Geplaatst Beau is een kruising Sharpei (waarmee is onbekend). Een 4 jarige teef. Ze heeft een aantal maand in het asiel gezeten, omdat kinderen allergisch voor haar waren geworden.
We zouden een mooi huis gaan kopen, met grond. Daar hoort natuurlijk een hond bij. Een hond welke zinderlijk is, mee kan in de auto en soms even alleen kan zijn in huis. Met deze criteria kwam Beau naar voren. We waren allebei direct verkocht!
Eerst een ontmoeting ingeplant, want als Beau ons nou niet leuk zou vinden,... Dan houd alles op natuurlijk. Na een gesprek met een van de mensen van het asiel, werden we goedgekeurd voor een ontmoeting. We kwamen immers niet voor een hond, maar specifiek voor Beau. Een bijzonder dier, erg eenkennig, terug houdend en gereserveerd. Daar stond ze dan op afstand op ons te wachten in een van de speelveld hokken. Kleiner dan ze op de foto leek, maar wat een dropje. Staart tussen de benen, liep ze onderzoekend om ons heen. Beetje piepend ging ze 5 minuten op afstand zitten. Wie zijn jullie?
Toen ze eenmaal in de gaten had dat we er voor haar waren, kwam ze ons ontmoeten. Een koekje ging er wel in en ook mochten we haar aaien. Wie dus een enthousiaste hond wilde, moest niet voor Beau gaan. Maar wij waren verkocht. Zo'n mooie hond, hoort niet in een asiel, daar kwijnt ze weg,... Dus besloten we ervoor te gaan!
Die bewuste donderdag heb ik haar opgehaald met de auto. Aan de riem, mee,... Helemaal vreemd. Ik ben direct naar het bos gereden met de auto, om haar kennis te laten maken met haar nieuwe omgeving. Het bos, buiten,.... Tijdens deze wandeling is haar staart van tussen de benen, naar een vrolijke krulstaart. Ze leek wat op te knappen en toen we thuis waren bleek het een hele grote knuffel kont. Ze verliet mij absoluut niet. (tot teleurstelling van mijn vriend natuurlijk) De 1e nacht heeft ze 45 minuten gehuild beneden. De 2e nacht 5 minuutjes en sindsdien is ze stil. Helaas overdag alleen thuis was even wennen. Een week lang, zodra wij maar een boodschapje gingen doen janken, blaffen etc. Echt verlatingsangst kenmerken. Het ging ons door merg en been. Wat doen mensen hun dier toch aan als ze ze achter laten,...??
Beau bleek al snel erg goed te zijn opgevoed. Met voeren gaat ze naast haar voerbak zitten en wacht ze totdat ze mag eten. Ze loopt los in het park sinds dag 2. (rustig aan uitgetest en dit ging super) Ze is sociaal naar andere honden. Alleen in de drukte en met vreemde mensen en vooral met kinderen komt haar gereserveerdheid weer naar voren. Ze gaat graag mee in de auto, naar het bos, de heide of een recreatieplas. We hebben een lot uit de loterij gekozen. Bij ons thuis is het lekker rustig en je ziet haar opknappen en weer hond worden. Ze geniet van haar aandacht en haar rust, maar vooral is ze tevreden als ze er gewoon bij mag zijn. Ze heeft in de gaten dat ze bij ons hoort en dat we er voor haar zijn. In de weekenden gaan we ergens anders wandelen dan het park en daar geniet ze volop van.
Nou eh, respect voor diegene die het hele verhaal heeft gelezen,... Hierbij dan deze geweldige hond!
1.
2.
3.
4.
5.
6.
http://blijderveen.homeserver.com/Suzan ... C_2188.jpg
7.
8.
http://blijderveen.homeserver.com/Suzan ... C_2218.jpg
9.
10.
11.
12.
13.
14.
15.
De foto's in een link zijn ook zeker de moeite waard!
prachtige hond!! Heel veel plezier samen 
