Omdat ik niet meer weet wat ik moet doen vraag ik jullie om advies. De situatie is zo: Indy is een kat van 15 jaar oud. Mijn vriend heeft haar 8 jaar geleden uit het asiel gehaald. Vorig jaar ben ik bij hem ingetrokken in het appartement. Indy was een verlegen en rustige kat, niet heel aanhankelijk en kon nog wel eens uithalen. In de loop van de tijd is ze steeds aanhankelijker geworden sinds ik erbij ben komen wonen en komt ze zelfs op schoot zitten, uithalen doet ze niet meer.
Nu zijn we in augustus verhuisd naar een woning met een tuin, dit kende ze niet. Ze komt erg graag buiten en blijft gelukkig in de tuin. De eerste paar weken was ze nog steeds rustig en vooral aan het genieten van de vele ruimte en de tuin. In de loop van de tijd werd ze steeds onrustiger, erg gejaagd, alsof ze aan het zoeken was naar iets en maar blijven mauwen, uren achter elkaar. Dit heeft ze nooit eerder gedaan. We dachten eerst dat het door de verhuizing kwam. Toen ze langzaam aan af begon te vallen zijn we naar de dierenarts gegaan. Er is bloed geprikt en hieruit kwam dat haar schildklier te snel werkt en nu heeft ze sinds 2 weken pilletjes hiervoor. Voor de rest was alles in orde; nieren, lever, etc. De eerste week was ze weer rustig zoals we haar kennen, maar de afgelopen dagen weer precies hetzelfde als haar gedrag van de laatste tijd. Ze blijft mauwen op een heel klagelijk toontje, wilt naar buiten, dan direct weer naar binnen, etc. Maakt niet uit wat we doen; aandacht geven, aaien, negeren, eten geven, naar buiten doen, ze blijft doorgaan. Ze komt op me over alsof ze heel ongelukkig is.
Daarbij plaste ze bij de deur naar buiten, hier hebben we nu haar eten neergezet en nu doet ze dit gelukkig ook niet meer.
Over 2 weken wordt er weer bloed geprikt ter controle om te kijken of we de juiste dosering hebben om haar schildklier te vertragen. Ze is nu ook weer iets aangekomen. Maar wat kunnen we doen met dit gedrag? Ik merk dat ik erg geïrriteerd ben door haar, kan niet lekker rustig thuis zitten en voor mijn studie bezig door al dat gemauw. Maar ik vind het ook heel sneu voor haar want ze is overduidelijk niet gelukkig en totaal anders dan de lieve rustige Indy zoals we haar kenden.
Heeft iemand enig idee wat ze zou kunnen hebben en wat we eraan kunnen doen?
Schildklier katten kunnen inderdaad wat hieper de pieper zijn.. wellicht is de dosering nog niet helemaal op de rit.. wacht je dierenarts bezoek eventjes af over twee weken..
misschien een feliway adapter in het stopcontact doen of druppels valeriaan dor het eten/drinken en op slaapplaats als ze dat een lekkere geur blijkt te vinden. Daar worden ze wat rustiger van. Echter als het ook een medisch probleem is kan dat ook meespelen natuurlijk
Patsab
Berichten: 892
Geregistreerd: 02-03-07
Woonplaats: Harderwijk
Geplaatst: 22-11-12 19:11
Ik zou persoonlijk niet nog 2 weken wachten om naar de Da te gaan, kat voelt zich overduidelijk niet fijn en zoals je aangeeft je wordt zelf ook geïrriteerd van het beestje, zou toch eerder gaan.
Solleke_Noah
Berichten: 11775
Geregistreerd: 22-11-07
Woonplaats: België
Geplaatst: 22-11-12 19:12
Kan evt ook beginnende dementie zijn, onze oude kat wou ook constant binnen-buiten-binnen-buiten, begon te plassen naast zijn kattenbak, veel 'zeuren' etc
Mootje1980
Berichten: 542
Geregistreerd: 30-07-12
Geplaatst: 22-11-12 19:15
Bel anders je da even en vraag of dit gedrag gebruikelijk is. Sneu hoor. Succes ermee.
Mariska85
Berichten: 376
Geregistreerd: 23-03-11
Geplaatst: 22-11-12 19:17
Mijn vader heeft nu 2 zusjes van 17jaar zitten, allebei doof en dement aan het worden... En dat resulteerd in heel hard en (vooral)veel mauwen!
Bedankt voor alle reacties. Ik heb dit ook al aan mijn DA voorgelegd en zij gaf aan dat het waarschijnlijk een combinatie van de verhuizing met de schildklier is. Er is ook urineonderzoek gedaan en dat was ook goed. Ik zat zelf ook al wel te denken aan dementie. Doof heb ik niet aan gedacht, dat is wel iets om aan de dierenarts te vragen over 2 weken!