Geplaatst De laatste dag uit zijn leven lees je hier, het bewuste topic wat ik op die dag zelf heb bijgehouden.
Het is nu 368 dagen geleden dat ik je verloor. Een bewogen jaar, waarin in ik heel, heel veel mee heb gemaakt.
Met mama, jou grootste vriendin, maar ook met het herpakken van mijn eigen leven.
Het verdriet van jou is gesleten met de maanden, maar het gemis word met de dag groter.
Elke dag besef ik mij weer dat het oneerlijk was, waarom nou precies jij, en waarom nou precies in de belachelijk moeilijke week met veel gebeurtenissen ( lees de geboorte van het totilas veulen waar ik bij was, silana en benno verkocht, ruzie met mijn beste vriendin enz.).
12 oktober 2003 kwam je in mijn leven, al zolang als ik kon praten zeurde ik om een hond, en nu eindelijk kwam je dan.
Een prachtige friese stabij puppy met krulletjes omdat jou papa een wetherhound was.
Samen naar het bos.
We groeiden samen op, ik tot een lastige puber, jij tot een eigenwijze flapdrol.
Je deed altijd precies waar je zin in had, precies zoals ik
Je kreeg er nog een vriendje bij, dat was op 16 oktober 2006, het klikte niet zo goed in het begin, maar jullie werden uiteindelijk de dikste maatjes.
Samen spelen in de sneeuw
Jullie waren stout, heel stout samen. Stiekem het pak koekjes jatten uit de keuken kast. Je maat weet hoe hij die open krijgt, en jij kon het beste achter in de kast op de onderste plank. Koekjes voortaan dus in de pot. Mij laten schrikken. Weglopen en vervolgens met de meest arrogante blik weer zo hard mogelijk voorbij lopen. Stiekem plassen in de tuin
. Maar helaas....
Zoals in het topic boven aan de pagina te lezen valt, was hij heel erg ziek. Het deed ons pijn om jou zo te zien. Te veel pijn.
En daarom hebben we jou laten gaan.
Ik wil nog even kwijt dat ik nog steeds iedere avond voor het slapen gaan even aan jou denk. Je stoere blaf probeer te herinneren en vooral die eigenwijze blikken. Dit word helaas steeds moeilijker. Omdat je niet meer bij mij bent. Lieve Joris, mijn beste maatje, blijf over ons waken, ik zal voor altijd van jou houden en je nooit vergeten. Afgelopen zaterdag om 18.20 uur heb ik mijn wens ballon losgelaten voor jou. Voor heel even, stroomden de tranen over mijn wangen. Het gevoel dat je dicht bij me was, het zit nu in mijn hartje en ik laat het niet meer los.
Bedankt schatje voor al die mooie jaren.
Je was knap.
Je was braaf.
Ik heb van je geleerd.
Ik heb van je genoten.
En van al die mooie herinneringen zal ik blijven genieten.
Ik was er bij tot op het laatste moment.
Je bent gegaan in mijn armen.
Ik hou van jou lieverd.
Voor altijd in mijn hartje.
Joris
20-08-2003 ~ 25 februari 2011
Je was knap.
Je was braaf.
Ik heb van je geleerd.
Ik heb van je genoten.
En van al die mooie herinneringen zal ik blijven genieten.
Ik was er bij tot op het laatste moment.
Je bent gegaan in mijn armen.
Ik hou van jou lieverd.
Voor altijd in mijn hartje.
Joris
20-08-2003 ~ 25 februari 2011
bedankt voor het lezen.
