Beetje lang verhaal, maar als volgt. Dochterlief heeft een vriend, die is marinier, woont bij zijn moeder als ie er is en ze hebben een Turkse herder. De hond luistert voor geen meter, heeft al iemand gebeten, trekt buiten, valt katten en andere honden, eigenlijk alles wat beweegt aan, speelt ruw met happen erbij; kortom alles wat niet wenselijk is, doet de hond. Duidelijk een gebrek aan opvoeding; de hond was aangeschaft, daarna een scheiding, onregelmatige werktijden/ te weinig tijd, de hond is vaak alleen thuis. Dochter kan goed met de hond omgaan, op de Cesar Milan-manier gaat buiten lopen goed, maar zij vertrouwt de hond niet echt. Hond staat wel open voor correctie en zoekt ook genegenheid op. Vooral bij haar, omdat ze rustig is/doet?
Wij vinden het hier thuis allemaal een sneue situatie voor de hond. Hebben jullie een idee hoe dit voorzichtig aan te pakken richting de moeder? Hondenschool zal niet gaan qua geld en qua gedrag richting anderen nu. Afstaan aan het asiel/ herplaatsing met een bijt-verleden (politierapport) wordt lastig, maar bij/met een kenner van het ras niet onmogelijk. Denken wij. En gezien dochters ervaringen met correctie en de toenadering van de hond voor een knuf denken wij dat het niet echt aan de hond ligt, maar aan de situatie en opvoeding. Zelf overnemen is geen optie; wij zijn zelf ook te weinig thuis en de hond krijgt dan te maken met katten, konijnen en pony's.
Een belangrijke vraag in dat verband is zien de eigenaars deze hond als een probleem?
MarvanTom
Berichten: 4253
Geregistreerd: 18-06-03
Woonplaats: Rotterdam
Geplaatst door de TopicStarter: 07-04-12 17:08
Moeder is bang om er mee buiten te lopen door het bijt-incident ja. Ik zou dat als probleem zien. Dan zou je zeggen: zet er een muilkorf op, maar dat gaat ze niet doen. Kims vriend is te vaak van huis en woont daar technisch gezien alleen maar soms in het weekend en heeft dan andere dingen op het program dan die hond. Ik ken dat mens niet, maar opeens contact opnemen ivm de hond, lijkt me geen goed plan.
Cyrilletje
Berichten: 2189
Geregistreerd: 22-01-05
Woonplaats: achterhoek
Geplaatst: 07-04-12 17:14
Laat dochterlief eens aan haar vriend vragen hoe de moeder van de vriend staat tegenover de hond en zijn gedrag. Vindt zij ook dat er iets moet veranderen en staat ze open voor advies of vindt ze het wel best zo? Wat Kuggur ook al zegt: als de eigenaren dit gedrag geen probleem vinden of het wel vervelend vinden maar er geen hulp voor willen zoeken dan kun je denk ik vrij weinig doen.
tja, als het een gebrek is aan socialisatie en dan bij een ras als waar deze hond van is dan is het een lopende tijdbom in de handen van mensen die niet weten wat ze doen.
Herplaatsen zal zeker mogelijk zijn maar enorm moeilijk. Naast dat bijna niemand op zo'n hond zit te wachten heb je ook nog te maken met het kleine deel wat deze hond wel graag wil hebben niet altijd geschikt is omdat ze hem gaan gebruiken als 'kijk eens wat een stoere hond ik heb' zonder aan de consequenties te denken die zo'n hond geeft.
Zeker zou ik muilkorven. Een reu (geen idee welk geslacht deze hond is) kan al makkelijk 60 t/m 80 kg wegen. Stel dat de riem of halsband opeens breekt of je valt en hij komt los dan kan hij met muilkorf nog niet zoveel schade aan richten als zonder. Gezien hij een bijt verleden heeft (geen idee wat de situatie was) zie ik het al gebeuren dat je moeite heb hem te houden, je struikeld over een losse tegel, laat de riem glippen en hij vliegt een kind aan dat op de fiets/skeelers langs komt.... Met een muilkorf kan hij nog flink stoten maar in elk geval niet bijten. Let dan wel op dat hij met muilkorf om zich ook niet kan verdedigen. MOcht er een andere hond valse hond los breken en op hem klappen dan kan hij zich dus niet verweren. Echter als hij een gevaar is op straat zou ik toch kiezen voor wel muilkorven.
Als ik het zo lees toch wel een behoorlijk probleem. Bang zijn om hem uit te laten en ook niet weg willen doen maar wel moet de hond zeer veel alleen zijn. Gezien het ras is het een zeer zelfstandig en waaks ras wat veel ruimte nodig heeft en veel energie heeft en doorzettingsvermogen. Vaak ook zeer zelfverzekerd en moeilijk te trainen. Als hij aan het gemiddelde van het ras voldoet dan zal de weg van trainen en trainen om het karakter en gedrag om te draaien enorm veel tijd gaan kosten en heel lang zijn. Hopen dus in dit geval dat hij niet het gemiddelde karakter heeft van het ras of nog erger is dan het gemiddelde want dan is het zeer moeilijk deze problemen op volwassen leeftijd nog om te draaien.
Hoe oud is de hond? Dit omdat dit een laatbloeiend ras is en met 3 jaar vaak de omslag gaat krijgen naar heel waaks op eigen terrein en steeds minder tolerant naar andere dieren en vaak ook mensen.
Hoop dat ze zelf in ziet dat dit een steeds groter probleem kan worden en als ze er wat aan wil doen dat ze z.s.m. daarmee moet beginnen en niet nog een half jaar wachten. Training met goede proffesionele begeleiding is dan eigenlijk niet onderuit te komen in het begin!!
MarvanTom
Berichten: 4253
Geregistreerd: 18-06-03
Woonplaats: Rotterdam
Geplaatst door de TopicStarter: 14-04-12 12:35
Dank je voor je uitgebreide post, dierenfan. De hond is idd een reu, nu 8 jaar? oud. Dit is niet helemaal zeker. Vriend is er niet vaak, gaat binnenkort weer voor 2 maanden weg en hij is niet degene die de hond wilde, maar de moeder.
De hond naar het asiel brengen wil ze ook niet, maar dit is idd een wandelende tijdbom. Als het (weer) fout gaat, dan heeft de hond het gedaan ipv de mens en dat vindt ik het sneue aan het hele verhaal. Ik denk juist dat een asiel de hond goed kunnen opvangen, maar plaatsing zal moeilijk worden. Tja...
essiesilly
Berichten: 7837
Geregistreerd: 21-05-07
Woonplaats: berkenwoude
Geplaatst: 14-04-12 18:57
helemaal met dierenfan eens, een tikkende tijdbom! een anatool is echt een sterk ras wat zeer goede begeleiding en zelfverzekerde bazen nodig heeft. voor ervaren hondeneigenaren al een klus om ze goed op te voeden laat staan als hij zo gehouden word zoals hij nu gehouden word. veeeel te veel energie, opgekropte woede doordat hij geen begeleiding krijgt en zijn energie niet kwijt kan