Geplaatst 
De exacte datum is nog niet geprikt maar het staat keihard in de planning; binnenkort ga ik met Havanna naar het bos..........en dan gaat ze los!!!!!!!!
*ziet vraagtekentjes boven sommige bok-hoofden*
Havanna heb ik sinds half september. Ze komt oorspronkelijk uit Spanje waar ze op straat is gevonden en vervolgens heeft ze 8 maanden in het asiel gewoond, tot haar opvangbaasje viel voor haar mooie ogen en haar in april 2011 naar NL haalde. Afgelopen zomer viel ik als een blok voor haar (hoewel ik graag een ongecompliceerde hond wilde) en 1 dag voor haar 2e verjaardag hebben we Havanna naar huis gehaald.
Wat het ook is dat er met haar is gebeurd; het heeft zijn stempel op haar gedrukt. Havanna was toen we haar kregen een zielig, gespannen en vooral ontzettend angstig hoopje hond. Ester had al ontzettend veel goed werk verricht, maar de verhuizing naar ons toe was weer een enorme klap voor Havanna
Maar nu... Nu heb ik een zelfverzekerde hond. Een hond die niet meer overal van in de stress schiet maar hooguit onzeker wordt (en daar kunnen we prima mee werken). Een hond die soms zelfs een beetje brutaal wordt. Een hond die stokken mee naar huis sjouwt en ze vervolgens met veel plezier sloopt. Een hond die in huis nog wat onzeker is, maar buiten al heel stoer is. Een hond die, als ik materiaalpech heb met de riem, eerst een half uur blij rondjes rent om vervolgens héél lief naar mijn compleet uitgeputte persoontje komt wandelen. ''Baas, wat hijg je?''
Al twee keer hebben we in de afgelopen tijd gehad dat de musketon van twee verschillende riemen losschoot... Havanna blij, eindelijk los, eindelijk lekker gek doen. Máár: uiteindelijk kwám ze wel!!!
Maandagavond hadden we weer musketonpech en sindsdien is Havanna ook op bootcamp. Naar mijn zin liep ze té veel uit te dagen en ging ze té ver van me af (mn arme hart, God zij dank liep ze de weg niet op). Voor mij reden om aan te nemen dat ze strengere regels inmiddels goed aan kan, dus die ben ik nu ook gaan stellen. Ze mag niet meer iets voor me lopen, niet meer aan de riem trekken, enz. Voorheen stelde ik (natuurlijk!) ook grenzen maar ivm haar mentale conditie heb ik dat erg gedoseerd gedaan, nu gaan we wat meer naar het echte trainen toe.
Maar hoe het ook zij, ze is twee keer uiteindelijk netjes naar me toe gekomen. Bovendien moet ze haar energie kwijt kunnen, elke hond wil eens lekker kunnen rennen en ondanks de 5-meterlijn kan ze dat niet echt lekker. Ook vermoed ik dat ze ''geleerd'' heeft dat als ze naar me toe komt, ze haar vrijheid gelijk weer kwijt is. Kan het haar niet kwalijk nemen dat ze dat denkt, want het ís ook gewoon zo. Dus; ze moet lekker los kunnen en naar me toe kunnen komen zonder dat ik haar gelijk pak. Mijn pensionhoudster en tevens goede vriendin wist een mooi bos met omheind hondenveld. Binnenkort gaan we, samen met haar hondjes (die Havanna goed kent en vriendjes mee is) daarheen. Havanna kan dan geen brokken maken, niet verdwijnen.... En ik weet dat ik haar uiteindelijk hoe dan ook te pakken krijg.
Eindelijk... Na een half jaar heel hard werken... Staat het dan te gebeuren. Zal dan nog wel even duren voor we die riem echt niet meer nodig hebben, maar het is al een enorme stap! Vind het heel spannend maar ben ook zooooo blij dat we hier eindelijk aan toe zijn!
Duimen jullie mee dat het een super ervaring wordt voor Havanna?
En omgeving is zorgvuldig geselecteerd op veiligheid voor eigenwijze Havanna's 
) maar de laatste twee keer was mijn idee sowieso om op t midden van t veld te blijven aangezien ze in eerste instantie vooral rondjes om me heen rende