Geplaatst Ruim vier jaar geleden kwam er een konijn bij ons wonen, een voedster. De dochter die dit konijn in huis had gehaald woont nu niet meer thuis.
Drie jaar geleden vond ik een konijn, een ram. Een heel lief Nederlands hangoorkonijn. Na hem overal op sites geplaatst te hebben als zijnde gevonden hebben we besloten hem te houden omdat niemand hem leek te missen. Was meteen probleem van eenzaam konijn opgelost. We hebben hem laten castreren en, na wat kattig gedoe van mevrouw, werden ze een superlief koppeltje.
Eind goed al goed tot gisteren. Onze man lag opeens dood in het hok. Niets aan hem gemerkt van te voren, hij was zoals altijd. Kan goed dat hij van ouderdom is gestorven. We hadden natuurlijk geen idee hoe oud hij was.
Maar nu? De voedster kan niet alleen blijven zitten, dat is geen optie maar ik wilde eigenlijk helemaal geen konijn. Ze zaten op zich niet in de weg. We hebben een groot buitenverblijf en mijn man zorgde dagelijks voor hen. In de zomer kregen ze wat meer aandacht natuurlijk.
Ik kan haar naar een opvang brengen maar ik heb nog nooit een dier weggedaan, ik vind dat eigenlijk not done. Een dier heb je voor het leven.
Maar als ik haar niet wegdoe moet ik er een konijn bij halen (zou er beslist eentje uit een opvang worden). Maar ja, zoals mijn jongste dochter zo leuk opmerkte: "zo kom je nooit van de konijnen af want als dan de voedster doodgaat moet er weer een nieuwe bij voor het rammetje enz. enz.". Daar heeft ze wel een punt natuurlijk
Weet het nu even niet meer. In de opvang in de buurt zitten ook maar twee rammen op het moment zag ik dus veel keuze in heren heeft ze ook al niet.
Hoe doen andere mensen dat met dieren die in koppels moeten leven?
. 
Hij vindt het niet erg om voor ze te zorgen maar het is ook zijn hobby niet.
