Geplaatst 
Het was een lomp, ongetraind projectiel, maar ondertussen helemaal opgedroogd.
Daar begon het dus al mee.
Al snel had hij overal uitslag en een super dunne vacht tot zelfs kaal onder zn buik en op zn oren. Naar lang tobben, kwamen we erachter dat hij een gras-allergie had. Vooral in de zomer/lente heeft hij hier extreem veel last van en krabbelt zichzelf helemaal open. Met een dosis prednison werd dit bestreden. Maar tis nooit helemaal weg.
Daarna had meneer extreem hoge koorts, trillen, niet meer willen lopen enz. Eenmaal bij de DA bleek het om een alvleesklierontsteking te gaan. Hij is door het oog van de naald gekropen en godzijdank kwam onze vent er weer boven op.
Paar maanden erna, kreeg hij een grote terugval. Waardoor wij dachten dat z'n alvleesklier weer op speelde. Maar na allerlei bloedtesten ed was dit niet het geval. Nadat hij open was gehaald, om te kijken wat ze zouden aantreffen (aangezien uit alle andere testen geen resultaat kwam), bleek dit een ernstige leverontsteking te zijn. Ook hiervoor, prednison en pijnbestrijding in de hoop dat die er weer boven op kwam.
De DA had ons al verteld dat zowel de alvleesklierontsteking als de leveronsteking chronisch kon worden. Wij hopen dat hij er weer de oude werd.
Helaas enkele tijd erna, had hij weer een terugval. Na een echo, bleek het weer z'n lever te zijn. Dus weer de medicijnen verhoogt.
Nu helpt de prednison wel tegen zn lever, maar het is slecht voor de rest van z'n lichaam. Lees; afvallen en broze botten en gewrichten.
Tot de dag van vandaag zijn we wel 50 dierenartsbezoeken verder, heel wat euro's, maar hij is nog steeds niet beter. Dus we hadden al besloten, dat als hij weer een ernstige terug val zou krijgen, we afscheid van hem zouden nemen.
Want dit is geen eerlijk leven voor een dier. Ondertussen wel de prednison verlaagt en alleen pijnbestrijding als hij weer heel erg pijn had.Helaas als vreemde, zou je nooit aan hem kunnen zien dat hij wat heeft, aangezien hij z'n hoge pijngrens heeft en zich zowel bij de DA als bij vreemde niet laat kennen. Het enige waardoor we het merken is als hij humeurig is, weinig uitvoert en alleen maar opgerold ligt.
Helaas blijft het allemaal niet hierbij. Vandaag zag me moeder dat hij op 3 poten liep en absoluut zijn andere poot niet wil belasten. Het eerste wat door haar hoofd schoot is : gescheurde knieband. Dierenarts gebeld, tramadol gegeven. Als het vanavond 17.30 nog niet minder is geworden, moeten we langskomen. Zowel kan het duiden op een verstuiping of misschien een ontsteking. Dus wij duimen heel erg, dat het niet zijn knieband is.
Aangezien de kosten (wat ik zeker voor hem over heb, maar niet kan opbrengen, mede omdat dit niet verzekerd is) en revalidatie (wonen in een flat, 1 hoog) niet te doen is.. en met een zeer groot risico van een chronische leveronsteking, is er besloten als dit wel het geval is, vanavond einde verhaal is voor onze Binky.
Dit beest heeft in zijn 3,5 jarige leventje al zoveel pech gehad. Hoeveel kan een beest dragen ??
Hiermee wou ik het eigenlijk van me af schrijven en benieuwd of meer mensen ervaring hebben met een leveronsteking en/of gescheurde knieband.
Sorry voor het misschien warrige verhaal.
