Geplaatst Mijn kat (Cleo) is op 3 januari 2013 gediagnosticeerd met een kwaadaardige tumor in haar mond.
De tumor zit op de plek van een scheurkies links boven binnen in haar mond. De enige mogelijkheid die er qua behandeling nog rest, is het bestralen van de tumor. Ik zou graag ervaringen willen horen van bokkers die hun kat hebben laten bestralen en/of bewust niet hebben laten bestralen. En wanneer is het moment om een kat in te laten slapen? Ook sta ik open voor ieder zijn mening over dit onderwerp. Dan graag wel de mening onderbouwen.
Er is het een en ander aan de diagnose vooraf gegaan:
- september 2011 heb ik Cleo overgenomen van een klasgenoot.
- november 2011 moest Cleo voor een gezondheidscontrole en inenting naar de dierenarts. De dierenarts merkte op dat Cleo een bult had bij haar scheurkies linksboven. De tweede scheurkies die een kat heeft. Ik had niks gemerkt omdat ze gewoon met de andere kant at. De bult was zo dik dat de bult de kies al 90 graden had gedraaid. De kies prikte in haar wang. Operatie gepland om de kies te verwijderen, antibiotica baatte niet meer (ze heeft wel pijnstilling en ontstekingsremmer gehad tot de operatie). De operatie verliep goed. De ontsteking was vrij hard, dus voor de zekerheid hebben ze tijdens de operatie toch maar een celbiopt afgenomen. Deze is vervolgens naar de faculteit van Utrecht gestuurd. Ze konden niets bijzonders vinden. Na de operatie heeft Cleo door haar zwakke immuunsysteem op dat moment infecties opgelopen zoals kristalletjes in haar blaas en een blaasontsteking (het een zal wel met het ander te maken hebben). Na een maand was Cleo weer helemaal de oude. De blaasontsteking was weg en ze had ook geen last meer van kristallen in haar blaas. Er bleef echter een soort van bult in haar mond zitten. De faculteit van Utrecht had in het biopt gezien dat er een hoge hoeveelheid aan rode bloedcellen aanwezig was en ook een laagje wat de kaak waarschijnlijk gevormd had om zichzelf te beschermen tegen de ontsteking. De verdikking zag er wel rustig uit. De dierenarts zei dat als de bult zo rustig en stabiel bleef, het geen probleem hoefde te zijn. Cleo had er ook geen last van met eten/drinken et cetera.
- In februari 2012 kon Cleo dan geënt worden en ook hierbij geen problemen.
- Er waren geen wijzigingen in de verdikking tot november 2012. Ik keek eens in de week haar mond na en merkte een ontsteking op bij de bult. Na ontstekingsremmer en pijnstilling was deze ontsteking na een week weer weg.
- Begin december merkte ik op dat de bult weer begon te groeien en het voelde niet goed. Opnieuw pijnstilling en ontstekingsremmer gehad, maar deze sloegen niet meer aan.
- Medio december werd ik doorverwezen naar een tandheelkundige specialist voor dieren, die een specifieke röntgenfoto af kon nemen om te kijken of er wellicht nog een stukje wortel of kies achter zou zijn gebleven tijdens de operatie van vorig jaar. Ook zou hij opnieuw biopten af nemen. De uitslag: er was niks achtergebleven, maar in een van de biopten waren kwaadaardige cellen te vinden.
- Begin januari ben ik gebeld met de definitieve uitslag.
De volgende opties stonden open:
- Prednison
- Chirurgisch verwijderen van de tumor (na goedkeuring van CT scan)
- Chemotherapie
- Radiotherapie (bestraling)
- Experimentele radioactieve bolletjes die je in de tumor spuit (zit in testfase).
Nu ben ik zelf liever voor een kort en pijnloos leven dan voor een lang en pijnlijk leven wat dieren betreft. Ik kan ook wel begrijpen dat anderen hierin van mening verschillen. Chemotherapie, radiotherapie en die experimentele bolletjes vielen voor mij eigenlijk al af. Wat ik als laatste stap zou willen doen is het chirurgisch verwijderen, wanneer mogelijk.
Vandaag (medio januari) kreeg ik bericht van de dierenarts dat de tumor zich al zo in het kaakbot heeft genesteld dat het alleen bestraling nog mogelijk is. Nu heb ik hierboven beschreven dat bestraling voor mij eigenlijk geen optie is. Ik weet het fijne niet van bestralingen bij dieren. Toch ben ik heel erg benieuwd naar meningen en ervaringen over bestralingen. Wellicht om mij zekerheid (of juist niet) te geven in de moeilijke keuze die mij staat te wachten.
Informatie over Cleo nu: Cleo is 3 jaar oud. Zij heeft geen moeite met eten/drinken, speelt (& plaagt de andere poes) heel erg veel
, slaapt goed, heeft een glanzende vacht en is op goed gewicht.Belangrijk is wellicht om te weten dat Cleo - voordat ik haar kreeg - ook al twee keer aan die plek (bij de scheurkies) is behandeld. Eenmaal voor een cyste en eenmaal voor tandvleeswoekering. Bij elkaar heeft Cleo in haar korte leventje al best wel veel chirurgische ingrepen en narcoses gehad. Voor mij is de vraag vooral: waar trek ik de grens? wanneer is het genoeg?
Alvast bedankt voor het lezen en ik hoop op jullie ervaringen/meningen.
