We hebben 2 kittens van zo'n 7 maanden oud. De ene is een birmaantje, Sky, de ander een leuke HTK, Arya. De beste vriendjes, slapen eten en spelen samen, niet van elkaar weg te slaan.
Gisteren zijn we met Sky naar een kittenshow gegaan, en Arya bleef dus alleen thuis. Toen we terugkwamen hebben ze elkaar even kort begroet, en daarna is Arya weggegaan.
Een beetje later eten gegeven, Sky stond zoals altijd op de eerste rij, maar geen Arya. Na een tijd zoeken hebben we haar gevonden, bibberend en trillend in een hoekje onder een kast. We hebben haar er voorzichtig onderuit gehaald, op schoot genomen, en Sky even uit de buurt gehouden. Ze leek iets te ontspannen, maar gromde bij elke beweging of aanraking. Ondanks dat, maakt ze geen aanstalte om weg te gaan (wat ze overigens perfect kon, want ik hield haar op geen enkele manier tegen).
Afgelopen nacht heeft zij bij ons op de kamer geslapen, en Sky beneden. Vanochtend werden we begroet door een vrolijk spinnende Arya die over het bed heen huppelde alsof er niks gebeurd was. Tot we weer naar beneden gingen. Alweer een hoop gegrom en geblaas, en alweer een Arya die een donker plekje onder de kast ging opzoeken. Daar zit ze nu nog steeds. Ze gromt en blaast als wij of Sky in de buurt komen, maar reageert niet als we haar aanraken. Behalve een beetje lawaai maken reageert ze uberhaupt nergens op, ze zit daar gewoon, nog steeds te trillen van spanning.
Ik maak me serieus zorgen, dit is niet de gezellig lieve poes die ik gewend ben, maar ik heb geen idee wat ik met de situatie moet.
Kan een DA hier uberhaupt iets zinnigs over zeggen? En zo ja, is het dan wel slim om haar de stress aan te doen om haar van onder haar 'veilige' kast te halen en mee naar de praktijk te slepen?
Bijkomend probleem: wij verhuizen donderdag, en er is geen optie om langer hier te blijven, we moeten eruit. Nog meer stress voor onze arme poes dus


