
Je was al heel oud. Al acht jaar. De laatste paar weken ging het helemaal niet goed. Je werd heel mager en had verschrikkelijke plak poep. Dat bleef helemaal aan je kontje plakken. Wij zijn met jou naar de dieren arts gegaan. We kregen medicijnen voor je om je darmen te stimuleren. Eventjes leek het weer wat beter te gaan, maar de laatste paar dagen werd je weer zo mager. Ik vond het zielig om je te laten leven, dus ik was aan het plannen om je in te laten slapen. Maar toen ik je vanochtend wou gaan voeren, kwam je niet aanrennen zoals je altijd deed als ik je voer kwam brengen. Toen ik je riep kwam je ook niet, terwijl je dat normaal ook deed. Ik deed het nacht hok open, en daar lag je. Je lag voor altijd te slapen. Aan de manier waarop je lag kon ik zien, dat je lekker was gaan liggen, was gaan slapen en toen in je slaap was overleden.
Dag mijn lieverd, ik zal je nooit vergeten. Gelukkig ben ik je niet helemaal kwijt, omdat ik je laat opzetten door een vriend van ons. Dan kan ik je gelukkig nog aaien en aanraken. Heel veel kusjes van mij. Dag schatje!
http://www.mijnalbum.nl/Foto-IG8KBKIR-D.jpg
http://www.mijnalbum.nl/Foto-6FULMJF8-D.jpg
Zo heb ik je gevonden.

Maar zo zal ik je altijd blijven herinneren

