Ik kreeg Benji toen ik 5 jaar oud was, we hebben hem opgehaald bij een oudere mevrouw in Waddinxveen, Benji was 1 jaar oud en de mevrouw had hem gekocht als troosthondje omdat haar man ernstig ziek was.. Toen haar man was overleden moest ze weer gaan werken en Benji moest alleen blijven, omdat ze dat niet wilde hebben wij Benji opgehaald.
Benji was altijd alles voor me, hij maakte me blij als ik boos was, troostte me als ik verdrietig was, en bleef iedere nacht tegen me aan liggen totdat ik in slaap viel. Ik was vaak ziek, ook dan lag Benji altijd bij me. Ik kon alles met Benji doen, hij was al een soort broertje voor mij. We deden echt alles samen; schootje spelen, tv kijken, slapen. En vaak ging ik Benji aankleden, mama vond dit nooit zo leuk maar Benji vond het niet erg en liep vrolijk door het huis met zijn kleertjes aan! We zijn zelfs een keer met elkaar getrouwd, mama was de trouwambtenaar en ze had ringen gemaakt van folie voor Benji en mij..
We hadden echt een sterke band, Benji is in al die tijd echt nooit ziek geweest hij had alleen een heel slecht gebit maar dit was het ergste nog niet.
Helaas ging het het laatste jaar erg achteruit met Benji’s gezondheid, hij kreeg erg last van zijn achterpootjes, veel dierenarts bezoeken gehad en na een acupunctuur behandeling kon hij weer een paar maanden pijnloos door het leven. Samen met zijn vriendje Blitz rende hij door de kamer en speelde met hem.
Maar dinsdag 14 februari ging het weer heel slecht, we gingen naar de dierenarts en wisten dat er waarschijnlijk niet veel meer aan te doen was, toch wilde we Benji nog een leuke tijd zonder pijn geven, zijn hoofd was namelijk nog goed en hij genoot nog volop van zijn mooie leven. Met zware pijnstillers werden we naar huis gestuurd.
Woensdag 15 februari is een vriendin van mij nog geweest die 5 maanden naar Aruba ging voor stage. We wisten dat dit waarschijnlijk de laatste keer zou zijn dat Benji en zij elkaar zouden zie. We hebben erg gehuild en Benji wist ook dat ze elkaar niet meer zouden zie, hij knuffelde nog even met haar en ging rustig liggen slapen.
Donderdag 16 februari was ik jarig, opa en oma waren er en Benji was erg blij om ze te zien, het ging best goed met hem.
Op vrijdag 17 februari is het helemaal mis gegaan.. Er kwamen vrienden voor mijn verjaardag en Benji sprong vol enthousiasme van de stoel om iedereen te begroeten. Hij is verkeerd terecht gekomen en kon niet meer opstaan.. We hebben hem in zijn mandje gelegt in de hoop dat hij later op de avond weer kon lopen. Helaas was dit niet zo, ik wist dat dit het einde was en m’n vriendinnen hebben nog een tijdje bij Benji gezeten en hem gerust gesteld. ’s Nachts heeft Benji bij mij geslapen en om 7 uur heeft hij me wakker gemaakt hij had zoveel pijn.. Ik ben met hem naar buiten gegaan om te laten plassen maar hij kon niet meer op z’n pootjes staan en ik heb hem ondersteund. We wisten dat het zo niet langer kon..
Ik ben op de bank gaan liggen met Benji op m’n buik. De dierenarts was inmiddels onderweg naar ons. Ik nam afscheid van mijn lieve en trouwe vriendje..
Heel rustig is Benji io 18 februari om 12.50 uur ingeslapen..
Lieve Benji we missen je echt heel erg maar weten dat je altijd bij ons bent, in gedachte, en in ons hart. We weten dat we je ooit weer zullen zien! Een ding weet ik zeker, je bent voor altijd mijn beste vriend!!
Hier nog een gedichtje voor mijn lieve hondje;
Bijna 14 jaar ben je nu een volwaardig lid van ons gezin,
observeer je ons rustig steunend op de leuning met je kin
Klein, speels, lief en ontzettend eigenwijs tuimelde je bij ons binnen
Je hebt ons zo ontzettend veel moois gegeven, ik weet niet eens waar te beginnen
Je kusjes, de knuffels, rondjes-om-de-tafel, je vrolijk kwispelende staart,
wat gaan we je vreselijk missen, maar wat ben je ons verdriet waard!
Want voor jou, mijn lieve kleine pluizenbol,
is er de laatste maanden geen sprake meer van lol
Lopen gaat moeizaam, zitten slecht
zo kom je niet meer tot je recht
Aan een lang en mooi leven komt nu een waardig slot
Dit is voor jou het beste, ook al voelt het voor ons nu ontzettend rot
Dit is de ultieme daad van liefde; het allerlaatste dat we voor je kunnen doen,
Je blijft voor altijd mijn hondje en in gedachten geef ik je nu een allerlaatste dikke afscheidszoen.