Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-03-12 21:04

Kon je ze maar voor altijd bij je houden

Geplaatst door de TopicStarter : 14-03-12 21:04

Mijn lieve hond Sage is nu 12 jaar oud, en ze woont alweer ruim 8,5 jaar bij ons.
Ik heb haar gekregen toen ik 12 was, inmiddels ben ik 20 en woon ik op kamers.
Ze heeft veel verschillende fases van mijn leven meegemaakt, en ik ben er zo aan gewend geraakt dat ze er altijd is,
dat ik het me moeilijk voor kan stellen dat ze er over een (hopelijke hele lange) poos niet meer is. Misschien kennen bokkers
met een oudere hond het gevoel wel, dat je op een gegeven moment niet meer de jaren gaat tellen die je hond heeft gemaakt,
maar juist de jaren of maanden die je hopelijk nog samen te gaan hebt.

Afbeelding

Ze is gewoon mijn allerliefste schat en hopelijk mag ze nog een lange poos gezond en wel bij ons blijven!

**Geplaatst**: 14-03-12 21:06

Geplaatst: 14-03-12 21:06

Ik ken het gevoel wel, ik had mijn Border Collie bij me vanaf mijn geboorte tot mijn 12e jaar, het was voor mij toen niet te bevatten dat hij er niet meer was, ik was niet anders gewend. Hier heb ik jarenlang moeite mee gehad. Nu (ben nu 18), sinds een halfjaar, hebben we weer een nieuwe hond. Een herder x border collie. Hij is nu 1 jaar, en kan dus (hopelijk) nog heel lang mee. Maar ik denk er ook wel eens overna hoor, dat dat moment wéér gaat komen.. Maarja afscheid nemen blijft altijd moeilijk! Geniet nog van de tijd dat je met haar hebt!

**Geplaatst**: 14-03-12 21:09

Re: Kon je ze maar voor altijd bij je houden

Geplaatst: 14-03-12 21:09

Lieve hond manon

Ja, ik ken je gevoel..

heb het zelf gehad, dat mijn huidige hond, bijna overleden was, maar heeft doorgevochten..
Ik geniet van haar, alsof het de laatste dag kan zijn..
Geniet van haar.. als ze bij je is

**Geplaatst**: 15-03-12 00:07

Re: Kon je ze maar voor altijd bij je houden

Geplaatst: 15-03-12 00:07

Wij hebben een Bearded Collie van 15 jr en 7 mnd oud. Wij tellen niet meer alleen per jaar haar leeftijd maar ook per maand. Elke maand op de 14e is ze een beetje jarig.
We hebben in ons achterhoofd dat het elk moment gebeurt kan zijn maar hopen dat het toch nog even duurt. We hebben haar van pup af aan en je weet niet beter dan dat ze er gewoon bij hoort.

**Geplaatst**: 15-03-12 13:53

Geplaatst: 15-03-12 13:53

ja een ellende dat je je hond zult overleven, maar ja, hoort erbij!

**Geplaatst**: 15-03-12 14:01

Re: Kon je ze maar voor altijd bij je houden

Geplaatst: 15-03-12 14:01

Is een heel raar gevoel he? Onze eerste hond was er sinds ik 4 maanden was tot ik 10 was. En onze huidige hond is dr sinds ik 10 ben. Ik ben nu 21 en mn hond wordt dit jaar 11. Je merkt nu echt dat de jaren gaan tellen. Eerst kon ze urenlang lopen voordat ze moe was en nu is ze na 5 kwartier wandelen toch wel helemaal op! Dan merk je pas echt dat ze oud wordt!

De dierenarts zei laatst toen we dr tanden schoon moesten laten maken: 'Zo, dit moet 1x in de 2/3 jaar gedaan worden, dus dit zal wel de laatste keer zijn!' Toen moest ik toch wel ff slikken hoor.. Ookal is ze zeker niet de liefste hond ter wereld en heeft ze een Chinese gebruiksaanwijzing, vind ik het toch wel moeilijk om te bedenken dat ze dr straks niet meer zal zijn. Probeer daarom maar niet in maanden of jaren te denken

**Geplaatst**: 15-03-12 17:26

Re: Kon je ze maar voor altijd bij je houden

Geplaatst: 15-03-12 17:26

Ook ik ken het gevoel. Wij hebben een jackrussel van 15 en ik ben nu 18. We zijn dus samen opgegroeid en ik weet niet beter als dat mijn kleine vriendje er is. Ik geniet van elk moment samen met hem.
We merken wel dat hij nu echt ouderdoms kwaaltjes krijgt maar hij is nog ontzettend vrolijk en actief dus ik hoop dat hij nog een aantal jaren mee mag.

**Geplaatst**: 15-03-12 18:11

Re: Kon je ze maar voor altijd bij je houden

Geplaatst: 15-03-12 18:11

wat een mooi koppie heeft je hond.

Ja ik ken het gevoel ook wel. Ik kreeg mijn eerste hond toen ik 7 jaar was. en toen ik net 15 was begon ik na te denken over hem. Ik moest van mezelf extra veel van hem genieten want wie weet was het over een paar jaar wel afgelopen. Helaas kwam de dood al eerder om de hoek kijken namelijk 2 maanden na dat ik dat besefte.

**Geplaatst**: 15-03-12 18:13

Re: Kon je ze maar voor altijd bij je houden

Geplaatst: 15-03-12 18:13

ja dat ken ik.. die van ons is nu 15 en we genieten elke dag van haar ..
ook krijgt ze altijd net iets lekkerders dan de andere, wel terwijl ze het niet ziet.
al haar tandjes, nou ja op 4 na zitten niet meer in der mond.
helemaal grijs koppie maar af en toe nog spring levend.
ook behoorlijke bulten, maar zolang ze er geen last van heeft, doen we niks

**Geplaatst**: 15-03-12 18:18

Geplaatst: 15-03-12 18:18

Zo herkenbaar, en confronterend.

Mijn kat is 16, heb ik gekregen van mijn ouders toen ik 5 was. De laatste jaren heb ik geprobeerd rekening te houden met het feit dat het wellicht niet lang meer zou duren. Tranen met tuiten, iedere keer weer dat ik er ook alleen maar aan dacht.

Op dit moment gaat hij hard achteruit, de dierenarts is bang dat hij een gezwel/tumor in zijn bovenbuik heeft (maag, lever??) en hiervoor gaat hij maandag voor de echo. Gister had hij nog 40.4 graden koorts. $:\$

Ik hoop voor jou ts, dat je nog lang van en met je hond mag genieten.

**Geplaatst**: 15-03-12 18:31

Re: Kon je ze maar voor altijd bij je houden

Geplaatst: 15-03-12 18:31

Ik ken je gevoel, maar dan bij een kat. Ben 18 jaar lang met de poes opgegroeid, nog steeds kapot van het feit dat ze er niet meer is. Ze was mijn jeugd gewoon, ze hoorde er bij. Ze was er altijd. Ik mis haar nog steeds.

**Geplaatst**: 16-03-12 06:46

Geplaatst: 16-03-12 06:46

Even off-topic, ik vind dat je een mooi onderschrift hebt rOcky_lofz!!!!!!!!

**Geplaatst**: 16-03-12 15:06

Re: Kon je ze maar voor altijd bij je houden

Geplaatst: 16-03-12 15:06

Heel herkenbaar. Onze Woody wordt dit jaar alweer 12, en voor drie weken terug hebben we een grote bult in zijn hals ontdekt. Deze is behandeld met antibiotica en een stuk geslonken. Op dat soort momenten besef je wel dat het zo voorbij kan zijn! Moet er niet aan denken dat onze twee monsters er niet meer zijn.

**Geplaatst**: 16-03-12 15:16

Re: Kon je ze maar voor altijd bij je houden

Geplaatst: 16-03-12 15:16

Herkenbaar... mijn golden retriever vent word 28 maart 6 jaar, maar ik ben bang dat hij dat niet meer gaat halen. Hij heeft een groot gezwel op zijn lymfeklierknopen en word nu echt zo veel slechter de laatste week... hij is erg misselijk en eet bijna niets meer. Ligt veel gestrekt en ziet er gewoon belabbert uit. Maar ow wat vind ik het erg om afscheid te moeten nemen! Echt een mega lieve gezinshond, voor de kinderen is hij ook altijd zo lief geweest... altijd vrolijk en enthousiast, als je thuiskomt altijd iemand die blij is dat je er weer bent, een vriendelijke kop en een kwispelende staart... ik weet wel moet hem niet onnodig laten lijden, maar ik wil het mn eigen nog niet voorstellen hoe het is als ik hem moet missen!

**Geplaatst**: 16-03-12 15:17

Geplaatst: 16-03-12 15:17

Zoooo herkenbaar. Tot vorig jaar zomer hebben wij mogen genieten van onze ruim 12 jarige komondor. Al zo'n twee jaar voelden we dat t wel eens afgelopen kon zijn. Niet dat ze ziek werd maar de ouderdom sloeg toe. Eerst overheerste de angst van het verliezen maar op een gegeven moment kon ik alleen nog maar genieten. Genieten van haar aanwezigheid, van t knuffelen, van de tijd samen. Toen het zover was dat we afscheid hebben moeten nemen van haar, was het verdriet enorm. Maar hoe ik haar ook mis, de dankbaarheid voor die geweldige tijd samen overheerst. Nog steeds mis ik haar, houd ik meer van haar dan van welk ander dier. Maar ik kan ook echt genieten van de herinnering.

**Geplaatst**: 16-03-12 15:43

Geplaatst: 16-03-12 15:43

Ik ken het gevoel ook, mijn lieve Toy heeft sinds augustus vorig jaar nierfalen, we hadden niet gedacht dat ze dit jaar nog mee in zou gaan, ze was doodziek, wonder boven wonder is ze weer opgeknapt en na bijna anderhalve kilo te zijn afgevallen was ze nog maar een zielig hoopje, ik heb haar 5 maanden moeten dwangvoeren en haar dagelijks gespoeld, ze krabbelde beetje bij beetje weer op en is weer op haar oude gewicht, rent weer met stokken tijdens onze wandelingen. Ik spoel haar nu nog 1 x in de week en ze krijgt nierdieet. Daarnaast is heeft ze al jaren ernstige hartklachten, de plaspillen hebben haar nieren aangetast, die werken nog maar 25 %
Het gaat nu al een hele poos goed, ze is weer vrolijk en geniet weer van alles, maar ik hou in mijn achterhoofd dat het zomaar weer om kan slaan, maar daar denk ik nog maar even niet aan, ze is een dapper meisje..

Afbeelding

Nomineer dit bericht ×