Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-12-12 18:11

Hoe nu verder...

Geplaatst door de TopicStarter : 02-12-12 18:11

Hoi Bokkers.

Ik heb lang getwijfeld om dit op internet te gooien, maar ik wil het graag echt even van me afschrijven, en tips en ervaringen zijn ook meer dan welkom

Ik heb een Amerikaanse Bull van 2 jaar oud. Ik heb haar 2 jaar geleden als pupje van 8 weken gekocht. Zij is mijn 2e hond en mijn eerste hondje moest weg wegens gedrag problemen. Hij vloog kleine kinderen aan en na tig cursussen en gedragsdeskundigen verder is hij herplaatst bij een oudere alleenstaande man. Mijn situatie was toen ik mijn huidige hond nam dat ik elke dag thuis was, en dat zou ik voorlopig ook wel blijven. Tijd zat dus. Ik heb met haar een puppy en basiscursus gevolgd en ze luisterde helemaal perfect. Binnen iets beter dan buiten, maar ze sleurde me niet mee en ik kon haar prima uitlaten.. In het jaar erna ben ik dus zo goed als altijd bij haar geweest. Ze zat weleens een paar uur alleen maar dat was het ook. So far, so good..
Nu heb ik een jaar geleden besloten weer naar school te gaan. Dit betrof een fulltime studie. Ik heb daarbij ook aan de hond gedacht, en een kennis van mij hier heel vlakbij wilde haar tussen de middag wel uitlaten. Ik vond het niet een ideale situatie maar ik kon haar dan 'S morgens zelf doen, en als ik weer thuis was zelf weer. Ze zou dus in elk geval niet de hele dag niet uitgelaten worden. Nu inmiddels ben ik 3 maanden volop aan de studie en het is volledig mis. Ze sloopt alles wat ik laat liggen is onzindelijk in huis en het ergste van alles ze is ongelukkig. Ik had voordat dit begon al ervaringen gelezen van mensen die van mening waren dat een hond prima kon wennen aan de hele dag alleen, maar dit geldt dus niet voor mijn hond. De opgewekte hond die ik kende is weg en ze gedraagt zich overdreven onderdanig. Ze luistert niet meer naar mijn commando's en zodra ik opsta om haar te corrigeren duikt ze in elkaar alsof ik haar finaal in elkaar wil slaan. Buiten is ze overdreven blij en sleurt ze me zowat de straat over, zo erg dat ik haar wel met slipketting uit moet laten anders is ze gewoon weg.
Conclusie: dit vindt ze niet tof. Het lijkt wel alsof ze enorme verlatings angst heeft. Ik woon in een vrij gehorig huis en heb de buren gevraagd of ze een dagje willen polsen. Ze blaft zodra er iemand langsloopt de hele buurt bij elkaar. Gelukkig hebben wij in de straat zo ongeveer allemaal honden en heb ik geen overlast klachten, maar daar gaat het niet om.
Ik zit met mijn handen in het haar. Ik heb er heel veel over gepraat met mensen en eigenlijk komen daarin maar 2 tips naar boven die ik krijg. 1. koop er een hond bij voor haar (waarmee ik het probleem misschien wel verdubbel voor mezelf) of 2. Doe haar weg. Nu ben ik niet tegen herplaatsing van honden wanneer het eerlijker t.o.v. de hond is, maar dan moeten we even niet vergeten wat ze voor mij betekent. Ze is met recht de liefste hond die je je maar kan wensen. Kleine kinderen, grote mensen kleine mensen katten andere honden, ze vind echt alles en iedereen lief. Ik heb haar gekocht toen ik in een moeilijke tijd zat en ze heeft me hier echt doorheen gesleurd. Het aller laatste wat ik wil is haar weg doen.
Ik wil zo graag met haar opnieuw beginnen, maar ik weet niet waar ik moet beginnen. Ik loop nu 3 dagen in de week stage en ik zou haar eventueel mee naar stage mogen nemen. Maar dit betreft een tehuis met clienten en houdt dus in dat ze 100% perfect moet luisteren en de hele dag daar een beetje moet rustig liggen. Opzich wil ik dat heel graag maar het is daar enorm druk. Ik heb haar nog een aantal keer geprobeerd mee naar de stad te nemen de afgelopen weken en ze pieste zowat in haar broek van angst. Terwijl ze voor dit hele verhaal nooit zo deed.
De overige 2 dagen ben ik op school waarvan 1 dag lang en 1 halve dag. Dan zou ze dus maar 1 dag echt thuis hoeven zitten.
Nu is het dus inmiddels zover dat mijn kennis haar liever niet meer wilt uitlaten. Ze heeft reuma en mijn hond kan dus niet meer normaal doen. Dit kan ik natuurlijk ook niet van haar verwachten, maar had deze gedragsverandering niet helemaal zien aankomen. Misschien naief maar ik ben opgegroeid met honden en ook honden die van 9 tot 5 alleen zitten..
Nogmaals, ik ben een eigenwijs persoontje en wil eerst alle opties nagaan voor ik uberhaupt overga tot serieus nadenken over herplaatsing. Maar ik wil wel dat het eerlijk blijft t.o.v. mijn meisje..

Ik zal vast vanalles fout doen, en kan ook zeker iets met feedback en opbouwende kritiek! Ik wilde het gewoon even kwijt buiten mijn eigen vrienden en kennissen kring en ondertussen ga ik verder brainstormen over hoe nu verder.
Respect als je het hele verhaal heb gelezen

**Geplaatst**: 02-12-12 19:16

Re: Hoe nu verder...

Geplaatst: 02-12-12 19:16

jeetje wat moeilijk voor je zeg, ik snap best dat ze heel veel voor je betekend.. is een uitlaaddienst niet wat voor dr, dat ze elke dag even lekker na het bos of strand gaat om uit te ravotten?

**Geplaatst**: 02-12-12 19:21

Re: Hoe nu verder...

Geplaatst: 02-12-12 19:21

Heb je bij jou in de buurt geen dagopvang voor honden? Wellicht kun je een advertentie plaatsen voor een opvangadres voor de dagen dat jij op school zit.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-12-12 19:30

Re: Hoe nu verder...

Geplaatst door de TopicStarter : 02-12-12 19:30

@ love_Soraya & XLeadrosX: ik vergat te vermeldden dat we ook nog hebben geprobeerd haar bij mijn kennis in huis te laten overdag. Zij is de hele dag thuis en we hebben het een stuk of 3 keer geprobeerd, maar mijn hond werd daar helemaal panisch. Ze zat de hele dag niks anders dan te piepen en begon daar echt ongewenst gedrag te vertonen. Ze is ineens al haar stressbestendigheid verloren :/
Een hondenpension zie ik niet zo zitten. Een uitlaatservice is hier wel maar dat is 30 minuten per dag (wat ik kan betalen

) en dan zit ze alsnog 7,5 uur alleen. maar wellicht een opvan adres bij iemand met genoeg kennis en ervaring.. Waar ze ook de tijd krijgt om te wennen... Het is gewoon heel lastig om te bedenken wat er nou goed is

Ik zou haar het liefst meenemen, maar snap wel dat ik andere alternatieven moet zoeken. Ik ga eens speuren naar oppasmensen! Bedankt voor het meedenken!

**Geplaatst**: 02-12-12 19:33

Re: Hoe nu verder...

Geplaatst: 02-12-12 19:33

lastig zo'n situatie ik hoop oprecht dat je wat leuks kan vinden waar ze zich goed voelt en lekker ontspannen kan zijn.. succes!!

**Geplaatst**: 02-12-12 19:36

Geplaatst: 02-12-12 19:36

Een dagopvang zal ook geen gewoon huis zijn maar een soort dagpension. Ze hebben speelweides, kennels en gezamenlijke ruimtes voor honden die dat kunnen. Alleen zal het niet goedkoop zijn. Als uitlaatservice er niet in zit dan zal dit ook niet haalbaar zijn.
Als ik heel eerlijk ben vind ik dat je haar het beste kunt herplaatsen. Zij heeft jou door een moeilijke tijd geholpen nu is het jouw beurt om haar te helpen. Het zal heel moeilijk zijn, maar wel het beste voor haar.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-12-12 19:44

Geplaatst door de TopicStarter : 02-12-12 19:44

XLeandrosX schreef:
Een dagopvang zal ook geen gewoon huis zijn maar een soort dagpension. Ze hebben speelweides, kennels en gezamenlijke ruimtes voor honden die dat kunnen. Alleen zal het niet goedkoop zijn. Als uitlaatservice er niet in zit dan zal dit ook niet haalbaar zijn.
Als ik heel eerlijk ben vind ik dat je haar het beste kunt herplaatsen. Zij heeft jou door een moeilijke tijd geholpen nu is het jouw beurt om haar te helpen. Het zal heel moeilijk zijn, maar wel het beste voor haar.

Ik begrijp je reactie volkomen. En ik wil ook niet tot het uiterste gaan terwijl mijn hond doodongelukkig wordt, maar.. Ik vind het te vroeg om nu op te geven. Ik heb het gevoel dat ik over opties heenkijk en nog niet alles geprobeerd heb, en op als ik op dit moment aan herplaatsing denkt zegt alles in mij nog NEE. Ik ben niet de rijkste maar heb er wel wat voor over om haar een goed leven te bieden. Ik heb dus geen idee of het uberhaupt een optie is, maar wil wel de opties van oppas nagaan.
Misschien zijn er nog andere anti vervelings dingen die ik haar kan bieden...
Het steekt me overigens ook ontzettend dat het een bull is. Ik heb bewust voor het ras gekozen maar hier in de buurt zijn deze dieren ontzettend 'hip en happening' en dan vooral voor opgeschoren gladde types die dat ontzettend stoer vinden en dan niet in de goeie zin van het woord. Ik ben dus bang dat elke potientele baas die binnenkomt ook heel snel weer buiten staat :')

**Geplaatst**: 03-12-12 07:56

Re: Hoe nu verder...

Geplaatst: 03-12-12 07:56

je gaat het helaas niet redden met anti verveel dingen.
Ze is bang, doodsbang geworden. Alles wat ze gewend was is ze ontvallen en het is allemaal anders. Ze is in een enorme stress geschoten waar ze vast en zeker weer wel uit kan komen maar zo te lezen gaat dat lang duren. Je hond moet wel ENORM voer gericht zijn wil ze in haar stress dat ze alleen thuis moet zijn zich nog richten op het spelen met voer en daar voor willen werken in haar eentje.Het is maar zeer zelden dat dit lukt.

Wat je eerder kan doen is naar de DA gaan voor kalmeringsmiddel en iemand zoeken die de hele dag thuis is. Als ze eindelijk weer vertrouwen in alles heeft eventueel met het kalmerings middel dan langzaam 1 á 2 uur (misschien in het begin nog wel veel korter) alleen thuis laten. Heel beheerst op bouwen en pas als he talleen thuis zijn weer helemaal goed gaat het kalmeringsmiddel afbouwen. Let er wel op dat ze een middel geven wat wel kalmeerd maar wat niet maakt dat je hond gewoon niet meer weet wat ze doet.

En een tip van mij: noteer alvast in een lijstje bij een volgende pup ooit dat je hoe dan ook van pup af aan al leert dat het kan zijn dat ze alleen thuis moeten blijven. Desnoods zet je de hond in de kamer en ga je zelf in een andere kamer werken en als de hond rustig is dan mag de hond weer bij je zijn. Desnoods als je op visite gaat waar de hond mee naar toe mag laat je de hond toch thuis. Alleen thuis leren zijn is van zeer groot belang zeker als je normaal hele dagen thuis bent maar dat de situatie kan veranderen.

De mijne moeten eigenlijk ook nooit alleen zijn maar regelmatig als ik naar de winkel ga mag er 1 mee in de auto en de ander moet dus alleen thuis blijven. Of ga ik met de ene wandelen en laat de andere thuis. Ze vinden het hier heel normaal en kijken er niet van op en worden er niet onrustig door. Vind dat ideaal! Uiteraard laat ik ze ook regelmatig samen alleen. Dan ga ik naar een vriendin bijv. en laat ik ze expres thuis. Soms ook wel een hele dag en ga ik uit mijn werk ze alleen tussen de middag uit laten. Ooit komt er namelijk misschien een situatie dat ze het moeten kunnen en daarom wil ik hebben dat ze het nu al kunnen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-12-12 08:11

Re: Hoe nu verder...

Geplaatst door de TopicStarter : 03-12-12 08:11

@ dierenfan bedankt voor je reactie! Ik kan me voorstellen dat ''even een kong in huis leggen'' nu niet de oplossing is

, maar ik hoop gewoon dat er meer is en dat dit niet alles hoeft te zijn.
Ik had me gister avond idd ook bedacht de dierenarts in te lichten en even met hem te gaan praten. Ik zal jou tips daarin zeker meenemen!
Ik dacht dat ik haar wel had laten wennen aan het alleen zijn. Ging ook weleens een dagje weg maar als je altijd thuis bent is dat maar een paar uurtjes. En nu weet ze idd niet meer waar ze aan toe is en heeft ze zoiets van wtfuQ gebeurt er! Ik ben nu toevallig thuis en ze ligt weer rustig op haar plaats, niks aan het handje :(:)

Nogmaals bedankt voor je reactie en ik ben al druk aan het zoeken naar iemand waar ze heen zou kunnen. Morgenmiddag wordt ze iig wel weer uitgelaten, en we blijven gewoon wel het bos in gaan etc.

**Geplaatst**: 03-12-12 08:25

Re: Hoe nu verder...

Geplaatst: 03-12-12 08:25

Ik ben bang dat je te weinig hebt gedaan aan het leren alleen zijn in de afgelopen 2 jaar. Dit is iets wat helaas veel voorkomt bij mensen die altijd thuis zijn. Een hond leert wel een paar uurtjes alleen thuis te zijn maar nooit dagen achter elkaar.
Als je haar wilt houden zal je daar dus weer helemaal opnieuw mee moeten beginnen. Dit zou betekenen weer thuis gaan zitten en rustig aan stap voor stap opbouwen. Door de "schade" die nu aangericht is in de kop van je hond zal je echt weer helemaal van voor af aan moeten beginnen.

Ik kan me voorstellen dat dit geen optie is voor je. Eventueel zou je kunnen proberen om iemand in huis te halen die op de hond past. Op die manier blijft ze in haar vertrouwde omgeving. Dit zal dan wel voor hele dagen moeten zijn totdat de hond weer langzaam kan leren alleen zijn. En dan niet gelijk beginnen met een uur maar met een paar minuutjes of misschien zelfs een minuut. Laat je in de opbouw leiden door de hond. Je moet voorkomen dat je hond in de stressmodus komt en juist vlak daarvoor weer zorgen dat je er bent.

Kalmeringsmiddelen zou ik trouwens niet aan beginnen. Dit onderdrukt meestal de reactie maar niet de angst zelf met als gevolg dat de hond inwendig alleen maar panischer wordt. Eventueel zou je wel als ondersteuning een DAP verstuiver kunnen proberen.

Een tweede hond is wat mij betreft een heel slecht idee. Je hond reageert zo omdat hij gewend is jou altijd bij zich te hebben. Dit zal niet opgelost worden door een 2de hond. Daarnaast is de kans gewoon enorm groot dat je straks 2 honden hebt met verlatingsangst.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-12-12 08:34

Re: Hoe nu verder...

Geplaatst door de TopicStarter : 03-12-12 08:34

@Lizy29 ook bedankt voor het meedenken! Ik laat het ook zeker wel even uit mijn hoofd, nog een hond erbij

maar zoveel mensen, zoveel meningen en 1 daarvan is dat zodra ze een maatje zou hebben ze daar haar ei in kwijt kan...

Ik begrijp je reactie maar ik geloof niet dat er iemand is die de hele dag bij mij thuis gaat zitten (tenzij ik een fulltime loon aanbiedt

) om op haar te passen. Mijn gedachte gaat dan meer naar iemand die goed is met honden waar ik haar heen kan brengen. Ik heb dat al geprobeerd met mijn kennis maar dat heeft niet gewerkt, en ik denk mede niet omdat- hoe een grote schat het ook is- ze er niet mee om weet te gaan.

Mocht dit ook absoluut niet werken vrees ik toch dat ik erover na moet denken wat er beter is, en keuzes gaan maken.. Al is het wel weer zo dat als ik haar herplaats bij iemand die er altijd is, diegene ook verandering in de situatie kan krijgen natuurlijk, en dan kunnen zei ook weer van voor af aan met haar beginnen...

**Geplaatst**: 03-12-12 09:16

Geplaatst: 03-12-12 09:16

lizy29 schreef:
Kalmeringsmiddelen zou ik trouwens niet aan beginnen. Dit onderdrukt meestal de reactie maar niet de angst zelf met als gevolg dat de hond inwendig alleen maar panischer wordt. Eventueel zou je wel als ondersteuning een DAP verstuiver kunnen proberen.

dat bedoel ik dus met let erop welk middel

een DAP verstuiver kalmeerd ook dus is ook een kalmeringsmiddel. Bach bloesems, valeriaan, zylkene doen dat ook allemaal. Magnesium overigens ook. Allemaal rustgevende middelen die je zonder problemen in kan zetten.

Je hebt ook nog middelen zoals Vetranquil en Tranquilizer echter deze middelen moet je laten staan want het maakt dat je hond duf en suf wordt en dat moet je niet hebben

**Geplaatst**: 03-12-12 09:39

Geplaatst: 03-12-12 09:39

dierenfan schreef:
lizy29 schreef:
Kalmeringsmiddelen zou ik trouwens niet aan beginnen. Dit onderdrukt meestal de reactie maar niet de angst zelf met als gevolg dat de hond inwendig alleen maar panischer wordt. Eventueel zou je wel als ondersteuning een DAP verstuiver kunnen proberen.

dat bedoel ik dus met let erop welk middel een DAP verstuiver kalmeerd ook dus is ook een kalmeringsmiddel. Bach bloesems, valeriaan, zylkene doen dat ook allemaal. Magnesium overigens ook. Allemaal rustgevende middelen die je zonder problemen in kan zetten.

Je hebt ook nog middelen zoals Vetranquil en Tranquilizer echter deze middelen moet je laten staan want het maakt dat je hond duf en suf wordt en dat moet je niet hebben

Sorry dat stukje had ik over heen gelezen..... we zijn het in ieder geval eens.

Nomineer dit bericht ×