Geplaatst 
Ik zit rustig op de bank, de meiden denk rond de 9 en 10 jaar bellen aan en vragen of ze met onze honden mogen wandelen (bordercollie en goldenretriever, heb nog een chihuahua maar is niet lief voor kinderen). Nou had ik al van mn vader gehoord dat er wel eens meiden kwamen die de honden kwamen uitlaten dus ik dacht geen probleem, wou alleen het adres hebben.
Dus na een uur waren ze nog niet terug, ik op mn fiets gestapt en rond gefietst. Kon ze niet vinden ik dus ben ik naar hun huis gereden en deed de moeder open, dus ik vroeg of mijn honden hier waren.
Zegt de moeder dood leuk 'jou honden, mijn dochter heeft deze honden net gevonden dus zijn ze nu van ons'
. Heb haar even uitgelegd dat de honden penningen waar onze naam, adres en telefoon nummer op staan en dat ze gechipt zijn. Dus of ze hier ruzie voor de deur wou maken of dat ze mijn honden weer gewoon even mee wou geven. Dat deed ze ook, ik kreeg mn honden zonder hun riem, dus heb haar even vriendelijk gevraagd of ze mijn riemen terug wou geven, maar dat deed ze niet want mijn naam stond er toch niet op!Ga dus nooit meer mijn honden door onbekenden laten uitlaten.. Pff jeugd van tegenwoordig.
Kan het zelf nog steeds niet geloven
Was weer een wijze les!
Ik liet vroeger ook elke dag de honden van mensen uit de buurt uit maar ik heb het echt nooit in m'n hoofd gehaald om ze gewoon mee te nemen. Dat zouden m'n ouders ook nooit zomaar goedvinden 
Oké ik ontvoerde wel de pony van de buurvrouw naar m'n achtertuin maar dat mocht 
) 
