Geplaatst Komt dit door eigen ervaring of van anderen of door info op het internet?
Ik ben voor
en heb zowel mijn teefjes als reutjes altijd gesteriliseerd/gecastreerd.
Zijn allemaal oud geworden met een mooie vacht en een goed gewicht en hebben geen rare ziektes gehad.
Heb nu een teefje van 2 die na de eerste loopsheid is "geholpen" en onze Spanjaard zal binnenkort zijn balletjes moeten missen.
De voornaamste reden hiervoor is dat hij toch nooit zal mogen dekken (kruising en er zijn al genoeg honden)
Goedgekeurde rashonden die voor de fok gebruikt worden heb ik het dan niet over
mijn reu blijft dus ook intact zolang ie geen (medische of psychische) last heeft van z'n ballen. En last heeft ie er gelukkig vooralsnog niet van; hij is absoluut niet wegloperig, doet niet aan thuis-markeren en van loopse teven heeft ie gelukkig geen last. Ja, toen z'n zusje hoogloops hier in huis zat wist ie op een gegeven moment van gekkigheid niet wat ie met zichzelf aan moest, maar van teven in de wijk of die we buiten tegenkomen heeft ie gelukkig echt helemaal niks 
