Het motto van de Universiteit van Gent. Laat ik daar nu net studeren.

Deze week is er een blogger die een (imo) interessant stuk heeft geschreven over de gezondheid van dieren.
Let op: Ik wil niemand aanvallen hiermee. Zelf vond ik het een goed stuk om eens over na te denken en bij stil te staan, zeker mocht je op het punt staan een (nieuw) dier aan te schaffen. De blogger heeft zijn/haar punt goed omschreven. Ik studeer diergeneeskunde, dus ik ken het probleem wat hier geschetst wordt al lang, maar wilde dit toch met jullie delen.
DurfDenken schreef:Chihuahua: hond of mindervalide?
Geplaatst in: Blogger vd week
Na talloze smeekbedes van de kinderen is de kogel door de kerk. Er komt een hondje. Op naar de dierenspeciaalzaak. Schattige puppy’s rollen er door het zaagmeel, stuk voor stuk lijken ze moeite te doen om gekozen te worden.
In een leghennenbedrijf trachten de werknemers het geslacht van de pas uitgekomen kuikens te bepalen. Op een lopende band passeren de wriemelende donzige diertjes, klaar om hun lot te ondergaan. De hennetjes mogen blijven leven. Zij zijn immers nuttig, zullen eieren produceren. De haantjes verdwijnen stante pede naar de vleesmolen waar ze zullen worden vermalen tot diervoeders.
De eerste situatie lijkt een liefdevol gezinstafereel, een vertederende blijk van dierenliefde. Het tweede lijkt de ultieme gruwelijke veruiterlijking van de menselijke invloed op dierlijke productie en consumptie. Maar is dat wel zo?
De eerste diersoort die 100.000 jaar geleden werd gedomesticeerd was de hond. Geiten, schapen en varkens zouden niet veel later volgen. Dat de voorouder van de keffende chihuahua de wolf, en van het vleesproducerend dikbilrund de harige gehoornde oeros is, zal menig dierenliefhebber misschien verbazen. De mens heeft immers enkel gefokt met die individuen die voor hem gunstige eigenschappen hadden, waardoor de huidige exemplaren nog slechts een vage herinnering oproepen aan hun voorouders die deze aardbol bewoonden. Het spreekt immers voor zich dat het economisch rendabeler is runderen te kweken die wat extra biefstukken met zich meedragen dan harige runderen die eerst moeten geschoren worden voor je er schoenen van kan maken. De verregaande selectie in de rundveesector heeft de koe met andere woorden laten evolueren van dubbeldoelras naar melkfabriek en bbq-leverancier. Dat deze evolutie niet altijd even gunstige gevolgen heeft gehad voor de gezondheid van het individuele dier zelf, zal minder dierenliefhebbers verbazen. De verhalen van de keizersneden bij het Belgisch witblauw vee omwille van de uit de kluiten gewassen kalveren die gewoonweg het geboortekanaal niet meer kunnen passeren, zijn alom gekend. Maar hoe zit het nu met die chihuahua en de gevolgen van selectie op zijn gezondheid?
Het gezin kan moeilijk kiezen tussen al die schattige pups, maar gelukkig heeft het enkele vooropgestelde selectiecriteria genoteerd. Er is wel degelijk nagedacht over het ras: niet te groot, niet te onstuimig (want de kinderen geven de beloofde wandeling vast wel op na enkele weken) en vooral niet te luid (want met de buren loopt het wel eens mis). Een chihuahua lijkt te voldoen aan de eisen, past in de handtas en is, als hij toch een keer agressief wordt doordat hij zijn energie niet kwijt kan, niet in staat om grote verwondingen toe te brengen. Perfect.
De chihuahua is in se een ras dat ontstaan is uit een afwijking, net zoals het dikbilrund. Een afwijking die toevallig gunstig was voor de veeleisende mens en waarmee bijgevolg werd verder gefokt. Het abnormaal kleine formaat van de chihuahua is echter wel snoezig, maar brengt ook minder opvallende implicaties voor dit ras met zich mee. Zo zullen de naden tussen de schedelbeenderen nooit helemaal verbenen. Een volledig verbeende schedel is nochtans noodzakelijk voor de bescherming van de hersenen. Dit is weliswaar een normaal fenomeen bij jonge individuen wiens schedel nog moet groeien, maar niet bij volwassenen. Met andere woorden een chihuahua is écht zo fragiel als hij lijkt. De volgende keer dat uw chihuahua uit de sofa of uit bed springt, een niet ondenkbare situatie, hoopt u vast dat hij niet op zijn hoofd terechtkomt. Om niet te spreken van de veel te kleine mondholte waarin al die tanden moeten passen. Neen, een karkas van een prooi afknauwen, daar is deze kleine rakker niet meer toe in staat. Al helemaal niet bij lage buitentemperaturen, want de lichaamstemperatuur op peil houden, is voor deze hondjes geen evidentie. In feite haalt u dus met een chihuahua, een mindervalide, zorgbehoevende hond in huis. Veel hondeneigenaars zien hier echter geen graten in, meer nog deze afwijkingen zijn gewild. Wie wil er geen hond die kleren nodig heeft om het niet koud te hebben?
Vergis u niet, de chihuahua was misschien een al te easy victim om een punt te maken, maar is zeker niet het enige ras dat nefaste gevolgen voor de gezondheid ondervindt door menselijke selectie. Het knorrende geluidje van de Franse buldog en andere kortsnuitige rassen bijvoorbeeld, is in feite het lawaai van een dier dat in een toestand van permanente kortademigheid moet leven. Vreemd genoeg wordt er wel luid, en terecht, geprotesteerd tegen de selectie van varkensrassen met goede vleeskwaliteit maar jammer genoeg ook een hoge stressgevoeligheid, waardoor ze en masse doodvielen tijdens het transport, maar neemt niemand het op voor het fundamentele recht op zuurstof voor de Franse buldog. Ook de hoge prevalenties van kankers bij Berner Senners, maagtorsies bij Deense doggen, heupdysplasie bij labradors, hartafwijkingen bij sommige kattenrassen zijn maar enkele andere voorbeelden. Het moet gezegd, fokverenigingen doen vaak verwoede pogingen om bepaalde van die “negatieve eigenschappen” uit de lijnen te selecteren. Omgekeerd, indien u verder wil fokken met uw kat of hond, maar daartoe eerst enkele genetische tests, röntgenfoto’s of andere zaken moet doorstaan, zou u ook even kunnen stilstaan bij de gezondheid van het desbetreffende ras.
Om terug te komen op het gezinstafereel, in een dergelijke situatie kan een dierenarts maar een ding aanraden. Kies een bastaard en het liefst één uit een liefdevol gezin wiens vermaledijde hond weer maar eens gedekt is door de reu van twee straten verder. Zij willen vooral dat de pups van “Beauty” een goede thuis krijgen, zonder winstbejag. Want de zoektocht en de selectie naar het perfecte hondenras is commercieel interessant en dus uiteraard ook niet zonder malafide praktijken gebleven. De massale import van pups in erbarmelijke omstandigheden uit vroegere Oostbloklanden is niet gedaald in de laatste jaren, integendeel. De schattige pups in het zaagmeel in de grote winstgevende dierspeciaalzaken, hebben er dikwijls al een lange lijdensweg opzitten en veel van hun nestgenoten hebben de overtocht waarschijnlijk niet gehaald. Het is niet voor niets dat de stille snoezige pup in het hoekje door de dierenarts niet als de kalmste uit het nest, maar als de waarschijnlijk ziekste uit het nest wordt beschouwd. Het contract dat u tekent bij de aankoop van een pup, waarin u een nieuwe wordt beloofd indien het dier binnen de drie weken sterft, is heus geen vriendelijke geste van de firma. Het contract bestaat omdat de wetgever dit uit noodzaak heeft ingevoerd. Er zijn dus wel wat zaken waarmee u moet rekening houden bij het kiezen van een hond. Niet alleen zijn grootte en karakter zijn belangrijk, maar sta misschien ook even stil bij zijn gezondheid. En u? Welke eigenschappen zoekt u in uw trouwste vriend?
Bron:
http://www.durfdenken.be/blog/categorie ... an-de-week
) nog wel een leuk ras, ze zijn inderdaad klein wat ik wel 'handig' vind (niet in die zin van het woordt om als een baby te behandelen
Ze slaapt overdag gewoon in het haar van onze grote leonberger. Vind het echt enorm zielig van die beestjes uit de oostbloklanden & vaak vragen ze daar ook echt nog is heel veel geld voor. Mensen misvormen die beestjes gewoon
Al kunnen vuilnisbakkies ook allemaal erfelijke dingen dragen natuurlijk, maar het doorfokken van bepaalde problemen is er niet/minder. 
bij het idee van harige gehoorde chocoladekoekjes