Geplaatst En ik moet nu gewoon even kwijt hoe verschrikkelijk trots ik op haar ben! In een half jaar tijd heeft ze zich enorm ontwikkeld.. Van bang, mager hoopje hond tot een hond met in elk geval meer vlees aan dr botjes, met veel zelfvertrouwen. Ze is waaks, stronteigenwijs (
) en loopt vrijwel altijd met dr pluimstaart vrolijk in de lucht. In nieuwe situaties wordt ze wel nog steeds onzeker, maar ook dat gaat elke dag weer een stukje beter... Ze is oneindig lief en een enorme kroelkont en ze is zelfs zó stoer geworden dat ze haar aandacht doodleuk komt halen als ze van mening is dat ze te weinig is bewonderd op een bepaalde dag. Loslopen wordt aan gewerkt, op het strand is ze een tijdje terug zelfs los geweest en dat ging super! Moeten we nog verder uitbouwen, ze neemt mij nog iets te veel ruimte en ik ben bang dat ze in haar enthousiasme de weg op rent, maar ook dat komt goed.
Mijn mooie meisje.. Dat ze toch van ''autistisch'' mager hoopje naar een eigenwijze en stoere kroelkont is gegaan.. Ze heeft er zelf voor geknokt, als ze iets eng vond/vindt doet ze oprecht haar best om het te overwinnen, al moet ik dan soms nog een beetje helpen. Waar ik me in het begin nog wel eens afvroeg waar ik in 's hemelsnaam aan was begonnen loopt mn hart nu over van liefde en trots.
Mijn streven is dat ze, als er de volgende keer sneeuw ligt, gewoon lekker overal los kan. Eerder is natuurlijk altijd fijn, maar ik wil de lat niet te hoog leggen voor haar.. Maar als er van de winter sneeuw komt wil ik dat ze daar dit keer volop van kan genieten!
Maar tjee, wat ben ik nú al trots op haar... Meer mensen met dergelijke ''succesverhalen''?
