Geplaatst Eind november hadden we te horen gekregen dat hij prostaat kanker had, de grond zakte op dat moment onder je voeten vandaan.
Je verwacht het niet hij is zo vrolijk en nog altijd zich zelf gebleven.
Het was een kwestie van tijd, de dierenarts kon niks zeggen hoelang het zou duren.
Nu 3 maanden later ging het niet meer
Plassen en poepen werd moeilijker en dit was voor ons de beslissing geweest om hem te laten inslapen.
Het is een hele moeilijke beslissing en veel erover gepraat, maar dit is het beste voor hem hoe moeilijk het ook is.
Hij is pas 6, nog veel te jong. En nog zo levendig!
Maar 1 ding is zeker: [bWe zullen hem nooit vergeten en altijd van hem houden![/b]
Bedankt voor alle mooie en geweldige jaren dat we van je hebben mogen genieten!
Rust zacht vriend, je bent weer bij je vriendinnetje en je mama.
.
.
