Mijn moeder wist me te vertellen, dat dat vrij eigen is aan het ras. Noia is onze 3de rottweiler; Noxx had het wat minder en Ginni amper.
Ik kan me voorstellen dat iemand die Noia niet kent, zich een aap schrikt als ze ons bezig zien. Ze doet het zowel naar mij, als naar mijn moeder, broer en stiefvader. Vooral als we een 'kusje' vragen; ze geeft dan flink een likje, en trekt tegelijkertijd haar lip op, en gaat dan grommen
Ze kan zo 10 kusjes achter elkaar geven, en blijven brommen met opgetrokken lip, maar ze maakt dus echt never nooit de intentie om te bijten. Ook als je haar knuffelt doet ze dit. Het grommen verandert soms na een tijdje, klinkt dan al veel meer als 'zeuren', geluid maar geen gegrom meer, zeg maar
Ik krijg overigens niet de indruk dat ze dit doet, omdat ze het niet leuk vind. Dit is haar manier van communiceren. Als ze haar lip optrekt, doet ze me veel meer aan mijn flemende paard denken, wanneer ik haar kriebel op haar favoriete plekje, dan op een kwaaie hond die ieder moment kan happen. Mijn hand er af (hoe risicovol misschien dat kan zijn
), maar zij zal niet bijten. Als je samen met haar op de zetel ligt, en je kriebelt en krabt haar lievelingsplekjes, gaat ze ook 'praten'. Ik probeer het één van de eens op video te krijgen..Nou, zijn er nog meer bokkers met 'pratende' rottweilers?

Noia
ja zeg dat, ze kunnen er hier ook wel wat van....