Geplaatst Zaterdag net als elke dag, lekker met me hond gaan wandelen. Alleen heeft meneer een speurneus als het om tennisballetjes gaat.
Helaas is hij hierdoor helemaal geobserdeerd en vertikt het ook om los te laten. Deze strijd ga ik dan ook niet aan. Toen we eenmaal thuis aangekomen waren, de leverworst erbij gepakt. In de hoop dat hij dat stukje worst boven de bal verkiest. Hij was me slimmer af en had het allebei INGESLIKT!
Nog geen paniek, aangezien dit helaas eerder is gebeurd. (daarom krijgt hij van ons ook echt geen bal, maarja als hij er 1 vind, wat moet je dan??!)
Met knikkende knietjes de DA weer opgebeld en we konden savonds terecht. Zoals de vorige keer, krijg hij een middeltje toegediend waardoor hij ging braken.. Enkele seconden later was dit ook het geval. Maar geen bal... Nog een keer geprobeerd, maar helaas weer geen bal..
Tot de volgende morgen gewacht en we zouden het nog een keer proberen (dit omdat hij dan ondertussen weer een volle maag had en het braken makkelijker voor hem zou zijn). Na het proces nog 2 keer te hebben herhaald, begon de paniek toch wel aan te slaan...
Zoals sommige misschien wel eens mijn topics hebben gelezen, had onze Bink ontzettend veel pech in zijn leven. Denk aan alvleeskleerontsteking, meerdere leveronstekingen, grasallergie, lichtelijke vorm van staar en ernstige rugproblemen waarbij we elke 4/5 weken bij de fysio zaten.
Er waren nog 2 opties endoscopie of de bal operatief te verwijderen.
De minst schadelijkste optie was optie 1. Alleen kon onze DA dat niet zelf. Dus zijn wij op zondag doorverwezen naar de DA in Ridderkerk.
Hier was hij heel bang en liet het allemaal maar gebeuren.. Hij kreeg een infuus en kort daarna werd de narcose toegediend. Onze grote vent zakte zo inelkaar.. Nog even afscheid genomen en nu maar duimen dat de endoscopie werkte en ze de bal te pakken kregen..
Een dik uurtje later werden we al opgebeld, dat de endoscopie toch niet gelukt was. De bal was te groot om door zijn slokdarm te krijgen en kregen geen grip. Dus alleen optie 2 was nog open.
Na aardig wat gediscuseerd te hebben, hebben we besloten NIET de operatie te doen, aangezien zijn toekomst met z'n rug ook onzeker is. En hij al teveel ellende heeft gehad in het korte leventje van hem.
We hadden de keus om hem nog wakker te laten worden, mee naar huis te nemen en de volgende dag bij onze eigen DA in te laten slapen. Maar deze keus hebben we afgedaan, aangezien hij nu niet wist wat er komen ging..
Ze hebben Bink dus niet meer laten ontwaken uit de narcose.
Onze grote vriend is heen gegaan..
Ik hoop dat een ander dit nooit hoeft mee te maken! Want ochh.. wat missen wij hem zeg!
Hij is nog geen 4 jaar geworden..
Dus mensen.. pas aub op met balletjes.. zo leuk zijn ze echt niet.. Je ziet dat het verschrikkelijk mis kan gaan
Vaarwel mijn vriendje.. het gaat je goed..
heel veel sterkte zeg, gelukkig is onze hond te klein om een tennisbal in te slikken. 
Daar denk je helemaal niet bij na als je me een balletje gooit. 
heel veel sterkte met het verlies van je kanjer.. 