Volgens de huidige eigenaar was de hond 100% zindelijk, sociaal, wat je maar wil. Hij had alleen maar 'een probleempje' met andere honden.
Ik ben toen met hem gaan wandelen, en we kwamen vrij snel een andere hond tegen. Buddy begon te blaffen, en stopte daar pas mee toen de andere hond al even uit het zicht was. Ik kon hem wel gewoon aanraken en op zijn hoogte gaan zitten, naar mij deed hij niks. Ik ben ook naar de hondenschool met hem geweest; daar zeiden ze dat hij absoluut niet agressief is, hij weet alleen totaal niet hoe hij met andere honden moet omgaan. Hij geeft alleen echt niet op, hij kan zo een half uur door gaan, zeker zolang de hond in zicht is. Vanaf hij een andere hond gezien heeft, is ie helemaal hyper, en blaft hij ook naar andere dingen (plastieken zakjes, of gewoon de lucht).
Zindelijk is ie ook niet bepaald. Als we thuis komen, MOETEN we hem echt negeren of hij plast de hele boel onder. Soms houdt hij het goed droog, soms plast hij 3x na elkaar, zonder een duidelijk patroon te ontdekken. De ene keer wel, de andere keer niet.
Ondertussen hebben we er ook heel wat geld tegenaan gesmeten. We hebben uit miserie een bench gekocht, om de meubels (ivm het plassen) een beetje te sparen. Hij vind de bench nog leuk ook, ligt er uren in met het deurtje open. Met de deur gesloten is ook geen probleem, dus volgens mij kende hij de bench al.
Wat hij niet kent, is spelen. Zoiets simpel als een bot kauwen, dat kende hij ook niet. Dat doet ie ondertussen met veel plezier. Als we in het bos gaan wandelen, en niet te veel andere honden tegen komen, is hij ook heel kalm, hij had snel door dat ie niet mocht trekken e.d. Zitten kent ie ook al, en stilletjes aan heeft ie door wat we met 'pootje' bedoelen.
Waar de vorige eigenaar ook over loog, was dat ie volgens hen géén wormen had. Ze hadden hem recent ontvlooid, en toen we hem een paar dagen hadden zag ik een giga worm in zn uitwerpselen. Na overleg met de DA is hij ondertussen 2x ontwormd, over 2 weken is de 3de en laatste keer. Hij lijkt er al een tijdje vanaf te zijn, en is ook al goed bijgekomen, maar het is natuurlijk wel de bedoeling dat de behandeling afgemaakt wordt.
Om het dan nog lastiger te maken, heeft hij een obsessie met water. Als het heeft geregend, en er liggen plassen op de straat, wilt hij daar steeds van drinken. Hij hapt ook echt in het water. Hij staat, als we in de badkamer bezig zijn, vaak aan het bad te wachten of ie wat krijgt, en als ik hem wil wassen moet ik echt m'n best doen om hem niet de badkuip te laten leeg drinken.
Al bij al best een probleemhondje, daar wil ik niet over liegen. Ik weet bij nader inzien ook niet heel veel van hem, wat ik dacht te weten bleek merendeels gelogen. Het enige wat ik zeker weet, is zijn geboortedatum (26/02/2011). Hij is gecastreerd, gechipt, en komt uit Slovakije. Zijn boekje hebben we nooit gehad, ik weet deze dingen alleen zeker dankzij zijn chip.
Moesten we een tuin hebben, zou het probleem helemaal niet zo groot zijn, maar die hebben we dus niet. En we zien gewoon echt het bos niet meer door de bomen, we worden stilletjes aan vrij wanhopig. In huis is ie rustig, hij komt zelfs overweg met onze katten! In het begin was ie best gefixeerd door hen, maar dat was het dan ook. Maar ivm het plassen zou een tuin (of voor mijn part een erf) dus echt een oplossing zijn. Het zeker weten zal ik wellicht nooit doen, maar ik heb zo'n vermoeden dat ie bij z'n eerste eigenaar praktisch altijd buiten zat, en daardoor niet/weinig in huis deed, en dus ook niet gecorrigeerd (moest) worden voor zulk gedrag, en dus gewoon niet beter weet. In de omgang is hij echt heel sociaal, komt graag knuffelen, maar met momenten soms wat bruut. Dat, gecombineerd met niet spelen en niet weten wat doen met een bot, wijst er imo op dat ie nooit veel aandacht heeft gekregen.
Ik weet dat ik op deze manier niet héél veel kans maak een nieuw baasje voor hem te vinden, maar ik wil ook niet liegen. Hij is amper 16 maanden, en als het klopt, ben ik de 3de eigenaar. Er staat bij wijze van spreke 'PROBLEEM' op z'n schattige hoofdje geschreven, en ik kan hem niet meer aan. Ik krijg het niet over m'n hart hem de helft van de dag (als we uit werken zijn) in de bench op te sluiten, maar ondertussen gaan onze meubels en vloer er aan. En hoewel het ons pijn doet, en we nu al moeten janken bij het vooruitzicht hem te moeten missen, is het toch echt het beste zo, zowel voor ons als voor hem.
Ik ben dus, duidelijk wanhopig, op zoek naar iemand die hem een stabiele thuis kan bieden, en een tuin lijkt me daarbij echt een must. Voor iemand die er de tijd en de ruimte voor heeft, is hij een leuke uitdaging. Voor iemand als ik, die op een appartementje woont, is het niet meer te doen. Ik heb hem op goed geloof in huis genomen, heb gedaan wat ik kon, maar het werkt gewoon niet, en ik ben echt ten einde raad.
Ik hoef géén commentaren, dat het zielig is e.d. Dat weet ik zelf ook. Ik had het ook liever anders gezien, en als die mensen gewoon eerlijk waren geweest, hadden we hem nooit in huis genomen en had ie nu niet naar een 4de baasje moeten gaan. Voor ons is de situatie gewoon niet meer houdbaar, en een asiel is echt mijn laatste keuze, ik zou me veel geruster voelen als ie van hier rechtstreeks naar een nieuw baasje gaat, die weet waar hij/zij aan begint.
Voor meer info: stuur gerust een PB'tje. Nogmaals, ik wens echt geen negatieve of onnodige commentaren. We hebben ons best gedaan, maar het bleek zo ontzettend veel meer dan verwacht...
Ik ben het met mijn voorgangers eens dat de probleempjes die je noemt echt niet onoplosbaar zijn. Met de juiste behandeling kan dit volgens mij echt een topper worden. Aan jou de taak een baas voor hem te vinden bij wie Buddy écht gewenst is, die zich voor meer dan 100% voor hem inzet en daarna volop van hem gaat genieten. Succes ermee!
), is hij wel snel afgeleid. Maar vanaf die eerste hond, is hij echt heel gefocust op alles wat er rond hem gebeurd, en kan ie dus best beginnen blaffen naar wat je maar ziet, ook mensen.
