Geplaatst Ze was klein maar heeft het altijd goed gedaan! Ze groeide al snel en was bijzonder lief. Luisteren deed ze niet als de beste maar thuis en aangelijnd buiten waren er nooit geen problemen.
Ze ontdekte ook haar grote hobby, spelen met de bal!
uren, dagen, wekenlang, altijd wil ze spelen met de bal.Maar kleine meisjes worden groot... en daarom hebben we besloten haar te laten dekken toen ze weer loops werd, ze was inmiddels al ruim 2jaar. Bijna 3maanden later, vorig jaar 23maart, was het zover en werden er 5 prachtige pups geboren. Vanaf het aller eerste moment heeft ze altijd goed voor de kleintjes gezorgd, ze te eten gegeven, opgevoed en met ze gespeeld.
Een pupje sprak mij meteen aan, een vrolijk speels teefje die ook altijd veel met haar moeder speelde, en zij is bij ons gebleven. Sindsdien hebben we dus 2 honden, de moeder en een pup van haar.
Het ging altijd zo leuk! Samen spelen, samen slapen, samen eten..
We gaan zeker 2keer in de week naar het bos en dan zijn ze altijd zo blij, dan rennen ze heel hard samen vooruit om vervolgens weer te wachten totdat ik er ben.
Maar sinds de laatste weken (2/3weken) is het compleet veranderd. De oude (moederhond) is altijd boos, sip en gewoon niet happy. De mooie glans van haar vacht is veranderd naar dof en het spelen met de bal heeft ze verruild voor liggen en slapen in het zonnetje.
En om de stomste redenen en soms zelfs uit het niets, vliegt ze de kleine hond aan en maken ze flink ruzie. Als ze dan niet uit elkaar gehaald worden gaan ze echt door tot bloedens toe, inmiddels hebben ze elkaar ook al flink wat littekens bezorgd.
Ik weet gewoon niet waardoor het komt. Ik dacht eerst jaloezie, maar waarom?
Er is de laatste weken niets veranderd, ze gaan alleen weer vaker samen mee naar het bos omdat het weer ook beter is geworden. Het is wel een feit dat ze nu de aandacht moet delen, die ze eerder altijd alleen kreeg (voordat de pup erbij was) Maar waarom gaat dit dan pas mis na een jaar?
Het is eigenlijk altijd de oude hond die begint met haren overeind, tanden bloot, grommen en dan in de aanval. De kleine heeft ook erg veel respect voor haar en is zelfs al een beetje bang aan het worden, die wil soms wel graag met haar spelen maar verder lokt ze de ruzie echt niet uit.
Wat denken jullie dat dit kan zijn?
Is het een spelletje/gevecht om wie de baas is? Is het jaloezie?
Of zal het iets medisch zijn van de oudere hond, dat ze daardoor veel feller is? We merken weinig aan haar in de vorm van ziek zijn, echter dus wel in haar gedrag/stemming.
Nog even in het kort...
Het gaat om 2 Jack Russel teven, de oude/grote moederhond van 3jaar en haar pup van 1jaar.
Net als met reuen kan het met 2 teven zowel goed als fout gaan, vaak is het wel zo dat als dit een dominantieprobleem is je beter 2 reuen kunt hebben dan 2 teven, reuen vechten om de eer teven vechten voor de kill, daar zit een wezenlijk verschil tussen. 
ja ja cesar milan ben nogal fan van deze man gezien hij geen geweld gebruikt en zijn methode werkt) Zo zijn er een hoop filmpjes te vinden op you tube 
