In 2009 kwam ze voor het eerst om de hoek kijken. Mijn moeder hing zowat in de lamp van angst van een klein mager zwartwit poesje dat ineens naar binnen liep.
Ik en mijn vader, als dierenliefhebbers, begonnen de kat meteen te aaien maar niet gevoerd met de gedachte dat ze anders zou blijven hangen.
Wel of geen voer, dat beest is zo trouw als een hond en volgt ons tot aan het dorp.
Dus inmiddels heeft ze hier haar voer en waterbakjes, slaapt ze hier, en komt ze gezellig bij ons op de bank, heeft ze haar mandje, en is het zo goed als "onze" huiskat.Nu liep er laatst een meisje door de straat met ik denk dezelfde leeftijd als mij, zij zei toen: "Hee Minoes, zit nu altijd bij hun?
" . Waarop mijn gedachte "Minoes? Wij hebben dat beest 3 jaar geleden omgedoopt tot Koekie.... ". Ik heb met haar een praatje gemaakt waar ik best wel om kon lachen. Minoes, ookwel Koekie, kon het nooit vinden met haar kattenbroertje, ze ging altijd het gevecht met hem aan en zo is ze dus een paar straten verder bij ons beland. Ze heeft ook een roze blingbling halsbandje van ons gekregen (waar nog best een prijskaartje aanzat) en die vond ze zo leuk, dat ze ook een blauwe voor het broertje had gekocht. Maargoed, dat heeft hun band niet sterkter gemaakt hahaha! Dus zit Koekie nog steeds hier, en is hier eigenlijk ook niet meer weg te slaan. Inmiddels kan mijn moeder een bank delen met Koekie, en haalt ze eens in de zoveel tijd een hand over de vacht maar daar blijft het ook bij.
Maar erg vind ze het na 3 jaar ook niet meer. Heldin, zou je zeggen! Al helemaal toen ze Koekie zelf had gevangen om ermee naar de dierenarts te gaan omdat ze begon te kokhalzen en poepte in huis. Ze was een beetje ziek. En daar komt natuurlijk ook een rekening bij kijken..
We hebben het bedrag wel netjes terug gehad van de officiele eigenaar. Wie hebben er hier nogmeer een aanloopkat, die inmiddels is omgedoopt tot huiskat? Ben er eigenlijk wel benieuwd naar!

(die helaas allemaal weg zijn
) 
)
