Ik heb geen idee, zo raar. Ze moet niks van mijn ouders hebben, komt niet bij hun liggen, loopt ze voorbij, mauwt niet naar ze. Als ik niet thuis ben 's nachts dan gaat ze op een gegeven moment op bed liggen, maar ze mogen haar absoluut niet aanraken. Het is meer zo van; ze tolereert het dat ze aanwezig zijn, maar verder niet. Dit heeft ze altijd gehad naar andere mensen toe. Enkel naar mij, ik ben een soort moederfiguur lijkt het wel. Altijd bij me liggen, mauwen naar me, zodra ik 1 stap richting m'n kamer zet scheurt ze me voorbij om op mijn bed te springen en te mauwen, ze slaapt bij me op bed en dan het liefste kruipt ze in me heb ik soms het idee. (ze gaat ook echt op m'n hoofd liggen, dus serieus, op m'n gezicht)
Ze kan niet goed tegen andere mensen, énkel... mijn vriend. Ze vind het nog niet zo heel tof dat hij bij me in bed slaapt, dan gaat ze vaak tussen ons in liggen, maar naar hem mauwt ze ook, springt bij hem op schoot, gaat op bed bij hem liggen etc.
Maar dat is niet het enige.. ze kan soms zo schichtig om d'r heen kijken. Alsof ze allemaal dingen hoort, d'r ogen staan dan wijdt open en d'r oren schieten van voor naar achter, van links naar rechts.
Van geluiden die niet dagelijks voorkomen en ze dagelijks hoort (toeterende auto, vuurwerk, ik die een apart geluid ineens maak of soms zelfs als ik een hele harde boer laat
) , is ze onwijs bang. Dan schrikt ze en rent ze keihard weg, soms onder het bed.Ik stoor me er niet aan, maar het valt me wel op en vraag me af of ze niet ergens last van heeft of dat ze gewoon gevoelig is of iets dergelijks.. Misschien is het wel normaal, maar ben het niet gewend van de andere katten die mijn ouders hebben of hebben gehad..
het is dan alsof ze een stroomstoot krijgt maar dan uit angst
maar wel heel stoer staan als hij erop is gekomen is
