gedrag na overlijden andere kat

Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Anoniem

gedrag na overlijden andere kat

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-10-12 17:29

Paar weken terug is de kleinste kat bij mijn ouders overleden , de ex kater die haar altijd peste is nu compleet omgeslagen. Hij at nooit , met moeite kregen we hem op gewicht. Nu begint hij opeens dik te worden :') , nou dik is overdreven maar hij heeft een :9 buikje. Kan het op de 1 of andere manier zijn dat hij iets had met haar waardoor hij niet at? , zijn gedrag is ook zo anders... We vinden het raar dat na jaren van anorexia hij opeens weer zo smaakvol eet , hij heerlijk bij je komt en heel lang in het huis blijft .. Gaat niet meer buiten ronddwalen , heel soms kan dit gedrag door 1 poesje veroorzaakt worden en door dat overlijden zo boem pats over zijn?

MarvanTom

Berichten: 4253
Geregistreerd: 18-06-03
Woonplaats: Rotterdam

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-10-12 17:39

Ja, dat kan echt. :j
Onze poezel Pebbles maakte vroeger de dienst uit en was een pittige aanwezige dame.
Haar broer Jessie was altijd een beetje schuw.
Toen Pebbles was ingeslapen bloeide Jes helemaal op.
Hij kwam bij ons zitten of liggen, deed zijn wandelingetjes door de tuin, begon praatjes te krijgen en werd van een schuwig ding een hele gezellige kat, die altijd om ons heen was.

Wij hadden niet het idee dat hij zich alleen voelde, maar juist blij met de aandacht die nu alleen voor hem was.

Annemiek80

Berichten: 2849
Geregistreerd: 30-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-10-12 19:09

Ja dat kan

Ik heb tegenwoordig ook maar 1 kat van nu 9 jaar, ik had haar en haar broer al zeer jong in huis gekregen omdat ik als opvang diende ze zijn echter nooit meer weggegaan lol (waren bijna 3 weken oud toen ze kwamen, moeder was aangereden en overleden).
Het waren broer en zus, ben op dezelfde manier met ze omgegaan, de een kreeg niet meer aandacht dan de ander, trok geen van beiden voor oid.
Maar na hun eerste jaar zijn het nooit meer echte maatjes geweest in de zin van spelen, bij elkaar in zelfde hangmat liggen ed. Mannetje was wel heel speels en daagde zus af en toe wel uit maar daar was ze niet echt van gediend.

Toen hij overleed bloeide ze helemaal op van een wat schuchter katje was ze plotseling niet meer van mijn schoot te slaan, werd enorm knuffelig en ook veel meer vocaal (miauwen lol), heb echt het idee dat ze bij haar broer onder de plak heeft gezeten (hij was dominant over haar) en ze heeft haar kans gegrepen toen hij er niet meer was.

Ik zou op zich wel 2 katten willen hebben, daarom ook toentertijd de keuze voor 2 kittens... zodat ze wat aan elkaar hadden, altijd een speelkameraadje etc, echter mijn kat doet het dus gewoonweg beter in haar uppie. Op zich heb ik er wel over gedacht er een kitten bij te nemen om te proberen (omdat een kitten en volwassen kat vaak makkelijker te koppelen zijn), echter ik ben bang dat ze dan toch weer in haar schulp terugkruipt zodra kitten wat ouder wordt, ze zou hem wel accepteren waarschijnlijk, net als met haar broer, maar ik vrees dat ze er niet gelukkiger van wordt.

edit:
Ik had ook niet echt het idee dat ze hem miste eigenlijk, ja de eerste week, al was dat waarschijnlijk niet echt missen maar meer 'gewoonte'
Ze kregen nl pas eten 's avonds als beiden binnenwaren, aan haar kon ik altijd merken als hij voor de deur/raam zat want dan holde ze altijd naar haar voerbak >.<
De eerste week heeft ze 's avonds dan ook vooral in het raam zitten wachten of ze zijn belletje hoorde zodat ze eten zou krijgen (dat kreeg ze natuurlijk sowieso wel lol, maar als ik zou geven iedere keer dat zij aangeeft honger te hebben zou ze binnen een half jaar 4 kg zwaarder zijn)

Sorro

Berichten: 1283
Geregistreerd: 19-04-04
Woonplaats: Schagerbrug

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-10-12 19:26

Ook ik ben van mening; Ja!
Sinds Jamie`s broertje Joey helaas is ingeslapen komt Jamie helemaal los.
Hij speelt, rent, klautert, krabt aan palen, laat zich niet op zijn kop meer zitten door de siamezen en kroelt meer dan ooit. Het frappante vind ik dat Joey al een paar maanden niet meer thuis was maar er geen verandering in gedrag was ( eerst enkele weken bij een vriend, later nog een tijd bij mijn ouders) en de dag dat ik Joey helaas moest laten inslapen was het hier mineur in huis. Okay denk je dat voelen ze aan.. maar de dag erna was het alsof er een switch omging in Jamie. Van schuwe boksbal voor de siamezen en banketstaaf rozenwater die bang is voor alles naar spelende kroelkip.

Zeg maar dat dieren dom zijn maar ik denk echt dat hij heeft geweten dat Joey er na die dag niet meer was.