lieve weimaraner met wat gedragprobleempjes

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
abeltje_xx

Berichten: 2893
Geregistreerd: 13-09-05
Woonplaats: Groningen

lieve weimaraner met wat gedragprobleempjes

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 09-10-12 14:24

hallo! :D

ik heb dit topic geopend om te kijken of ik wat tips of adviezen kan krijgen rondom het gedrag van mijn weimaraner.
het is een ontzettende lieve teef van nu 6 jaar die wij nu zo'n 5 maanden in huis hebben. ze is officieel nog van mijn schoonfamilie en dus een opvanghond, maar officieus is ze van ons ( en vooral van mij, tis echt mijn hondje :D ) en hebben we haar ook meer uit huis gehaald dan opgevangen. we zijn nog bezig haar papieren over te laten schrijven, maar vanwege een scheiding van de eigenaren kan dat nog even duren en dat is weer een ander verhaal :P

ik ken haar al haar hele leven, ik heb haar zien opgroeien en zien verslechteren, toen de mogelijkheid zich voorstelde hebben we haar dan ook direct daar weggehaald. deels om dat gezin wat rust te geven tijdens de scheiding omdat ze haar eigenlijk al jaren niet meer aankonden, maar vooral om haar EINDELIJK uit dat huis te halen. ze is een weimaraner, dus een actieve jachthond. ze is destijds als pup gekocht om haar mooie koppie....maarja toen werd ze groter en sterker en "vervelend". als oplossing werd ze in een bench gestopt voor het grootste gedeelte van de dag. als ze lawaai maakte ging er een deken overheen. het uitlaten was bijna onmogelijk omdat ze hyperactief was en alle kanten op trok, ze ging door de scherpste wurgkettingen heen.
de bench werd uiteindelijk te klein, er stond een plastic hondenmandje in waar ze zich helemaal in op moest vouwen, ze werd gewoon te groot voor de bench. wij hebben vorig jaar de oude bench van onze cane corso gedoneerd omdat wij merkten dat ze vergroeiingen in haar rug had gekregen.

deze hond heeft dus best een heftig verhaal, toen wij haar in huis namen was het dan ook een nerveus, panisch, hyperactief, angstig, ondervoed wrak van een hond. je kon het eigenlijk geen hond meer noemen.
in de eerste weken is ze gewogen, ontwormd, ontvlooid, nagels geknipt, oren schoongemaakt en is er vooral ENORM veel met haar gelopen. na een week of drie begon ze eindelijk te kalmeren. ze had niet langer de hele dag bijna zwarte ogen van de verwijde stress-pupillen en kwam rustig op de bank liggen.
onze cane corso (een reu) heeft haar echt onder zijn hoede genomen. hij is vanaf het begin ontzettend voorzichtig geweest en rustig en lief. zij heeft van hem kunnen leren wat het is om hond te zijn en daar zijn wel heel blij om.

nu, vijf maanden later, is het een heel andere hond. ze is zo'n vier kilo aangekomen, de vergroeiing in haar rug is veel minder zichtbaar, ze loopt beter, haar ontlasting is gezonder (dankzij ander voer en minder stress), ze is rustiger en dus gehoorzamer. we hebben bijna alles opnieuw moeten aanleren, van zitten tot aan de lijn lopen. ze heeft een u-lead tuig waar ze niet meer mee trekt en dat voor haar heel fijn werkt, maar soms kan ik haar ook gewoon aan haar halsband meenemen ( ze heeft een nieuwe zachte leren gekregen, omdat haar wurgketting haar nek kapot had getrokken) en ook kan ik soms los met haar lopen.
we oefenen eens per week in een jachttraining om haar een outlet te geven voor haar jachtdriften, haar met andere honden om te laten gaan en om aan de gehoorzaamheid te blijven werken.
ze heeft inmiddels verschillende nieuwe commando's geleerd op een fluitje en we werken inmiddels op apporteren en waterwerk wat ze heel erg leuk vindt.

het is absoluut een geweldige hond, ze leeft echt voor aandacht en komt bij iedereen een aai halen. ze is veel rustiger en veel minder in de knoop met zichzelf. we gaan regelmatig lange stukken wandelen of fietsen of naar parken waar ze lekker los kan rennen en ze is dan zo gelukkig, ik kan er soms wel om janken om haar nu zo blij te zien <3

toch blijft ze wat gedragsproblemen houden. hier werk ik samen met onze trainer aan, maar ik ben benieuwd wat andere visies en adviezen hierover zijn, wie weet helpt het ons en daar gaat het me uiteindelijk om. ik ben nooit te trots om zoveel mogelijk hulp te vragen voor dit lieve dier dat me zo aan het hart gaat.

wat ik vooral merk is dat ze vaak onzeker reageert op vreemde mannen. niet altijd, niet iedere man, maar vaak genoeg dat het opvalt. ze rent er dan heen (bijvoorbeeld als we op het grasveldje voor ons huis aan het trainen/spelen/luieren zijn) of trekt aan de lijn. ze gaat dan blaffen naar de man en springt daarbij veel heen en weer. ze komt soms ook wel kort naar mij toe en gaat dan weer terug.
ik reageer nu vooral door haar terug te roepen of met de lijn te corrigeren. daar reageert ze steeds sneller op. als het mogelijk is ga ik daarna met haar naar de man toe en begin ik een gesprek om uit te leggen waarom ze zo reageert, te verontschuldigen natuurlijk als hij geschrokken is, maar te verzekeren dat ze niet gevaarlijk is, alleen onzeker. dit vinden mensen meestal erg fijn en de meeste zeggen ook dat ze ons niks kwalijk nemen. dit gesprek doe ik ook om haar te laten zien dat er niks gevaarlijks is en om haar op haar gemak te stellen. ik nodig vaak uit om haar te aaien en dit vind ze dan ook heel fijn (aandachtsfreak :P )
ik merk wel dat ze sneller blaft als de man zelf onzeker of bang is. soms begint ze dan ook terwijl ze voorheen geen interesse had, maar zodra de man laat zien dat hij haar ( of de cane corso die er meestal bij is) eng vind, begint ze vaak te blaffen. het vervelende is dat ik deze mensen niet kan overtuigen om even stil te blijven staan, met mij te praten en haar dichtbij te laten komen. zo heb ik vaak het gevoel dat hoewel ik haar wel corrigeer, ze toch in die mindset blijft van het blaffen.

ik ben benieuwd of mensen me hier wat tips over kunnen geven, alles wordt eerst besproken met onze trainer ( die 5 minuten wandelen van ons vandaan woont ;) ), maar een frisse blik geeft soms een nieuw inzicht en ik wil zo veel mogelijk doen om van haar een zo gelukkig mogelijke hond te maken :)

xRomana

Berichten: 848
Geregistreerd: 09-11-11

Re: lieve weimaraner met wat gedragprobleempjes

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-10-12 16:03

Ik vraag me af waarom jij het zo belangrijk vind wat jou hond van anderen denkt. Ik heb het idee dat je het spannender maakt dan noodzakelijk, door naar dat persoon af te stappen en haar gata zitten aaien (Inwrijven) dat ze het goed doet.
Dat andere mensen doorlopen vind ik ook vrij normaal, niet iedereen zit op andermans hond (En ook niet op dat gedrag) te wachten.
Wat ik wil zeggen, wat wil je bereiken.
Wil je met de hond onder andere mensen komen (Loslaten zou ik maar uit mn hoofd laten)
of wil je gewoon samen met jou hond lekker aan het werk gaan.
Echt die omgeving zou totaal onbelangrijk moeten zijn, of je moet om gezelschap verlegen zijn, maar verwacht niet dat jou hond hetzelfde denkt.

packer
Berichten: 316
Geregistreerd: 12-12-09
Woonplaats: Buiten

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-10-12 16:10

Hoi, ik heb een weimar reu van 8 jaar oud. Deze hond is ten opzichte van andere mensen zeer gereserveerd.
Zit ook deels in hun karakter, en de foklijn waar ze uitkomen.

Ook erg waaks naar mij, zeker als er donker geklede of getinte mensen in mijn buurt komen.
Mijn weimar komt uit een amerikaanse lijn.

Mij maakt het niet uit of hij niet bij andere mensen in de buurt wil zijn, hij mag zijn wie hij is.

abeltje_xx

Berichten: 2893
Geregistreerd: 13-09-05
Woonplaats: Groningen

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 09-10-12 16:37

xRomana schreef:
Ik vraag me af waarom jij het zo belangrijk vind wat jou hond van anderen denkt. Ik heb het idee dat je het spannender maakt dan noodzakelijk, door naar dat persoon af te stappen en haar gata zitten aaien (Inwrijven) dat ze het goed doet.
Dat andere mensen doorlopen vind ik ook vrij normaal, niet iedereen zit op andermans hond (En ook niet op dat gedrag) te wachten.
Wat ik wil zeggen, wat wil je bereiken.
Wil je met de hond onder andere mensen komen (Loslaten zou ik maar uit mn hoofd laten)
of wil je gewoon samen met jou hond lekker aan het werk gaan.
Echt die omgeving zou totaal onbelangrijk moeten zijn, of je moet om gezelschap verlegen zijn, maar verwacht niet dat jou hond hetzelfde denkt.


ehm, okay... :\
ik kan het mis hebben, mar deze post kwam op mij wat vijandig en denigrerend over.
vooral het "of je moet om gezelschap verlegen zijn" ....

maar in antwoord op je vraag gaat het me niet zozeer om wat mijn hond ervan 'denkt', maar meer om het gedrag dat ze laat zien.
aan de ene kant ben ik er niet blij mee dat ze op mensen afkomt en gaat blaffen, dat kan erg bedreigend zijn en ik vind dat als ik dat gewoon negeer dat ik dan geen verantwoordelijkheid neem voor mijn hond.
aan de andere kant merk ik dat ze dat gedrag uit onzekerheid laat zien en ik vind het vervelend om een hond met zo'n angst te laten leven terwijl ze met wat werk er geen last van hoeft te hebben. waarom zou ik haar ergens bang voor laten zijn, haar telkens in de stress laten schieten als ze een vreemde man tegenkomt, wanneer ik haar ook gewoon die onzekerheid kan ontnemen, of iig verminderen.

ik vind zelf dan ook niet dat ik het spannender maak dan noodzakelijk, maar dat is natuurlijk relatief ;)
wat ik daarentegen echt niet doe is haar aaien en knuffelen oid als ze het 'goed' doet. als ik op iemand afloop negeer ik de hond zoveel mogelijk zolang ze gestressed onzeker gedrag vertoont, ik corrigeer als ze té ver gaat, maar verder krijgt ze pas positieve aandacht als ze ontspant en vriendelijk is.
het voorstellen van mens en hond doe ik dan ook als bevestiging en afsluiting. de hond ziet zo dat het 'enge' fijn kan zijn en de mens ziet dat de hond niet gevaarlijk is en wordt niet bang van mijn hond.

als sommige mensen daar geen zin in hebben ga ik daar met hen geen probleem van maken. op geen enkele manier zijn zij dat veplicht en ik bedank ze altijd alsnog voor hun tijd en zeg ze goeiedag.
maar jij doet het klinken alsof ik mensen achtervolg en lastigval.... terwijl ik merk dat mensen het juist prettig vinden dat ik er even bij kom, verantwoordelijkheid neem voor de hond en eventueel wat uitleg geef. vaak blijven ZIJ graag even staan voor een praatje.

mijn doel is dan ook dat ze haar omgeving negeert. daarmee bedoel ik dat ze best iets eng mag vinden of onzeker mag worden, maar dat ik van haar wil dat ze dat negeert en niet dat ze erg blaffend en springend op af gaat.

ik hoop dat je daar een beetje een antwoord hebt op je vragen.
alsnog bedankt voor de reactie :)

Feria

Berichten: 3367
Geregistreerd: 05-04-05
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-10-12 16:38

Ik zou er geen aandacht op vestigen, haar aandacht afleiden door haar iets te laten doen (zit voor, voet,...) en haar aandacht echt naar je toe vragen. Probeer zelf ontspannen te blijven, want het is mogelijk dat ze jouw stress voelt en dan gaat blaffen of blijft blaffen.
Maar echt heel knap wat je doet! Wij hebben een duits gefokte Weimaraner en ik weet dus dat ze niet altijd even makkelijk zijn :)Maar zo te horen heb je al best een fijne hond aan haar.

abeltje_xx

Berichten: 2893
Geregistreerd: 13-09-05
Woonplaats: Groningen

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 09-10-12 16:43

packer schreef:
Hoi, ik heb een weimar reu van 8 jaar oud. Deze hond is ten opzichte van andere mensen zeer gereserveerd.
Zit ook deels in hun karakter, en de foklijn waar ze uitkomen.

Ook erg waaks naar mij, zeker als er donker geklede of getinte mensen in mijn buurt komen.
Mijn weimar komt uit een amerikaanse lijn.

Mij maakt het niet uit of hij niet bij andere mensen in de buurt wil zijn, hij mag zijn wie hij is.


dat van de foklijn e.d. heeft mijn trainer ook wel eens laten vallen. helaas hebben wij voorlopig geen papieren bij haar dus kunnen we eventuele erfelijke karaktertrekken niet nazoeken.
onafhankelijk daarvan vind ik echter dat ze niet vervelend moet zijn tegen andere mensen, zeker niet als die gewoon langslopen.

als zij liever niet bij iemand wil komen, dan hoeft dat niet, maar er is een verschil tussen dan op afstand blijven/ ontwijken/ terugtrekken en blaffen naar iemand. ik vind dat geen prettig gedrag en ik vind het bij mijn verantwoordelijkheid als baasje horen dat ik zulk gedraag niet accepteer er er dus iets aan doe.

verder is ze idd best waaks ( al imiteert ze onze cane corso ook wel een beetje ;) ) maar is ze in de meeste gevallen juist heel sociaal in de omgang met andere mensen. over het algemeen vindt ze het heerlijk om aandacht te krijgen of geaaid te worden.

badankt voor je reactie :)

abeltje_xx

Berichten: 2893
Geregistreerd: 13-09-05
Woonplaats: Groningen

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 09-10-12 16:55

Feria schreef:
Ik zou er geen aandacht op vestigen, haar aandacht afleiden door haar iets te laten doen (zit voor, voet,...) en haar aandacht echt naar je toe vragen. Probeer zelf ontspannen te blijven, want het is mogelijk dat ze jouw stress voelt en dan gaat blaffen of blijft blaffen.
Maar echt heel knap wat je doet! Wij hebben een duits gefokte Weimaraner en ik weet dus dat ze niet altijd even makkelijk zijn :)Maar zo te horen heb je al best een fijne hond aan haar.


ik laat haar idd wel eens zitten, maar niet iedere keer. het is helemaal geen slecht idee om haar iedere keer na het terugroepen/corrigeren naast mij aan de voet te vragen. dat is in de normale training ook de plek waar ze heen moet als ze te enthousiast wordt of haar concentratie kwijtraakt, dus dat is al een plek van rust.
of bedoel je dat ik helemaal niet moet corrigeren, maar meteen haar aan de voet moet vragen. want ik ben zelf van mening dat ik eerst het ongewenste gedrag moet aanspreken voordat ik haar een nieuw commando moet geven zoals aan de voet komen, maar ik weet niet of jij daar een andere kijk op hebt. zo ja, dan hoor ik die natuurlijk graag :D

en ja, het is een geweldige hond. ze doet zo hard haar best in alles wat ik van haar vraag. echt een will to please :D ik ben heel blij met haar <3

bedankt voor je reactie :)

Sassol

Berichten: 5254
Geregistreerd: 16-01-09
Woonplaats: Omg. Nijmegen

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-10-12 21:00

Ik zou ze eerst leren om mensen te negeren. Mensen zijn gewoon niet voor haar, tenzij jij er iets mee wilt. Ik zou dan ook juist niet naar de mensen toe gaan als zij aan het blaffen is/onzeker is, maar dat pas gaan doen als ze zich netjes gedraagt.
Hoe benadert ze mensen waar ze niet onzeker over is? (Rustig en respectvol, of overenthousiast en zo de ruimte in banjeren?)

Zo kunnen mannen/mensen haar ook niet verkeerd aankijken of verkeerd gedrag tonen naar haar toe. En ben je niet afhankelijk van de reactie van de mensen om je heen.
Want ja, als jij met iemand wilt praten of wilt dat ze stil staan en ze doen dat vervolgens niet, ben je dus de controle over de situatie kwijt.

Ook is het wel dominant gedrag, onzeker, maar wel dominant. Ze geeft met haar blaffen aan dat ze wil dat de man wegloopt, ipv dat zij aan de kant gaat.
Het kan dan ook helpen door niet recht op mensen af te lopen, maar net iets schuin er vanaf. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat je met een boog om ze heen loopt, millimeter werk kan al genoeg zijn.

Wat ook kan werken is zodra je iemand ziet, voor dat zij ze nog ziet, snoepjes strooien. Dan is ze met haar neus bezig en aan het snuffelen. Daar wordt een hond rustiger van. In het begin een hoop, en dat steeds minder. Opgegeven moment gaat ze zelf snuffelen als ze iemand ziet.
Werkte in ieder geval wel zo bij een Beauceron (x Cane Corso?) kruising, die ook gigantisch kon blaffen en in de riem kon hangen als hij iemand zag. Puur uit onzekerheid. Ondertussen een hele gezellige hond geworden :j

Jis_
BKB 2025 winnaar 2D

Berichten: 13168
Geregistreerd: 13-07-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-10-12 21:32

Wat een triest verhaal, wel erg fijn dat ze het nu beter heeft.

Ik ga mee met wat Feria zegt.

Succes met haar.

Esther

Berichten: 4364
Geregistreerd: 04-04-01
Woonplaats: Achterhoek

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-10-12 22:43

Waarom zou ze perse alle mensen aardig moeten vinden, dat vind jij toch ook niet?
Je hond zou haar concentratie op jou moeten hebben ipv op externe prikkels, vooral als je aan het trainen bent.
Ik zou de hond bij me roepen als ik iemand aan zie komen, belonen voor het komen en even een stukje volgen, zit/lig/zit oid inlassen. Daarna weer verder met andere dingen. Als de hond verder is in de opleiding kun je de hond op afstand laten zitten waarbij ze dan de aandacht op jou moet houden.

Als je hond loopt te shaken naast je dan zou ik niet negeren en je hond absoluut niet dwingen naar die persoon toe te gaan. Bij je laten komen en een makkelijke oefening vragen en belonen als ze het doet zonder zich af te laten leiden. Jij bent de persoon waar ze vertrouwen in moet hebben. En niet corrigeren voor dat gedrag, ze zal je hoogstwaarschijnlijk niet snappen en denken dat vreemde mensen ervoor zorgen dat ze gecorrigeerd wordt waardoor het vertrouwen in vreemden alleen slechter wordt.

Wil ze niet komen met vreemden in de buurt? Dan eerst een lange lijn er aan zodat je aandacht kunt vragen en haar kunt roepen.

Mijn honden waren ook angstig voor vreemde mensen, ze komen nu naar mij toe als er wat spannend is. Ik begeleid ze langs het 'enge' en ze hebben vertrouwen in me. Ik kan nu steeds meer dan wel stil gaan staan en een praatje maken en soms laat ik de ander even aaien of een snoepje geven. Ook het werken (ook jachttraining) gaat een stuk beter, ze laten zich niet meer afleiden door vreemden.