hij plast sinds gister niet de hele tijd meer stoer met zijn poot omhoog. Nee. Hij plast als een vrouwtje, op 4 poten.
Wat moet ik hiermee aan? Mijn hond heeft waarschijnlijk een identiteitscrisis.

Mijn stoere knul is erin gaan geloven, dat hij een vrouwtje is
er uit als een super leuke/lieve hond