Mijn teef vind het altijd wel gezellig om mee te gaan, maakt niet uit op welke manier dan ook als ze maar mee mag. De fietskar was dus een echte uitkomst omdat ze hier lekker de ruimte in had en kauwbotjes en knuffels zelfs mee kon nemen op reis
Onze pup daarintegen dacht daar anders over, zowel in fietskar als in de fietsmand maakt hij er een compleet drama van. Vanaf het begin af aan is onze pup al een mopperkontje en ook zeker heel vocaal, begrijp me niet verkeerd we zijn meer dan gecharmeerd van zijn gemopper maar.. op de fiets is het toch een ander verhaal. Hij piept niet een beetje maar hij schreeuwt heel de buurt bij elkaar.
Zo snel als we stoppen is hij stil, dan is het wel naar meneer zijn liking. Het is verder ook niet dat hij doodsbang is, in de fietsmand werk ik met beloningen. Als hij stil is, later verder uitgebouwd met stil zijn en liggen dat krijgt hij een snoepje, dit rekken we dan steeds langer en langer. Maar aventoe heeft meneer toch maar geen zin in de snoepjes en jahoor daar gaan we weer.
Het is ook niet zo dat hij meteen een uur in de fietskar moest de eerste keer, dit was een totaal van 5 min en hij begon de eerste seconde met beweging als te jammeren. Mijn vriend heeft tenslotte 3 uur langs met hem doorgefietst omdat we hem niet wilde leren dat als hij piepte we zouden stoppen..
Dus wie heeft de gouden tip? Hij word binnenkort echt te groot en te zwaar om voor op de fiets in de fietsmand te zitten en zelfs het werken met brokjes werkt al niet altijd optimaal.

. Eerst zet je het eten dan op 1 sec afstand, later op 2 sec. etc. In het begin ook alles open houden, zodat hij het eten ziet en ziet dat je hem daar heen beweegt.