Ik zit op het moment een beetje met een probleem wat betreft mijn katten en ik hoop dat jullie me zouden kunnen helpen.
Het gaat om de volgende katten:
- Een zwarte (gesteriliseerde) poes. Echte muizenvanger (waarvoor ze in de eerste instantie ook bij ons is gekomen). Vrij gemakkelijke kat in de omgang met mensen en naar andere poezen hangt het heel erg van de andere kat af.
- Een grijze (gecastreerde) kater. Fel karakter, maar eigenlijk ook best een goedzak. Geen knuffelkat, maar echt een beetje op zichzelf. Alleen met eten af en toe een beetje een doerak... Vreet snel zijn eigen bakje leeg en gaat dan naar het bakje van de volgende kat als je niet op let.
- Een tijgerkleurige (gesteriliseerde) poes. De schijterd van het stel. Zal nooit van zich af slaan, maar kijkt je eerder aan met zo'n blik van: 'dat vind ik niet leuk'.
Dan het verhaal/probleem:
Anderhalf jaar geleden woonden we in een oude boerderij en hadden nogal wat last van muizen in de schuur. De schuur zat alleen aan het woonhuis vast en de muizen bleven niet altijd braaf achter de deur. Dus uiteindelijk de keuze gemaakt om een kat aan te schaffen. Via internet uitgekomen bij een nestje wat op de boerderij opgroeide (we wilden graag een kitten, omdat we ook een hond hadden en wij het idee hadden dat het dan allemaal wat makkelijker zou klikken). Daar gaan kijken en uiteindelijk gekozen voor een zwart poesje. Mee naar huis genomen en eigenlijk vanaf het beging ging het prima. De eerste tijd als de hond en de kat alleen thuis waren de poes in de bench, zodat ik zeker wist dat het goed ging, maar na niet al te lange tijd lagen ze samen tegen elkaar aan op de bank te slapen, dus vanaf dat moment allebei gewoon lekker los in huis.
Toen in de zomer kreeg mijn man te horen dat het zielig was om een kat alleen te houden en kwamen we bij toeval op een boerderij waar ik af en toe kwam een leuke grijze kitten tegen (was toen 2 weken oud). Dus die kitten gereserveerd en manlief kon niet wachten om 'zijn' kitten op te halen (hij wilde voor de eerste kat niet eens 1 kat in huis en nu kon ie niet wachten op de tweede). Op diezelfde boerderij was nog een nestje van heel wat weken ouder. Toen daar de eerste kittens naar een nieuw huisje gingen heeft moeder op een gegeven moment de laatste twee kittens verstopt op de boerderij. Na een week of twee kwam er ineens 1 van de kittens aanlopen en die konden we zo pakken. Maar omdat de boer bang was dat moederpoes de kitten weer zou verstoppen hebben wij de kitten mee naar huis genomen en een nieuw plekje voor hem gezocht. De dag dat die kitten opgehaald werd, werd ik gebeld door de boer of dat ik alsjeblieft onze grijze kitten wilde komen ophalen en zijn broertje (daar hadden we ook een koper voor gevonden), want de hond had er eentje van het nest doodgebeten en hij was bang dat er nog meer kittens zouden sneuvelen. Dus wij de kittens opgehaald (ze waren inmiddels 6,5 week oud, dus konden ongeveer van de moeder af en die gaf toch niet meer veel om ze, dus dat was niet zo'n groot probleem).
De dag erna moest ik daar toevallig weer zijn en kwam de laatste kitten (de tijgerkleurige) uit het oudste nest ineens aangelopen, dus besloten die ook maar mee te nemen en ook daarvoor een goed huisje te zoeken (maar uiteindelijk bleek zij zo lief te zijn, dat ze nooit meer is weggaan). Toen hadden we ineens 4 katten in huis... Na twee weken is de kitten uit hetzelfde nestje als de grijze naar zijn nieuwe baasje gegaan.
De andere twee kittens deden het best goed. Kwamen lekker knuffelen, konden goed opschieten met elkaar en zelfs met de zwarte poes ging het steeds beter. Op de momenten dat wij niet thuis waren zaten de kittens in de bench en de rest van de tijd liepen ze lekker los door het huis.
Het toeval wil dat we door een leuke samenloop van omstandigheden een nieuw huisje aangeboden kregen. Hier zijn we naartoe verhuisd. De katten kregen de hele zolder (we wonen aan een hele drukke 80 km weg, dus we zagen het niet zitten om ze buiten te laten) en als we thuis waren, dan mochten ze beneden (zag dit bij een vriendin van mij en het beviel me erg goed dat de katten niet zomaar op de tafel of het aanrecht konden gaan zitten). Dit ging een paar weken goed, maar toen ineens kwam de tijgerkleurige niet meer beneden en hoorden we op zolder steeds vaker gebrom en beginnende vechtpartijen. En toe de tijgerkleurige uiteindelijk ook niet meer kwam eten, hebben we besloten dat het anders moest. Dus de tijgerkleurige mocht in de kamer en de andere twee bleven op zolder als wij er niet waren en mochten beneden en bij de tijgerkleurige als wij er wel bij waren. Maar hoe vaker de zwarte en de grijze beneden kwamen, hoe vaker de zwarte de confrontatie zocht met de tijgerkleurige. De zwarte viel zonder reden aan en de tijgerkleurige ging dan bang op de grond liggen en deed niks terug. Uiteindelijk begon de tijgerkleurige al te grommen en te blazen als ze maar dacht dat de zwarte in de buurt kwam.
Inmiddels zijn we op het punt gekomen dat het gewoon niet meer leuk is om alles samen los te hebben lopen. Dus als de grijze en de zwarte beneden mogen, dan zit de tijgerkleurige in de bench en zijn die andere twee weer naar boven, dan mag ze weer los. Maar ook dit is op het moment al heel erg veel stress voor haar, want het komt regelmatig voor dat ze in huis plast in plaats van op de bak.
En gisteravond ging het zelfs zo ver dat de zwarte tegen de bench aan vloog om de tijgerkleurige proberen aan te vallen.
Maar nu komt ons allergrootste probleem. Binnenkort gaan we weer verhuizen. Maar helaas is er bij dit huis geen ruimte om de katten gescheiden te kunnen houden. En ook naar buiten gaat niet lukken, omdat het weer aan een drukke 80km weg is. Dus het idee was om buiten een hele grote ren te maken en in het huis een kattenluik, zodat ze naar binnen kunnen. Maar daarvoor moeten ze wel alle drie samen kunnen en wij zien dat op dit moment niet gebeuren.
Zou het ooit nog goed kunnen komen tussen de zwarte en de tijgerkleurige of kan ik voor de tijgerkleurige beter een nieuw huisje gaan zoeken? De grijze bemoeit zich eigenlijk nooit echt met de andere twee. Hij kan met allebei prima overweg, maar leeft echt zijn eigen leventje en loopt eerder weg als er weer eens ruzie is, dan dat hij zich er tegenaan gaat bemoeien.