https://fbcdn-sphotos-a.akamaihd.net/hp ... 4140_n.jpg
Kwart over vijf, mijn moeder was hem aan het knuffelen, en opeens viel hij om. Zijn achterpootjes bewogen opeens niet meer. We legden hem even op een veilige plek, misschien was het even een ouderdomskwaaltje, want hey, vijftien is een respectabele leeftijd. Wij gingen eten (nog nooit zo snel van m'n leven boerenkool naar binnen gekregen) maar binnen minuten werd duidelijk dat er echt iets niet goed zat, en dat het niet 'even' weg zou gaan. Hij wobbelde door de kamer, begon te hijgen, en mauwde snoeihard. We zijn meteen opgestaan, hebben hem in een handdoek gewikkeld en zijn naar de dierenarts geracet.
Daar was het antwoord van wat hij had kort maar krachtig; een bloedprop was vast komen te zitten in de splitsing van zijn slagader naar zijn achterpootjes toe, waardoor zijn achterpootjes langzaam aan het afsterven waren met afgrijselijke pijn als gevolg. De keuze was snel gemaakt...
De dierenarts wilde proberen of hij toeliet dat de spuit bij z'n lever in de buurt er in ging, zodat het snel door z'n lijf zou gaan, en hij had zo veel pijn dat hij het denk ik niet eens heeft gemerkt... Hij was weg binnen luttele seconden.
Zo ben je je kat aan het knuffelen, en drie kwartier later ligt hij dood op de dierenartstafel...

14, bijna 15 jaar. Je kwam in mijn leven toen ik 8 jaar was. Mooie Rooie Jeweetwelkater. Rustig, statig, intelligent. Een prater, je babbelde altijd vrolijk terug. Toen ik nog op de basisschool zat, liep je 's ochtends met me mee, verstopte jezelf dan in de bosjes en kwam knuffelen in de pauze, om om 3 uur in de middag weer met me terug naar huis te lopen. Je was er al zo lang... op het laatste een statige oude Kater die af en toe even geholpen moest worden om op het aanrecht te komen bij je brokjes. De laatste tijd mauwde je wat harder, je werd een beetje doof en volgens mij ook een beetje dement want je had echt al eten gehad hoor, bij ons kwam je niks te kort... Een echte kater die op zijn hoogtepunt des levens wel 7.5 heuse kilo's woog zonder te dik te zijn...

Je was zo'n onderdeel van het meubilair
dat het nog steeds voelt alsof je zo weer voor het raam zit om mama's mooie schone ramen te besmeuren omdat je naar binnen wilt. Gisteren werd er tv gekeken, en opeens kraakte je hangmatje aan de verwarming alsof je er weer in ging liggen... Niemand neemt het je kwalijk als je even blijft hangen. Hier vijftien jaar wonen, en dan binnen drie kwartier vertrokken zijn.Dag Dikkie Dik. Mooie man. Een echte ouderwetse rode. Je was een kat van goud.

Drie maanden geleden ging Tabby je voor op anderhalf jarige leeftijd. Kom je hem halen, meissie? En niet te veel pesten he, krengetje?
Dag lieverds.


!