Geplaatst Boris is een kruising labrador, bijna drie jaar oud en komt uit Rusland. Als pup is hij met zijn moeder (volle labrador) in het asiel in Moskou terecht gekomen. Ik ga er van uit dat hij daar niet al te vriendelijk is behandeld, hij is namelijk verschrikkelijk onzeker. Als je hem aanraakt tijdens het eten bijvoorbeeld, krimpt hij ineen en vlucht hij echt weg. Hetzelfde geldt als hij een situatie niet begrijpt of als je hem op zijn plaats zet omdat hij probeert de leiding te nemen.
Toen hij 2,5 was is hij naar Nederland gehaald en terecht gekomen in een gezin in Zeeland. Hier heeft hij twee weken bij gewoond en is toen weg gedaan naar het asiel in Terneuzen omdat hij twee keer gegromd zou hebben en te dominant zou zijn.
Ondertussen woont hij bij mij, gaat het eigenlijk heel erg goed, hij luistert braaf naar al mijn commando's, eet niet al te best, maar daarvoor lopen onderzoeken bij de dierenarts, kan los lopen, is totaal niet dominant (hij heeft me heel erg uitgeprobeerd, maar hij heeft nu heel goed door hoe de verhoudingen zijn) en begint ook steeds minder onzeker te worden!
Tot op het moment dat ik weg ga....
Ik ben heel de week vrij, loop alleen op vrijdag stage van 7 tot 5. Mijn vriend is dan thuis en laat hem dan altijd uit. Normaal gesproken heeft dit nog niet tot problemen gezorgd, tot vanmorgen. Mijn vriend belde mij om 8 uur helemaal in paniek op, Boris kroop steeds voor hem weg en tijdens het uitlaten is hij terug naar huis gerend (over een drukke weg ed), hij liep nu nog steeds door de straten en mijn vriend kreeg hem niet te pakken.
Mijn buurman is komen helpen met Boris vangen, uiteindelijk hebben ze hem in de tuin gekregen, maar het huis wilde Boris niet meer in. Vriendje verdrietig, hij is een echte hondenliefhebber en zat al niet helemaal lekker in zijn fel, het feit dat mijn hond hem nu ook nog eens eng vond kon hij even niet hebben.
Ik mijn zus opgebeld die ook vrij was, gevraagd of zij Boris uit kon laten, desnoods met mijn vriend erbij. Samen weer de hond uitgelaten en Boris bleef maar heel angstig en wegkruipen. Mijn vriend weer naar huis gegaan, zus alleen verder gelopen en ook tegen mijn zus deed hij zo angstig en kroop hij weg. Zodra ze hem een aai wilde geven deed hij echt net alsof hij geslagen werd.
Boris met veel moeite weer binnen in huis gekregen en daar heeft hij zich verstopt en uiteindelijk is hij voor de voordeur gaan zitten en op mij gaan wachten. Toen ik om kwart voor vijf thuis kwam lag hij nog precies op dezelfde plek (ruim vier uur later!), helemaal vrolijk en gek doen en ook tegen mijn moeder, zus en vriend doet hij nu weer normaal....
Heeft iemand hier een idee hoe ik dit op kan lossen? Hoe kan ik ervoor zorgen dat Boris zich ook vertrouwd voelt bij anderen, zonder mij, zodat het niet tot levensgevaarlijke situaties leidt zoals bij het wegrennen vanaf het bos.
Ik snap het namelijk echt niet, zowel mijn zus als vriend hebben zelf een hond, daar kunnen ze alles mee doen en laten en Boris doet net alsof ze hem op gaan eten.... Het is ook pas vanaf vandaag dat hij zo vreemd doet...
Edit: Nu ik er over nadenk: afgelopen weekend zijn we wezen logeren op de boerderij en ook daar heeft Boris heel de dag voor de deur in de deel gelegen tot ik de stal in kwam, zodra ik naar buiten ging liep hij overal vrolijk mee naartoe en met mijn vriend en zijn hond mee de stallen in, het weiland over en alles, maar vanaf het moment dat ik weer naar binnen ging (al was het alleen om even naar de toilet te gaan) ging hij weer voor de deur zitten of liggen wachten.
Ik hoop dat ik de situatie zo ongeveer duidelijk heb beschreven, zo niet hoor ik het graag!
ik heb hier een spaanse hond zitten . ik ben bang dat jij zelf wat te snel gaat..je hebt hem nog maar 3 weken ??? mijn hond is nu een dik jaar in nederland . en het heeft veel tijd gekost om hem te krijgen zoals hij nu is . hij had verschrikkenlijk verlatingsangst . wat zich uite door te slopen , janken , muren op te eten etc. hij is zelfs een keer door het raam gesprongen ... hij was vooriedereen bang , behalve voor mij . volgde mij overal als ik naar de wc moest wachte hij totdat ik terug kwam . mijn hond wou ook niet met andere mensen mee te lopen .vloog dan van links naar rechts aan de riem met zijn staart tussen de poten . toch heb ik doorgezet . heb hem af en toe meegegeven met vrienden als ze gingen lopen . zelf ging ik dan niet mee . het heeft lang geduurd maar naar een tijdje was hij niet meer bang voor ze . wat nog meer helpte was als mijn vrienden bij mij kwamen met hun eigen hond . dan kwam hij meteen een stuk losser ( helaas kan dat bij jou niet omdat jouwn hond te dominant is ? of kan hij wel met andere honden ? ) voor mannen is hij het meeste bang , maar zoals ik van de stichting heb gehoort waar mijn hond wegkwam vonden ze hem op een markt en werd hij bekogelt met stenen . je weet natuurlijk nooit wat jouwn hond allemaal heeft meegemaakt , en je moet het gewoon rustig aan doen. niet te snel willen . je vriend moet gewoon met hem blijven lopen dan kan hij ook een band met jouwn hond opbouwen . 
hij heeft dan wel zijn eigen kleedje en alles mee. Zolang hij weet waar ik ben is hij daar ook heel. Vrij en tent hij overal en nergens rond. Als ik naar binnen ga, gaat hij op zijn kleedje liggen en wachten tot ik terug kom.