Geplaatst Vaak als ik iemand vertel dat wij fokken, denken ze dat we onze dieren in hokjes hebben zitten waar ze niet in kunnen bewegen, geen goed voer krijgen, nooit daglicht zien en... Dat we er niet mee zitten dat er een dier overlijdt, we kopen of fokken gewoon een nieuwe. Naar de dierenarts gaan onze dieren ook niet, want met rond de 50 dieren, kost dat véél te veel geld.
8 Mei zijn er bij ons twee jongen geboren. Elke dag waren ze wel wat aangekomen, ze aten goed, waren lekker eigenwijs, het ging dus heel goed met ze.
Tot vandaag. Één van de twee was afgevallen en maakte bewegingen alsof ze moest overgeven, wat dus niet kan. Meteen is de dierenarts gebeld, maar die zei dat we maar gewoon moesten dwangvoeren. Belachelijk! We hebben dus een andere dierenarts gebeld... Ik vraag me af waarom de beste man dierenarts geworden is, want hij wou ons dier niet helpen omdat ''Hij geen rotzooi van een andere dierenarts gaat opruimen in het weekend''. Alsof dat diertje er wat aan kan doen
We hebben toen een andere fokker in de buurt gebeld, of zij dit al eens meegemaakt had. Nee dus, wel een half uur met ons meegedacht en besloten het jong te masseren met een watje gedoopt in olie in de hoop dat het verstopte darmen waren en we de boel weer op gang konden helpen.
Helaas geen resultaat...
Toen haar geprobeerd aan te leggen bij de zeug in de hoop dat ze zou drinken.. Ook dat zonder resultaat. We hebben dus speciale melk gehaald en dat aan haar gegeven, gelukkig dronk ze dat.
Na een uurtje begon ze te kwijlen en schuimen. Wat dus helemaal niet in orde is...
Kan wijzen op iets in de keel of vast in de bek. Jong op tafel onder de lamp, bekkie open, bijschijnen met zaklamp opzoek naar iets wat vast zat in haar bek.
%^&*( weer geen resultaat!
Jong terug gezet bij moeders, die er gelukkig nog goed voor zorgde. Meteen aflikken en warm houden. Omdat ze nogsteeds niet wou drinken, zijn we blijven voeren.
Ik blijf speciaal beneden voor haar, zoeken naar oplossingen, dingen die we nog niet geprobeerd hebben, wat het nog meer kan zijn...
Ongeveer een uur geleden heb ik bij haar gekeken en ik denk niet dat ze nog lang leeft...
Hoe dat voelt? Vreselijk! Ondanks dat ze nog maar 11 dagen oud is en we zoveel andere cavia's hebben en er zo'n 30 jongen op komt zijn, zijn we gek op haar en is ze voor ons niet ''maar een cavia''. Ze is hetzelfde als onze paarden, honden, katten...
Zit jankend dit te typen... Vind het verschrikkelijk... Het is ook een beetje de reden van dit topic, voel me rot over wat sommige mensen denken, terwijl we alles proberen om haar te redden en het alsnog slecht afloopt
En dan zullen er ook nog mensen zijn die dan zeggen dat we het doen omdat we anders een goed dier verliezen en we geen prijzen kunnen winnen of haar voor veel geld kunnen verkopen... Dit jong is niet goed genoeg voor de show en zou bij ons blijven wonen, gewoon omdat we gek op haar zijn. 
Het is zo'n schitterend en lief diertje... Duimen jullie mee dat ze de ochtend haalt, zodat we met haar naar de kliniek hier een half uur vandaan kunnen om het beste voor haar te doen? Of dat nou onderzoeken en medicijnen of inslapen is?
(Onze dierenarts, die niet wou helpen en zei dat we maar gewoon moesten dwangvoeren krijgt Maandag te horen wat we hier van vinden!)
Slaapzacht kleine... 
Hokken zijn minimaal 120cm voor twee cavia's, elke dag groente, hooi en brok, met mooi weer zitten ze állemaal buiten op gras... Gezondheid van de dieren gaat voor álles bij ons. Als ik soms op marktplaats kijk en zie hoe sommige cavia's er bij zitten, dan denk ik dat die cavia's maar wat graag willen ruilen met de fok/showcavia's hier 
,keurig! 
