Geplaatst Woensdag heb ik mijn teddy dwergkonijntje Suus (ofwel pluisbeest
) laten castreren zodat ie binnenkort bij mijn vrouwtje gezet kan worden 
Hij is nu een half jaar dus het leek me wel een goed moment, hij zat net zo lekker in zijn vel! Lekker actief en hij at altijd goed.Nouja, woensdagochtend meneer naar de da gebracht en s'avonds weer opgehaald. Castratie was geslaagd zeiden ze, hij was alleen niet zo lief voor de dierenarts en zijn assistente geweest
maarja.Hij kwam maar niet helemaal bij, de volgende dag zat ie nogsteeds lusteloos in een hoekje. Het was natuurlijk ook een hele ervaring dus ik liet hem maar met rust.
De volgende dag begonnen toch alarmbellen te rinkelen, dus koorts gemeten (40,7) dat is niet goed! Snel weer naar de da gecrosst ookal was het avond. Daar had ie 2 injecties gekregen, een flinke pijnstiller en antibiotica.. aan zijn operatiewond niks te zien, het zal wss om een inwendige infectie gaan.. ook pijnstillers en antibiotica mee naar huis gekregen en begonnen met dwangvoeren, een babyhapje wortel.
Hij wilde het niet, hij had het al opgegeven leek het..hij wilde gewoon niks
hij slikte het niet door, reageerde nergens op.. ik hield mijn hart vast.De volgende dag weer de medicijnen gegeven en weer verder gegaan met dwangvoeren, er kwam al wat verbetering in! Suusje reageerde weer op geluiden en toonde een beetje verzet. Ook slikte hij! En zijn koorts was weg!
Vandaag gaat het al weer een stuk beter, hij eet al weer een beetje zelfstandig (al is het maar het knabbelen aan een witlofje of hooitje) en hij slikt alles netjes door! Ik hoop dat mijn nijntje er snel weer boven op komt, ik ben blij dat we op tijd naar de dierenarts zijn gegaan! Ik blijf hem nog even zelf voeren, ik heb nu ook een potje met perensmaak die hij errruuug lekker vind! En dan hoop ik over 5 weken mijn 2 konijntjes samen te gaan zetten
Ik mag van geluk spreken dat ie nog leeft, dat kleine beestje (hij weegt maar 1,2 kilo op goed gewicht) is toch echt een vechtertje!
Mijn knappe konijn
En zijn aanstaande maatje
Heeft iemand iets soortgelijks ook ooit meegemaakt? En hoe is het afgelopen?
Oja, en tot wanneer moet je doorgaan met dwangvoeren?
xx
