Geplaatst Ik heb toen een bakje kattenvoer op het zijpad van onze tuin gezet,hij kwam heel schichtig kijken en als hij niemand zag at hij gulzig alles op.Zo ben ik élke dag een bakje eten neer gaan zetten en op gegeven moment wende hij aan mij,en was niet meer bang.Aanraken kon nog niet,dan dook hij weg.Na een paar maanden,zag je hem bij komen en hij kwam toen meerdere keren per dag eten halen.Nu nog steeds komt hij hier eten en slaapt soms in de schuur [als die open staat] of op het zeil [waar hout onder ligt] naast huis.
Hij is nu heel erg mooi geworden en zijn vacht glanst nu.Ook is hij flink gegroeit,ik weet niet hoe oud hij is,maar ik schat hem rond de 1/1½ jaar oud.
Nu word hij ook brutaler,komt stiekum door het kattenluik naar binnen,gaat soms ook naar boven en eet ook het bakje van onze eigen Kater leeg.[mits ons hondje hem niet ziet].
Als ik hem binnen zie,zet ik hem buiten,ik wil niet dat hij leert dat hij binnen mag komen.
Want de laatste keer zat hij al op het aanrecht.
Ik had ook al de DB,dierenambulance en asiel gebelt,maar niemand die het katje wil komen ophalen.Het asiel zat vol zeiden ze,dus ik moest over een maand maar terug bellen.Ik zei nog dat het nu slechter weer werd en het katje geen thuis heeft.Ja daar konden ze niets aan doen,dus het katje moet nog blijven zwerven tot er plaats is in het asiel. Ik begrijp het asiel ook wel,maar vind het zo zielig voor dat katje.
Het katje is helemaal gewent aan mij,geeft kopjes en mauwt als ik hem eten geef.
Dit was niet de bedoeling,maar ik kon hem moeilijk laten verhongeren.
Ik hoop dat er snel een plekje vrij is in het asiel,en het katje een goed tehuis vind.
Dit is het katertje waar het om gaat.
Iemand die miss. intresse heeft?
Als hij je eenmaal kent is het een ontzettend lief beestje.
