Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-11-12 09:31

Alleen is maar alleen....of toch niet....

Geplaatst door de TopicStarter : 21-11-12 09:31

Hallo allemaal,
Ik zit vreselijk te twijfelen wat te doen misschien dat jullie mij met ervaringsverhalen kunnen helpen een keuze te maken.

Wij hebben altijd meerdere honden gehad begonnen met 1 rottweiler toen als snel een Ridgeback erbij en nog een ridgeback erbij. Met de laatste ridgeback een nestje gefokt en en een pupje gehouden (op dat moment dus 4 grote honden, supergezellig) de afgelopen jaren hebben we van de rottweiler en de 2 ridgeback's afscheid moeten nemen.
De laatste ridgeback vorige week (had botkanker), zij was de moeder van ons nu nog overgebleven ridgebackteefje. We missen ons meisje enorm en haar dochter Ghali is nu dus alleen over......

Ik zou direct een nieuw maatje voor haar gaan halen was het niet zo dat zij veel honden absoluut niet ziet zitten. Ze is altijd samen geweest met haar moeder geweest en dat was haar alles, moeder en speelmaatje, ze had dus geen behoefte aan contact met andere honden.

Ik heb een leuke rottweiler reu gezien van dezelfde leeftijd als haar 6 jaar, maar elke keer als ik wil gaan bellen of mailen slaat de twijfel toe.....
Omdat ze niet echt geintresseerd is in andere honden vraag ik me af of ik haar er een plezier mee doe. Ze doet het op dit moment goed alleen (pas een week) en lijkt nu niets te missen, maar ik weet ook hoe ontzettend graag ze met haar moeder speelde en ravotte in het bos of op Texel met vakantie.....

Zou ik gewoon proberen of we mogen langskomen met haar en zien hoe ze reageert (maar kun je in een uurtje zien of het thuis ook goed gaat...) of voorlopig alleen houden.
Ik werk smorgen tot half één, ze zit 4 ochtenden nu dus echt helemaal alleen (gaat gelukkig goed) en smiddag gaan we lekker altijd een uur lopen. Aandacht krijgt ze genoeg, maarja een hondenmaatje kan ik natuurlijk nooit vervangen....
Sorry heel verhaal geworden...

**Geplaatst**: 21-11-12 12:03

Re: Alleen is maar alleen....of toch niet....

Geplaatst: 21-11-12 12:03

Ik zou haar in ieder geval even de tijd geven om het overlijden van haar maatje/moeder te verwerken.
Honden kunnen daar toch uren/dagen/weken/maandenlang door van slag zijn.

En als je inderdaad op zoek gaat naar een andere hond, kies er dan eentje die qua karakter goed bij haar past. En ga eerst op neutraal terrein even "testen" met de andere hond en jouw teefje samen.

Ik vind 't zelf altijd erg prettig voor de honden als ze met z'n 2-en zijn.
Maar als er net eentje is overleden, heeft de ene hond daar wat meer tijd voor nodig dan de ander.
Sommige honden zijn vrijwel direct weer "de oude", andere honden hebben echt weken de tijd nodig.

Dat merkten we aan onze Chihuahua kruising. Die is maandenlang na de dood van onze pup (niet haar eigen pup) nog helemaal van slag geweest. Slecht eten, piepen, onrustig, etc.
Heeft een aantal maanden geduurd voordat ze weer goed in haar ritme zat. Toen ze weer de oude was, hebben we pas weer een nieuwe pup in huis genomen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-11-12 13:12

Re: Alleen is maar alleen....of toch niet....

Geplaatst door de TopicStarter : 21-11-12 13:12

Bedankt voor je reactie!

We geven haar absoluut de tijd, ze is de eerste dag van slag geweest heel stil en telkens naar de deur om te kijken of ze er toch niet aankwam. Ik moet zeggen dat ze nu een dag of 4 weer vrolijk is, eten doet ze goed en gaat graag mee wandelen. We zijn ook flink met haar bezig om haar aandacht maar zoveel mogelijk af te leiden en dat lijkt te werken..... We hoeven ook zeker niet op stel en sprong een nieuwe hond, zelfs als er geen bij komt zou dat prima zijn. Alles is welkom maar niets moet.... Ik denk dat een reu en dan een zelfverzekerd type die niet snel onder de indruk is de beste combi is. Het wordt dan waarschijnlijk een hond uit het asiel, daar kunnen we mooi kijken of het klikt etc.

Het gekke is alleen dat ik er niet zeker van ben of ik haar daar nu een plezier mee doe. Kan het moeilijk inschatten ondanks dat ik er door en door ken, ze is bij mij geboren.

Misschien toch maar af en toe een hondje in het asiel gaan bekijken met haar dan kan ze zelf beslissen, en dat is inderdaad neutraal terrein..

**Geplaatst**: 21-11-12 13:17

Re: Alleen is maar alleen....of toch niet....

Geplaatst: 21-11-12 13:17

Proberen zou ik zeggen. Laat haar zelf bepalen of ze en toekomstig maatje ziet zitten. Ik heb mijn eerste hond ook alleen genomen, maar als ik nu zie hoe ze met 2 zijn zou ik het niet meer willen missen.
Een goede fokker zal je ook die kans geven om een een bezoekje te brengen met je hond. Ook in asiels is dit mogelijk.
Zo hebben wij geprobeert om een maatje te vinden, maar omdat het niet klikte hebben we uiteindelijk toch een pupje genomen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-11-12 13:23

Re: Alleen is maar alleen....of toch niet....

Geplaatst door de TopicStarter : 21-11-12 13:23

Precies wij hebben ook altijd meerdere honden gehad, het plezier dat ze altijd hadden samen daar kun je als mens niet tegenop.
Het verbaasd ons wel hoe snel ze het alleen zijn oppakt, als je nagaat dat ze in bijna 7 jaar nooit ook maar een minuut alleen is geweest. Toen ze geboren werd liepen er hier 4 volwassen honden.

Ik denk inderdaad gewoon bij het asiel maar eens een date plannen, ben erg benieuwd...

**Geplaatst**: 21-11-12 16:27

Re: Alleen is maar alleen....of toch niet....

Geplaatst: 21-11-12 16:27

Blijkbaar heeft ze dan toch wel erg goed begrepen dat haar maatje niet terugkomt. Mijn word denk ik gek als zijn maatje er niet meer is.
Vertel haar maar dat een nieuw maatje nooit zijn voorganger zal vervangen, maar enkel de leegte zal opvullen die deze achtergelaten heeft :(:)

Veel succ6 met de visites

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-11-12 17:44

Re: Alleen is maar alleen....of toch niet....

Geplaatst door de TopicStarter : 21-11-12 17:44

Dankje betadine

Vanavond even met mijn man overleggen en dan gaat waarschijnlijk het mailtje eruit.

Nomineer dit bericht ×