Dit was het topic wat ik een poosje geleden over je opende, ik zat zo in dubio en wou je nog niet kwijt
Ik heb het nog even aangekeken, nog wat dingen geprobeerd ,maar niks mocht baten....
de laatste weken werd je ineens heel snel slechter, van 3 uurtjes angst ging je naar 5 a 6 uur angst, je hoorde dingen die er niet waren
je zag je bal niet meer
En toch als je goed was wou je spelen, was je altijd lief met de kleine meid....
Gisteren was je zo bang....ik kon het niet meer aanzien, ik vond het leven voor jou zo oneerlijk geworden
Ik heb de DA gebeld en we zijn in de middag heen gegaan....
En toen ging het heel snel.....wat 10-15 min had moeten duren,duurde er maar 5
In mijn armen heb ik je gehouden en ben je heen gegaan
Ik ben normaal niet zo emotioneel, maar mijn maatje die ik 13 jaar lang bij mij heb gehad ,raakt mij in het diepst van mijn ziel
Wat zal ik je gaan missen! Want dat doe ik nu al, wat is het stil in huis.........
een overzichtje van Lana, mijn wijfie die altijd bij mij was
Als pup, ik kocht je bij de eerste dag, ik moest natuurlijk nog wel even op je wachten....

Hier was je 8 weken en voelde je al helemaal thuis bij ons

Op de camping vond je geweldig en je luisterde al best goed

je groeide uit tot een prachtige teef in blakende conditie

je accepteerde elke hond die in huis kwam

of kat

en altijd in voor spelen met de bal, dat was je alles

13 jaar zijn omgevlogen, en wat werd je grijs........
gelukkig heb ik duizenden foto's van je!


in 1 van je laatste goede middagen

Je laatste studio shot.....Vorige week

Dag lieve schat, tot later....