Geplaatst Mijn ouders kwamen van de week met het idee om onze hond Sjors te laten castreren.
We hebben Sjors uit het asiel gehaald toen hij +/- 1,5 jaar oud was. Hij was zindelijk en kende het commando zit (half),
maar verder moesten we vanaf het begin met hem beginnen. Dat is redelijk goed gegaan.
Mijn vader en ik kunnen hem overal los laten. We hebben enkel één probleem: zodra hij een geur oppakt, meestal van een loops teefje, gaat hij zijn neus achterna en nergeerd hij je compleet.
Uiteindelijk komt hij wel weer bij je terug, maar hij loopt echt weg tot flinke afstanden.
Dit gebeurt overigens alleen in de omgeving waar we hem dagelijks uitlaten, op het strand of in het bos doet hij dit niet.
Een ander (kleiner) probleem is dat hij vrij dominant kan zijn. Spelen doet hij zeer zelden.
Als we een andere reu tegen komen gaan zijn nekharen omhoog staan en 'verstijft' hij, hij zoekt dus uit wie er de baas is en loopt dat weer door. We denken dat dit ook komt omdat hij als pup niet genoeg gesocialiseerd is met andere honden.
Hij springt regelmatig van achter op een hond, reu of teef maakt niet uit.
Ook is hij de laatste tijd erg dominant naar mijn moeder toe. Mijn moeder is niet streng genoeg voor hem, daarom zet hij dit door.
Als mijn vader of ik in de buurt zijn pakken wij hem aan, maar dit is natuurlijk niet altijd het geval.
Wij kregen hem dus toen hij 1,5 was, daarom dachten we dat het vooral puberend gedrag was wat betreft het weglopen.
Daarnaast vond mij vader het onnodig, maar ik denk dat hij vooral ook medelijden had
Helaas is het alleen maar erger geworden, welliswaar met vragen maar leuk is het niet.
Nu heb ik altijd gehoord dat je en reu het beste kan castreren voor hij vol ontwikkelt is en al zijn hormonen actief zijn.
Zou het dus nog wel helpen als we hem nu laten castreren? Sjors is nu 5 jaar oud, en helemaal gezond.
Natuurlijk snap ik dat het bij elke hond anders gaat, maar ik ben toch benieuwd naar jullie ervaringen!
Verder is het overigens echt een schat van een hond. Hij lokt nooit gevechten uit met honden, en als er naar hem gesnauwt wordt is hij ook meteen weg.
Ook thuis is hij heel aanhankelijk en speels. Ondanks z'n grootte denk hij dat hij een schoothondje is
