Nu moet ik erbij zeggen dat ik helemaal niet van katten houd, ik heb heel m'n leven een hond gehad, dat was echt mijn maatje, katten vind ik maar niets. Maar goed, wij kwamen zaterdagochtend aan bij het asiel. Een hele hele hele hoop katten, en ze waren overal! We zijn op zoek naar een binnenkat, omdat we in Rotterdam Centrum gaan wonen, dus daardoor werd de keuze al wat meer beperkt. Ze lieten ons enkele katten zien. De eerste beet (zachtjes) in m'n vinger uit frustratie dat 'ie in een kooi moest (kon niet met andere katten overweg). Die vond ik dus maar niets! Paar andere katten gezien, maar nee hoor, ik vond ze allemaal niet leuk.. M'n vriendin stond met de eigenaresse te praten en toen zag ik 'm, Pluto.
Hij zat in een zijkantoortje, helemaal achterin, opgekruld in een open reismandje. Ik liep er naartoe en ik mocht 'm zowaar aaien! Hij had z'n oogjes dicht en vond 't blijkbaar wel prima allemaal. Een hele dikke vacht (noem je dat zo?), echt een bolletje, zo schattig.De eigenaresse zag het en begon te vertellen. Oh ja, dat is Pluto, een echte binnenkat, 3 jaar oud. Een tijd geleden weggehaald bij een gezin dat 17 (!) katten in huis had, waaronder Pluto dus. Hij is verlegen, trekt zich terug bij drukte, dus wordt eigenlijk nooit opgemerkt door bezoekers.
Met de seconde werd ik verliefder! M'n vriendin vond 'm ook leuk, maar niets overhaast doen, dus we gingen maandag nog een keer kijken. Ze had al door laten schemeren dat ze écht geen kat wil die alleen maar ligt te slapen heel de dag, dus hij moest maandag wel wat meer spelen. Helaas konden we alleen rond middaguur en dat is daar blijkbaar slaapuur! Dus Pluto lag, in z'n reismandje, in het zijkantoortje, achterin, te slapen. Hij onderging het knuffelen weer, maar toonde weinig energie. M'n vriendin ging bij andere katten en jawel, vond er eentje die ook lief was en die wel wilde spelen! Helaas vond ik die maar niets.
En ik vond het zo sneu voor Pluto, want hij zat er al zo lang! En stiekem was ik natuurlijk smoorverliefd, al wilde ik dat toen nog niet toegeven aan mezelf, want hey, het is een kat hoor. Ik ben bij Pluto gaan zitten, heb 'm aan me laten wennen en na een tijdje.. jawel, hij ging met me spelen! Ik had zo'n stokje met wat touwtjes eraan en hij ging spelen! Gauw m'n vriendin geroepen, en toen was zij ook om. Hij speelt heel agressief en wordt erg enthousiast, maar je kunt 'm ook direct weer aaien en dan wordt 'ie binnen een seconde weer z'n lieve, schattige zelf.Dus we hebben 'm gereserveerd en over iets meer dan 2 weekjes komt 'ie bij ons wonen!


En ik wil er de hele dag met iedereen over praten, maar ik ben alleen thuis, dus dacht ik, ik deel het met jullie.

Briljant speeltje. 
het is wel gezellig. (En mijn katten zitten heel graag in hun mandjes.)
) of houtkorrels. Wat ik fijn vind aan de houtkorrels is dat het lekkerder ruikt over het algemeen...als ze plassen, gaat het huis naar hout ruiken. De korrels vallen uit elkaar dus je zeeft het gruis er af en toe uit, de hele korrels laten liggen en tadaaaa....ook daar doe je lang mee. Nadeel is dat niet alle katten erop wensen te plassen/poepen 


