En dat hebben we zeker gedaan, echter kan alles anders lopen. En dat hebben we wel ervaren, helaas.
Eind 2009, zo'n 4 jaar na het overlijden van ons oude vuilnisbakje was het eindelijk toch echt zover, we kregen
weer een hond! Mijn ouders wouden alleen een Duitse Dog, dus opzoek, en gevonden, een geel teefje, net geboren.
De 10 weken die volgde bijna wekelijks naar de andere kant van Nederland gereden om te kijken..
Grace Annemirena ging het worden, maar we hadden haar al bij de fokker gedoopt tot Jua, wat zon in het Swahili betekend.
14 november zou ze mee naar huis mogen, leuk! Een pup, een en al plezier en geluk natuurlijk!
Echter, Jua bleek niet zoveel geluk mee gekregen te hebben..
14 november 2009 – Jua opgehaald van de fokker in Elst op 10 weken oude leeftijd.
- Jua Grace Annemirena, 9,5 week oud op deze foto

begin januari 2010 – Diaree en overgeven, geen idee waardoor, ook DA weet er geen raad mee.
3 keer naar de DA geweest voor injecties en pillen tegen het braken.
30 januari 2010 – Weekend weg geweest naar Gelderland. Jua was nog steeds ziekjes, maar door
de injectie was het overgeven een stuk minder. Zat ons toch nog steeds niet lekker maar ze was levendig zat.
- weekend weg in Landal, vol leven op de hei spelen, heerlijk overbouwd

1 februari 2010 – Zoveelste DA bezoek, bloed en ontlasting onderzoek, zoekend in de richting
van allergieën of een virus.
4 februari 2010 – Uiteindelijk doorverwezen naar Amsterdam voor echo, daarna met spoed op de operatietafel.
Hele buik werd open getrokken en er is 70cm darm verwijderd. Oorzaak = een pindaketting
voor de vogels, deze heeft ze opgegeven en een pinda is blijven steken in het maagportier,
terwijl het touwtje de darm in gegaan is en deze dus strakgetrokken heeft. We waren nét op
tijd met de operatie, ze had dit niet lang meer vol gehouden. Ondanks dat ze alles wat er in ging er
zo weer uit gooide hebben we nooit gedacht aan een verstopping, ze had immers nog ontlasting.
11 februari 2010 – hechting was licht ontstoken, kreeg ze antibiotica voor
ook heeft ze toen een kuur pillen tegen Giardia gekregen ivm mager en diaree houdend.
26 februari 2010 – Nogmaals DA bezoek vanwege blijvende dunne ontlasting, finidiar en bij
diaree rijst met kip geven. Jua blijft een gevoelige maag/darm houden door haar operatie.
begin maart 2010 - overgestapt op vlees, wat Jua een stuk beter verdraagt dan de Royal Canin
brokken van voorheen. Jua is deze maand ook een half jaar oud. Nogsteeds mager, maar ze gaat
langzaam aan vooruit. Erg lastig om een pup op deze leeftijd, die zo'n eind moet groeien, ook in de breedte te
laten groeien.
- Half jaar oud en mogsteeds mager maar al stukken vooruit gegaan!

begin juni 2010 - Nogsteeds diaree, weer DA, nu finidiar en metaxol, in totaal 14 pillen per dag (tja, grooote hond he)
2 juli 2010 - Naar spoeddienst DA, vlak na de halve finale van het WK voetbal, vanwege oververhitting.
1 infuus gehad daar, omdat haar 42 graden koorts niet zakte 2de infuus en daarmee richting
Utrecht. Hier kwamen ze erachter dat ze longontsteking had, hiervoor moest ze 2 dagen
blijven.
12 juli 2010 - Voor het eerst, en het laatst, loops.
eind juli – Op vakantie in Brabant, deze periode is ze echt gezond geweest en dachten we dat het voorbij was.
Ook bijna elke dag naar het bos of het strand, Jua ziet er perfect uit, niet te licht, niet te zwaar en mooi bespierd.
- Bijna een jaar oud en in prima conditie

5 augustus 2010 – Fokker van Jua heeft een nieuw nest, 11 geel en gestroomde pups.
25 september 2010 – Op puppenbezoek bij de fokker met Jua mee. Daar allemaal stilletjes gevallen
voor een gestroomd teefje, Izzy Annemirena.
savonds met zn drieen om de tafel. "Heb jij die ene gezien?" "Dat gestroomde teefje dat achter de vriezer kroop,
wat een en al pit en karakter uitstraalde? Ja natuurlijk". De financiele gevolgen op een rijtje gezet, de consequenties
die het meteen en op langere tijd met zich meebracht.. En alles afgewogen. En zo zijn we tot de beslissing gekomen
om, iets vroeger dan gepland, een gezinsuitbreiding te doen..
Izzy Annemirena, een toen 8 weken oud gestroomd meisje, van dezelfde fokker en verre familie.
Vlak voordat we haar ophaalde, met 10 weken, hebben we haar nieuwe naam gekozen, Maji, wat water
betekend in het Swahili (vanwege het gestroomde). Zij zou ons gezin gaan versterken en natuurlijk verwacht je
geen problemen als Jua heeft gehad. Helaas, helaas.. Ook Maji had geen engeltje bij zich en volgde ze Jua
naadloos op, wat medisch gedoe betreft..
27 september 2010 – Besloten om iets vroeger dan gepland gezinsuitbreiding te doen, de fokker
gebeld dat wij Izzy wouden kopen, vanaf toen ook omgedoopt tot Maji (betekend water in
het Swahili)
- Maji Izzy Annemirena, hier 10 weken en net thuis

20 oktober 2010 – Jua word gesteriliseerd en haar maag word vastgezet door middel van
laparoscopie. Hiervoor gekozen vanwege de kleine wondjes en korte herstelperiode.
29 oktober 2010 – wond is ontstoken en Jua is zichzelf niet, naar de kliniek geweest waar ze
de laparoscopie hebben gedaan en daar antibiotica gekregen. (naam kliniek vermeld ik
hier niet, uit beleefdheid. Toch mogen mensen met vragen hierover mij altijd pb’en)
- Jua geopereerd, de ontstoken wond op haar buik is hier zichtbaar

16 november 2010 – Jua blijft ziek, overgeven, hangerig en afwezig.
17 november 2010 – Jua is totaal onaanspreekbaar, naar Amsterdam gereden en daar 5 liter bloed
via infuus toegediend, waarna ze haar buik nogmaals open hebben gelegd om de maag goed
te leggen. De kliniek die de laparoscopie heeft gedaan heeft hier een hele grote fout gemaakt
en wij hadden Jua bijna kwijt geraakt aan een maagtorsie, terwijl deze nog geen maand
daarvoor ‘vastgezet’ is. Dit is dus fout gegaan, uiteindelijk lieten zij sluimerend blijken
dit bij de operatie al te hebben geweten, maar haar toch dicht gehecht te hebben zonder
ons hier over vertelt te hebben.
11 februari 2011 – Maji heeft nog geen 50 meter met haar zusje kunnen spelen of ze stond piepend
op 3 poten. Zo erg, dat mijn vader haar naar de auto terug heeft moeten tillen. Eerst dacht
de DA dat het haar polsgewricht was, uiteindelijk ontdekt dat ze haar teen heeft gebroken.
24 februari 2011 – Bij Jua is een kies getrokken, omdat deze rot was en pijn veroorzaakte.
23 juni 2011 – Op aanraden van de DA hebben we Maji destijds niet geopereerd. Echter bleek ze
niet vooruit te gaan en bleek haar voet scheef te staan door wildgroei. Helaas moest Maji
nu geopereerd worden om haar teen te ‘breken’ en weer goed vast te zetten. Gips erom
en weer 6 weken ‘boxrust’.
- Maji en haar verbandje, ze mocht hierna niks qua lopen, volledige 'boxrust'

24 juli 2011 – 6 weken na de operatie, dus groen licht om te gaan opbouwen, met elke week 5
minuten meer mag ze weer wat gaan lopen. Helaas voor haar, werd ze ook rond deze dagen
voor het eerst (en laatst) loops, dus mocht ze nog 3 weken later pas los.
- Eindelijk weer een beetje wandelen na een tijd heel gecontroleerd lopen

12 juni 2012 – Maji aan haar knie geopereerd, ze heeft waarschijnlijk een flinke tik gehad tegen
haar kniegewricht, mogelijk door het ruw spelen, en daarbij is een pees afgescheurd, alleen
heeft deze ook een stukje bot mee afgescheurd. Dit bewoon in/tegen het gewricht en gaf
dus pijn. 6 weken absolute rust. Gelukkig kregen we kalmeringspillen mee.
- Maji onder de MRI scan en op de operatietafel in Amsterdam


8 augustus 2012 – Maji naar Amsterdam voor operatie aan haar kruisbanden, welke gescheurd
bleken. De afgelopen weken is ze nauwelijks vooruit gegaan qua lopen, dus lieten we het
opnieuw goed nakijken, waarbij duidelijk werd waarom ze niet vooruit ging.. weer onder
het mes dus, met dezelfde knie.
16 augustus 2012 – Jua weer geopereerd aan haar buik, dit maar een kleine ingreep, ze had namelijk
een bobbel op haar litteken waarvan we niet wisten wat het was en we het uit voorzorg
hebben laten verwijderen. Na onderzoek bleek het goedaardig te zijn.
Heden – Maji is rustig aan het opbouwen en heeft deze week voor het eerst samen met Jua
losgelopen. Volgens de artsen loopt ze net zo goed als een hond die 1x aan de knie
geopereerd is, en dat is een compliment voor een hond die 2x daar geopereerd is!
Jua gaat al een tijd goed gelukkig, en hopelijk blijft dat zo! *afkloppen*
- Maji Izzy Annemirena, voor het eerst weer los

- Jua Grace Annemirena in goede conditie op dit moment

Even tot slot voor de duidelijkheid, wij zouden nooit onze honden (en overige dieren) nemen als wij hier niet de zorg voor kunnen dragen.
Echter hebben wij met Jua en Maji een onverwachts groot medisch verleden opgebouwd in amper 3 jaar. Dit topic open ik omdat ik weet dat verschillende
bokkers onze twee Doggen volgen en om de onwetende, impulsieve puppykoper te waarschuwen dat het dus niet altijd rooskleurig verloopt.
Wij mogen heel erg blij zijn dat onze twee honden beide verzekerd zijn, anders was dit misschien nieteens allemaal financieel mogelijk geweest.
Ook wil ik de mensen die destijds twijfelde of wij er goed aan deden deze honden (met name Jua met de maagoperatie) toch te opereren laten inzien
dat wij niet zomaar deze keuzes hebben gemaakt maar deze honden kennen en weten of zij nog levenslust hebben en of operatie's genoeg kansen geven.
Overigens zijn alle problemen die wij hebben gehad met Jua & Maji NIET erfelijk/aangeboren.

Jua was bijna dood door hun