Je was twee weken oud en je mama was doodgereden. Mee naar huis genomen en hebben we jou groot gebracht met de fles. In eerste instantie wisten we niet of je een katertje of een poes was, zelfs de Da kon het niet met zekerheid zeggen, maar na verloop van tijd bleek je toch echt een kater te zijn, waarop we jou de naam Azraël gaven.
Je groeide uit tot een behoorlijke rode kater. Toen kreeg je er een vriendje bij, genaamd Heathcliff, waar jij je eigen gelijk over ontfermde. Een poosje later kregen we Pebbles erbij en ook haar zag je als je eigen kind. Je kreeg de bijnaam "Papa", omdat je zo goed voor de andere katten was. Ook Lucifer, whoopie, Joy en Minou beschouwde jij als van jezelf en begeleidde hun bij elke stap die ze deden. In de loop der jaren hebben wij al van een aantal katten afscheid moeten nemen en nu vandaag hebben wij afscheid moeten nemen van jou
Lieve Azraël.....Rust Zacht
Wat zullen wij jou ontzettend missen!
Geen Azje meer in zijn doos....
Geen "papa" Azje meer, waar de rest genegenheid zocht....
Geen Azje meer die altijd rond je benen stond te dralen....
En ook geen Azje meer die altijd zijn zin wist door te drijven....
Lieve Az....speel maar lekker over de Regenboogbrug en geef je de rest een hele dikke kus van ons
Dag lief mannetjuuh.....we zullen je nooit vergeten!!!
Je vrouwtje,