Geplaatst ons zorgenkindje, ons eigenwijsje, onze Truus.
Je hebt ons de afgelopen 6 jaar laten lachen, ons laten huilen maar vooral ons laten genieten. Ons laten genieten van jouw heerlijk karakter. Je straalde, je lachte me je koppie en je wiebelde áltijd met je staart. Waar je ook was.
4 jaar geleden werdt er artrose bij je geconstateerd. We begonnen met pijnstilling, waarop je vrolijk doorhuppelde. Twee jaar laten scheurde je kruisband, en koste het revalideren een hoop tijd. Het jaar daarna begaf je andere kruisband het. Je zat nog vol levenslust, wat ons deed besluiten je voor de tweede keer te laten opereren. Je herstelde, en snel ook.
Vorige week ging je achteruit, en ben je van neus tot staart gecontroleerd. Je lichaam is dan welliswaar niet die meer van een jonge god, maar wel gezond. Ons angst werdt werkelijkheid, het zat in je kopje. Naar alle waarschijnlijkheid heb je een hersenbloeding gehad.
Sindsdien ben je er eigenlijk al niet meer. Waar je ooit zo stoer was naar kleine hondjes, loop je er nu met een groote boog omheen.
Vandaag heb je nog heerlijk genoten van het strand. Heb je zelfs nog even gehuppelt. Je genoot van de geur van het zeewater, de vissen en het zand. Samen hebben we nog mogen genieten van de laatste zonnenstralen.
Je hebt ons al verlaten, en nu is het aan ons om je te laten gaan.
Lieve Sanne, morgen vertrek je naar de eeuwige visafslag. Niet de jachtvelden, want jagen vond je niks. De rotte vis langs het water gaf meer jouw voorkeur. Ik weet zeker dat ze je met liefde ontvangen.
Lieve Sanne, bedankt voor de mooie jaren. Het is nu jouw tijd om te gaan.
We houden van je, en je bijft voor altijd in onze harten. Bedankt Truus, voor alles.
Liefs,
Nikki
..-05-2000 - 02-04-2012
