Geplaatst Zeven jaar geleden hebben we je geadopteerd. Mijn vriendin was een hondenmens en wist niet wat ze met je aan moest, maar een paar dagen later had je haar helemaal om je staartje gewonden. Zo lief was je en zo vol vertrouwen, je twijfelde nooit dat mensen je lief zouden vinden. Als we bezoek hadden dat niet van katten hield sprong je gelijk spinnend bij ze op schoot om ze kopjes te geven, net zo lang totdat ze toe gaven dat je stiekem wel heel erg leuk was.
Toen we je net kregen ben je vaak ziek geweest, maar de laatste jaren was het ineens helemaal over totdat je langszaam steeds dunner werd. Slechte tandjes zei de DA, maar al snel bleek dat er meer aan de hand was; je had FIP, een ongeneeslijke ziekte. We hebben zo voor je gevochten, en jij voor ons - geknokt tot het niet langer kon. Lieverd, wat is het toch snel gegaan ...
Hier een paar mooie foto's van onze laatste week samen:
Mijn mooie jongen
Hey, waar komt dat veertje nou vandaan?!
Op eekhoorn patrouille
Stoute eekhoorn! Had je bijna gevangen hoor!
Even bijkomen hoor.
Ok, kunnen we nu weer iets leuks gaan doen?
Yum! Lekker spinnenwebben eten.
Hey, wat zie ik daar nou?
Mijn malle zusje durft niet naar buiten, dus doen we samen binnen een dutje, maar wel in de zon hoor!
Zullen we dan even op de veranda gaan? Ik kijk wel even of het veilig is ...
Oei, dat vergde wel heel veel inspanning. Let jij even op terwijl ik mijn oogjes rust?
Yes! Weer naar buiten!
Gek he, had die dag nergens trek in behalve tonijn sap, frambozen ijsthee en mango-sinaasappel sap.
Kusjes geven tot het eind.
Vaarwel lieve schat! Ooit zal ik je weer ontmoeten, dan blijven we voor altijd samen
) maar heb mijn katten nu al 11 jaar... vanaf kittens af aan... en als je die dan verliest dan verlies je een stuk van je hart, wat jij waarschijnlijk ook nu doormaakt 
knuffel en heeeel veel sterkte de komende tijd. Prachtige foto's! 
....
