Over ongeveer 3 weken kan ik eindelijk weer genieten van konijnen
Het is nu denk ik zn 4 jaar geleden dat ik konijnen had, en al die tijd kriebelde het.
Maar helaas waren ouders én vriendlief niet te overtuigen...
Ik heb een adoptie konijn, Michael, hij zit bij Opvang Aa en Hunze, toen ik daar nog vrijwilliger was, is Michael daar gebracht met E.cuniculi.
Hij was over het hek gegooit bij een hertenkampje, vanaf dat moment was Michael '' mijn '' konijn, ik heb hem zijn naam gegeven en hem verzorgt. Hij was genezen van EC, maar kreeg toen snot, net of Michael wachtte op mij...
Nu is Michael uitbehandeld voor snot en kan hij opzoek naar een nieuw baasje, ik was helemaal in de stress omdat ik geen konijnen mocht.
Gelukkig heb ik een hele lieve tante en oom met een grote tuin, en raad es, Michael mag daar heen, natuurlijk niet alleen...
Michael wordt morgen gecastreerd en kan dan over 2 week gekoppeld worden aan Julia, daarna komen ze naar mij

Nu druk bezig met spulletjes in te slaan
Vanavond halen we hun verblijf op en hopelijk is het zaterdag droog zodat ik kan gaan verfen 

Michael

Julia
Als jullie het leuk vinden hou ik jullie hier op de hoogte van de vorderingen





Maar ik kijk elke keer naar de lege buitenren.