Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-02-12 12:19

Hond met verlatingsangst (?) aan de antidepressiva?

Geplaatst door de TopicStarter : 09-02-12 12:19

Thnx alvast voor het lezen van het hele verhaal.

Sinds begin oktober hebben we een Duitse Staande draadhaar uit het asiel gehaald. In zijn paspoort stond dat hij 4 zou zijn, maar zelfs in het asiel twijfelden ze aan zijn leeftijd door zijn gedrag en uiterlijk. Wij hebben naar zijn tanden laten kijken en hij bleek pas 1,5 / 2 jaar te zijn. Op zijn jonge leeftijd dus waarschijnlijk al een hoop meegemaakt.

In het begin was alles goed en wel. De eerste 2 weken op proef doorstond hij redelijk glansrijk. Hij was wel erg plakkerig aan ons, maar wij vonden het alleen maar fijn dat hij zo snel aan ons gewend leek te zijn en hij liet weleens een plasje lopen, maar dat leek uit enthousiasme te zijn als wij bijv. 's ochtends beneden kwamen. Na zijn proeftijd hebben we besloten hem te houden en alles geregeld met het asiel.

Maar het leek wel alsof hij wist dat hij mocht blijven, want daarna werd het van kwaad tot erger met het uithalen van dingen die niet mogen. Het begon onschuldig met het verzamelen van alle schoenen op zijn kleed als wij er even niet waren. Op zich geen ramp, zelfs wel grappig en gelukkig sloopt hij ze ook niet. Ook het laten lopen van een plasje gebeurde steeds vaker. Het vervelende was vooral dat als wij met hem gingen lopen hij overal mee bezig was (neus achterna lopen), behalve met plassen/poepen. Maar thuis ging hij binnen zitten plassen.

Af en toe komt het wel voor dat hij een avond alleen thuis is (2/3 uurtjes), hij kan immers niet overal mee naartoe. De eerste keer hebben we buiten expres staan luisteren hoe hij reageerde. Hij was rustig en bleef liggen slapen op zijn kleed. Ook piepte/jankte hij niet. Tot we terug kwamen en toen had hij dus echt een feestje gebouwd..Vuilnis zak overhoop gehaald en helemaal aan stukken gescheurd, half leeggevreten met weet ik wat al niet.
Nou goed kan gebeuren, maar helaas is het niet bij deze keer gebleven.

In de tussentijd zijn wij verhuisd en in het nieuwe huis gaat hij helemaal los. Hij krabbelt aan de deuren, zelfs aan de buitendeur om te ontsnappen, maakt dus ook alle deuren open, hij rooft alles wat los en vast zit variërend van de wasmand tot prullenbakken en de kattenbak, verzamelt nog steeds schoenen,plast en poept ongegeneerd binnen en piept, jankt en blaft 's nachts en als hij alleen moet blijven.
Met andere woorden, hij terroriseert de boel behoorlijk en wij zijn inmiddels ten einde raad. We hebben al geprobeerd hem te belonen voor goed gedrag en te straffen voor fout gedrag door hem streng toe te spreken. Verder zijn wij alleen maar bezig om alles te checken: Hebben we de buitendeur op slot gedaan na binnenkomst, ligt er nergens meer iets op tafel, op het aanrecht of waar dan ook wat hij kan opeten. Prullenbakken staan in een kast waar hij niet in kan (maar die hij wel half openkrabbelt..), alle deurknoppen zijn vervangen voor ronde knoppen etc.

Het lastige is dat hij dondersgoed weet dat hij fout zit of heeft gezeten. Als wij 's ochtends beneden komen en hij heeft iets uitgehaald, dan kruipt hij al over de grond naar zijn kleed en durft je dan niet aan te kijken. Maar toch doet hij het dus. Hoe vertel je nou een hond dat hij het beter gewoon niet kan doen dan?

Even voor de volledige info: we zijn ervan op de hoogte dat het een jachthond is en hij dus veel energie heeft. Om deze reden is hij de hele dag met mijn vriend mee naar zijn werk (hij werkt in de tuin, dus ze zijn de hele dag buiten). Verder loopt hij los tussen de paarden en dan spelen we altijd met hem met ballen/takken etc. Dus hij kan flink rennen en bewegen de hele dag. Ook zit hij nauwelijks alleen (inmiddels bewust, omdat hij dan alles overhoop trekt), maar soms ontkom je er niet aan. Hij luistert perfect naar commando's, binnen en buiten, behalve als hij eenden / waterkippen / vogels ziet. Hij kan echter niet loslopen, want dan smeert hij hem.
Naar ons idee krijgt hij voldoende beweging en kan hij daarin echt zijn energie kwijt en heeft hij ook voldoende aandacht van de mensen om hem heen. Dus wij zijn inmiddels zo ver dat we eraan twijfelen of hij toch maar terug moet naar het asiel, omdat wij nu kunnen voorstellen waarom de vorige eigenaren afstand van hem hebben gedaan als hij dit gedrag toen ook vertoonde.
Anderzijds ben ik van mening dat je een dier neemt en er dan voor moet zorgen ook. Alleen hoe ver ga je en hoeveel energie moet je dit gaan kosten, want het is echt een hele zorg en toer op deze manier.

We zijn inmiddels ook al aardig wat dierenarts kosten verder omdat we hem verschillende keren hebben moeten laten braken nadat hij de vuilniszakken had leeggeroofd. Wat er dan uitkomt zijn sateprikkers, wattenstaafjes, maandverband, stukken ondergoed en sokken. Werkelijk alles dus..

Gisteren was het weer zover en stond het huilen mij nader dan het lachen. Bij de DA even goed gesproken wat we hier nu mee moeten, want op den duur weet je het gewoon echt niet meer. Hij gaf aan dat het lijkt op verlatingsangst en dat hij last heeft van 'pica' (drang om vreemde dingen te eten). En ook de DA was het ermee eens dat dit een keer zijn dood gaat worden.
Hij gaf aan dat we een psychiatrisch patient hebben.. (haha..

) en dit met medicijnen kunnen proberen te onderdrukken.
Nu hebben we van hem Clomicalm gekregen, een soort antidepressiva die ervoor moet zorgen dat hij geneutraliseerd wordt en minder deze neigingen krijgt. Enerzijds wil ik dit wel proberen, voor hem en voor ons, maar anderzijds: antidepressiva voor een hond? Ik vind het 'apart' en ik hou niet zo van de term 'onderdrukken'.

Heeft iemand toevallig ervaring met soortgelijk iets als bovenstaande of deze medicijnen? En wat hebben jullie gedaan aan het gedrag van de hond om het te verbeteren? Ik / wij zijn echt bereid om er tijd etc. in te stoppen, maar we voelen ons nogal machteloos in deze situatie.

**Geplaatst**: 09-02-12 12:23

Re: Hond met verlatingsangst (?) aan de antidepressiva?

Geplaatst: 09-02-12 12:23

Jeetje Jibbel, dat is heftig!
Ik lees even mee want onze hond vertoont soortgelijk gedrag. Kan ook absoluut niet los alleen thuis blijven want ze maakt alles stuk wat ze tegenkomt. Die zit daarom dus in een bench. Is dat een optie?

Maar de koppeling met verlatingsangst komt mij ook erg bekend voor, dus ben benieuwd of er mensen zijn die idd ervaring hebben met deze medicijnen.

**Geplaatst**: 09-02-12 12:25

Geplaatst: 09-02-12 12:25

Ik zou toch echt eerst een goede gedragstherapeut inschakelen voordat ik zulke medicijnen zou geven. Deze hond heeft een verleden en waarschijnlijk veroorzaakt dit het gedrag, het diertje heeft ook wel wat mee gemaakt natuurlijk. Ik vind dit een beetje de omgekeerde wereld, eerst proberen het probleem op te lossen ipv te onderdrukken lijkt mij. Succes er mee!

**Geplaatst**: 09-02-12 12:26

Geplaatst: 09-02-12 12:26

Ik zou eerder een gedragstherapeut inschakelen dan deze rommel in je hond proppen!
(en zorgen dat er geen "vreemde" voorwerpen liggen die die kan snaaien)

**Geplaatst**: 09-02-12 12:27

Geplaatst: 09-02-12 12:27

Clomicalm is een prima middel. Heb al veel honden ermee zien opknappen (heb 5 jaar gewerkt als paravet). Echter wordt eigenlijk altijd voorgeschreven in combi met gedragstherapie. (staat in de bijsluiter ook vermeld en deed onze DA ook)

Gedragstherapie is dus ook iets wat je zou moeten overwegen. Ben zelf nu een boek van Cesar Milan aan het lezen over je hond in evenwicht krijgen en dat is wel erg interesant.

Ik denk om eerst eens rust erin te krijgen (ook voor jullie zelf) je best die clomicalm kan proberen en meteen daarnaast op zoek gaan naar een goede gedragstherapeut.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-02-12 12:28

Geplaatst door de TopicStarter : 09-02-12 12:28

Een bench hebben we wel over gesproken, maar nog geen knoop over door gehakt. Dan kan hij iig niet slopen of stelen, maar dan zit hij wel erg opgesloten en ik weet niet of dat goed gaat.
In het asiel zat hij namelijk in eerste instantie alleen in een kennel, maar daar kon hij niet tegen en toen is hij in huis van de asieleigenaresse gegaan. Een kennel is wel wat groter dan een bench, maar ik kan me voorstellen dat het gevoel van opgesloten zitten voor hem hetzelfde is.
Anderzijds gaat het maar om een paar uur en niet om een hele dag, zoals in het asiel wel het geval is.

Zeker het overwegen waard dus.

Gedragstherapie had ik zelf ook al aan zitten denken, maar dat is dus iets wat onze DA weer helemaal niet ter sprake heeft gebracht.

@ Tiffany: Je wilt niet weten hoe goed wij opletten dat alles weggelegd is, maar als hij toch weer ergens een deur open maakt waarvan je ervan uit gaat dat hij daar niet kan komen (ivm ronde knoppen), dan wordt het wel lastig. Ik kan niet werkelijk alles achter slot en grendel plaatsen.

Laatst bijgewerkt door Jibbel op 09-02-12 12:30, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-02-12 12:28

Geplaatst: 09-02-12 12:28

Ik heb ook een hond die verlatingsangst heeft, al wordt het nu steeds minder, en nee ook hij kan buiten niet los. Wat wij hebben gedaan? We hebben gezorgd voor een zo prikkelarm mogelijke omgeving. Dus in de gang, zonder kleedjes deurklinken eraf, deuren op slot en een traphek naar boven. En nu gaat het goed, wel zorgen we ervoor dat hij max. 3 uur alleen is.

**Geplaatst**: 09-02-12 12:30

Geplaatst: 09-02-12 12:30

mijn eerste idee na het lezen van je post is 'als hij maar zo weinig alleen moet blijven, laat hem dan op dat moment in een bench'.
wel rustig opbouwen zodat hij de bench niet als een straf gaat zien, maar een veilig holletje waar hij moet wachten tot jullie terug zijn.
dat was bij mijn beagle met verlatingsangst een goede oplossing.

maar anderzijds vind ik het niet verkeerd om toch tijdelijk die antidepressiva te proberen om te kijken of het helpt.
nadien kan je nog altijd beslissen of je ermee verder gaat of niet.

**Geplaatst**: 09-02-12 12:32

Geplaatst: 09-02-12 12:32

Citaat:
Het lastige is dat hij dondersgoed weet dat hij fout zit of heeft gezeten. Als wij 's ochtends beneden komen en hij heeft iets uitgehaald, dan kruipt hij al over de grond naar zijn kleed en durft je dan niet aan te kijken. Maar toch doet hij het dus. Hoe vertel je nou een hond dat hij het beter gewoon niet kan doen dan?

Zo werkt het dus niet, een hond weet dat niet meer. Wat hij wel leest is de reactie van de mensen die de troep vinden.

Als het echt verlatingsangst is, moet je geen bench gebruiken. Daar help je de hond niet mee. Als je alles hebt geprobeerd kan Clomicalm een oplossing zijn, maar dan nog moet je gaan werken aan de verlatingsangst. Dus geleidelijk op bouwen van alleen zijn. Wellicht heeft hij altijd met een andere hond gezeten en dan is dat erg moeilijk voor hem. Het kan ook helpen om een oudere stabiele hond er bij te nemen. Ik heb een hond gehad en daar kon ik de edge bij weg halen door bach rescue spray, maar die zat wel met 3 andere honden. Wat ook nog een optie is is Zylkene, is een voedingssupplement wat hele goede resultaten geeft bij angst.
Er is natuurlijk wel een verschil bij het behandelen van angst of gewoon sloopgedrag. Dat moet je wel weten.

**Geplaatst**: 09-02-12 12:32

Geplaatst: 09-02-12 12:32

Een van onze honden krijgt dit nu. Wij hebben echt alles maar dan ook echt ALLES geprobeerd! Als pup kon hij al niet alleen blijven. Toch geprobeerd en laten janken blaffen. Belonen, straffen. Hondentrainer erbij. Beestje ging zo lang door dat ie bijna knok out ging en steeds keelontsteking kreeg en schor was. Andere hond erbij genomen, super lief samen echt jut en jul en beste maatjes maar hielp niet met blaffen als wij weg zijn.
Ik kan er een heeeeel lang verhaal van maken maar we hebben echt ALLES geprobeerd. Trainen, verschillende hondetrainers, dierenarts, natuurgeneeskundige etc. Dierenarts heeft nu antidepresiva voorgeschreven (pas na 2 jaar begeleiding/advies/controle van dierenarts zelf) Dit helpt wel, het is nog niet over maar hij is minder in paniek. (we zetten een geluidsrecorder aan als we weg zijn zodat we het kunnen controleren)

Het rare is dat het verder geen zenuwachtige hond is, het is een heel lief knuffelig beest (cocker spaniel) en luisterd altijd perfect! Was gelijk zindelijk en is een grote vriend. Die mijn moeder hiermee tot wanhoop drijft haha.

Moet er wel bij zeggen dat hij nooit langer dan 4 uur alleen is op een dag. Mijn moeder heeft speciaal middag/avond diensten genomen zodat ze om 15.00 uur weg moet en mijn pa uiterlijk 19.00 uur thuis is.

Dat je je machteloos voelt snap ik heel goed! Ik zou het ook echt niet meer weten! Misschien dat iemand hier nog de gouden tip heeft! Medicijnen helpen dus wel, maar ik kan hier gevoelsmatig niet echt achter staan. We zullen wel moeten nu vanwege de buren. Maar zou het liever zonder doen!

Succes en ben benieuwd wat hier nog voorbij komt!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-02-12 12:34

Geplaatst door de TopicStarter : 09-02-12 12:34

Nikka schreef:
Citaat:
Het lastige is dat hij dondersgoed weet dat hij fout zit of heeft gezeten. Als wij 's ochtends beneden komen en hij heeft iets uitgehaald, dan kruipt hij al over de grond naar zijn kleed en durft je dan niet aan te kijken. Maar toch doet hij het dus. Hoe vertel je nou een hond dat hij het beter gewoon niet kan doen dan?

Zo werkt het dus niet, een hond weet dat niet meer. Wat hij wel leest is de reactie van de mensen die de troep vinden.

Ik ben het niet met je eens, hij is echt niet gek. Als wij beneden komen, hebben wij 9 van de 10 x nog niet eens gezien dat hij bijv. geplast heeft. Maar hij duikt wel in elkaar. Wij weten dán pas dat er wat loos is en gaan dan zoeken naar de plek waar mogelijk iets ligt.

**Geplaatst**: 09-02-12 12:37

Geplaatst: 09-02-12 12:37

En toch heeft Nikka gelijk TS

Het is de ervaring die hem heeft geleerd wat de reactie van de baasjes gaat zijn maar goed of fout, daar heeft hij echt geen kaas van gegeten.

**Geplaatst**: 09-02-12 12:40

Geplaatst: 09-02-12 12:40

Wij hebben een kruising Duitse Staander uit een "foute "kennel en die vertoont soortgelijk gedrag qua verlatingsangst, althans ze sloopt niets maar gaat ontzettend janken met van die wolvenuithalen. Toen we haar pas hadden zijn we er mee naar een homeopaath geweest, niet eens eentje speciaal voor dieren maar die kwam tot de conclusie dat onze hond het "taking his mother handsyndroom "had . In je verhaal lees ik dat je hond ook erg plakkerig is, die van ons was dat dus ook tot het irritante toe. Ze kreeg een pilletje en het plakkerige erna was vrijwel meteen over, ze werd een stuk rustiger. Inmiddels is ze 11 jaar en het is eerlijk gezegd nooit een makkelijke hond geworden. Ik denk dat je die clomicalm gewoon moet gaan proberen , als je hond er goed op reageert is het prima en dan ga je vanuit die rust verder met therapie en evt nog wat homeopatische ondersteuning. In ieder geval heel fijn te lezen dat de hond de hele dag mee naar buiten mag, dat zal hem wel goed doen ! Succes en ik hoop dat er verbetering en rust optreedt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-02-12 12:44

Geplaatst door de TopicStarter : 09-02-12 12:44

Goed of fout misschien niet, maar hij legt dus blijkbaar wel een link tussen het gedrag wat hij vertoond heeft en wat er dan gaat komen.

Ik twijfel dus over een bench vanwege de reden die Nikka aangeeft.

@ Daphne: Ik begrijp je gevoel helemaal dat je niet achter de medicijnen staat. Dat heb ik ook nl. En onze hond is ook niet erg zenuwachtig. Het is voornamelijk een hele blije pipo.

**Geplaatst**: 09-02-12 12:44

Geplaatst: 09-02-12 12:44

Als je hond maar een paar uur alleen kun je hem mogelijk bezig houden met een grote kong, gevuld met lekkers. Is ie uren bezig om dat er uit te halen. Werkt bij mijn honden prima en is hun favo speeltje geworden. Die kongs zijn echt onverwoestbaar! Wat bij een kennis gewerkt heeft is cassettebandjes afdraaien met haar stem die verhalen voorleest en die urenlang afdraaien, zoals de hond niet het gevoel heeft alleen et zijn. Weet niet wat het beste helpt, maar die kong is echt een aanrader.

Laatst bijgewerkt door Roozzy op 09-02-12 12:47, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-02-12 12:47

Geplaatst: 09-02-12 12:47

Jibbel schreef:
Goed of fout misschien niet, maar hij legt dus blijkbaar wel een link tussen het gedrag wat hij vertoond heeft en wat er dan gaat komen.

Ik twijfel dus over een bench vanwege de reden die Nikka aangeeft.

@ Daphne: Ik begrijp je gevoel helemaal dat je niet achter de medicijnen staat. Dat heb ik ook nl. En onze hond is ook niet erg zenuwachtig. Het is voornamelijk een hele blije pipo.

Bench liep bij ons uit op een fiasco, beest hing letterlijk in de tralies en ging net zo lang door dat ie koorts kreeg.

Ja die van ons is dus ook altijd blij en alles behalve depressief. De medcijnen vlakken alles af dus ook blije pieken. Maar ja je moet wat, de buren haten ons inmiddels

**Geplaatst**: 09-02-12 12:49

Geplaatst: 09-02-12 12:49

maras schreef:
Wij hebben een kruising Duitse Staander uit een "foute "kennel en die vertoont soortgelijk gedrag qua verlatingsangst, althans ze sloopt niets maar gaat ontzettend janken met van die wolvenuithalen. Toen we haar pas hadden zijn we er mee naar een homeopaath geweest, niet eens eentje speciaal voor dieren maar die kwam tot de conclusie dat onze hond het "taking his mother handsyndroom "had . In je verhaal lees ik dat je hond ook erg plakkerig is, die van ons was dat dus ook tot het irritante toe. Ze kreeg een pilletje en het plakkerige erna was vrijwel meteen over, ze werd een stuk rustiger. Inmiddels is ze 11 jaar en het is eerlijk gezegd nooit een makkelijke hond geworden. Ik denk dat je die clomicalm gewoon moet gaan proberen , als je hond er goed op reageert is het prima en dan ga je vanuit die rust verder met therapie en evt nog wat homeopatische ondersteuning. In ieder geval heel fijn te lezen dat de hond de hele dag mee naar buiten mag, dat zal hem wel goed doen ! Succes en ik hoop dat er verbetering en rust optreedt.

Dit klinkt interessant. Wat voor pillen kreeg ze hiervoor dan?
Komt mij heel bekend voor dit. Onze hond is ook druk, moeilijk alleen en enorm plakkerig. Wil slapen op je borst enzo (en ze weegt 40kg...)

**Geplaatst**: 09-02-12 12:55

Geplaatst: 09-02-12 12:55

Een bench kan toch echt een oplossing zijn. Dat wordt zijn eigen vertrouwde plekje naar verloop van tijd waar hij zich juist fijn voelt.

In huis plassen is op zich ook niet zo raar. Wij kregen onze herplaatser toen hij bijna een jaar oud was en dat heeft nog bijna een jaar geduurd voordat die helemaal zindelijk was. Jachthonden zijn toch altijd al wat moeilijker met zindelijk worden en hebben vaak iets meer tijd nodig.
Een bench helpt daar ook weer mee. Zodra je uit bed komt gelijk uit de bench riem om en naar buiten, pas weer naar binnen als hij geplast heeft.

Wat helpt met uitlaten en het plassen is dezelfde route lopen, wij merkte dat als je steeds dezelfde route loopt ze toch meer aandacht hebben voor het plassen en poepen dan dat je veranderd van route en er allemaal weer nieuwe luchtjes te vinden zijn. Een nieuwe route of een extra lang rondje deden wij dan pas als hij goed geplast had.

Laatst bijgewerkt door LADPR op 09-02-12 12:57, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-02-12 12:55

Geplaatst: 09-02-12 12:55

Nikka schreef:
Het kan ook helpen om een oudere stabiele hond er bij te nemen.

bij onze beagle werkte dat in ieder geval niet

zelfs als de rest van het gezin thuis was begon ze te janken, blaffen, vernielen, ...
het beestje was ontzettend op mij gefixeerd.
en nee, deze hond had geen moeilijk verleden, is als pup bij mij gekomen uit een nestje van vrienden

**Geplaatst**: 09-02-12 12:56

Geplaatst: 09-02-12 12:56

Heb je al aan bloesems gedacht,die werken echt goed.Ik test ze via een foto.

**Geplaatst**: 09-02-12 13:04

Geplaatst: 09-02-12 13:04

Dit verhaal herken ik wel. Ik ben zelf opvanggezin voor honden en verlatingsangst komt regelmatig voor. Het blijft wel een heel lastig probleem.
In mijn ervaring helpt het niet om hem in een bench te stoppen. Dit zorgt vaak voor nog meer paniek en kan zelfs zo erg zijn dat de hond niks van zichzelf overlaat (bloedende poten, tandvlees kapot, zoals al eerder werd gezegd koorts, etc.). Daarnaast zal het ook voor je buren geen fijn geluid zijn als de hond 3 uur achter elkaar blaft en jankt.
Ik denk dat je in combinatie met Clomicalm er wel aan kan werken. Probeer niet te veel in één keer te willen. Ga eerst even kort weg, voor maar vijf minuutjes, en kom daarna weer terug. Probeer hem geen aandacht te geven als je binnenkomt. Als hij met de pilletjes rustig kan blijven, leert hij dat het geen vervelende ervaring is om alleen te zijn en dan kun je het alleenlaten rustig opbouwen. Zo kan hij gaan begrijpen dat je toch echt wel weer terug komt en je hem niet alleen achter laat.

Wat doet hij nu als je even naar de wc gaat of als je aan het douchen bent en hij kan niet bij je?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-02-12 13:11

Geplaatst door de TopicStarter : 09-02-12 13:11

Een tweede hond erbij nemen hebben we ook overwogen. Nadeel daarvan vind ik dat mocht het of niet klikken tussen de 2 of niets uithalen, je wel de extra zorg voor een dier erbij hebt. En dat voor de komende 10 jaar. Dus ik vind dat je wel heel zeker moet zijn van je zaak voordat je er een ander dier bij neemt.

@ Maras: Interessant verhaal. Ik weet niet waar die van mij vandaan komt. Stamboom (indien aanwezig) krijg je niet als een hond uit het asiel komt. Verder was er over zijn verleden niet veel bekend, behalve dat hij uit een asiel in Breda komt en dat de vorige eigenaren niet wisten waar ze aan begonnen waren met een jachthond. Wel goed om te horen dat het gedrag een reden heeft en niet aan jullie / ons als baasjes hoeft te liggen (daar ga je nl. op den duur aan twijfelen, doen wij iets verkeerd?)

@ LADPR: Goed idee om telkens hetzelfde rondje te lopen. Meestal lopen we wel het grootste gedeelte hetzelfde stuk, maar het is buitengebied, dus hij heeft altijd wel vogels, eenden, ganzen etc. die hij tegenkomt en zijn aandacht trekken.

@Marleen_usar: Nee, bachbloesems heb ik nog niet overwogen. Stom eigenlijk, want ik heb ze vroeger weleens voor mezelf gebruikt.

@ Karmandi: Als wij naar de wc gaan staat hij meestal voor de deur te wachten en soms ongeduldig te piepen. Alles is bij ons op de begane grond, dus als we gaan douchen probeert hij de slaapkamer deur open te maken en gaat dan voor de douchedeur zitten. Als het niet lukt, berust hij meestal wel in zijn 'lot' en gaat op zijn kleed liggen. Als je dan terug komt zwiept hij bijna zijn staart eraf, zo blij is hij.

**Geplaatst**: 09-02-12 13:16

Re: Hond met verlatingsangst (?) aan de antidepressiva?

Geplaatst: 09-02-12 13:16

Hier is de ervaring dat als je de bench goed introduceert en het goed opbouwt het juist heel goed gaat met verlatingsangst.

**Geplaatst**: 09-02-12 13:18

Geplaatst: 09-02-12 13:18

@Marleen_usar: Nee, bachbloesems heb ik nog niet overwogen. Stom eigenlijk, want ik heb ze vroeger weleens voor mezelf gebruikt.
quote]

Onze hond is als studiemateriaal voor iemand die op Silverlinde zit gebruikt (bekend opleidingsinstituut voor o.a. natuurgeneeskunde bij dieren) Helaas had geen enkel bloessempje resultaat op hem. Weet wel dat hun vaak wel veel resultaten boeken! Dit is een gevalletje van baad het niet schaat het niet.

**Geplaatst**: 09-02-12 13:19

Geplaatst: 09-02-12 13:19

Een tweede hond erbij met de kans dat de tweede hond het gedrag van jou hond overneemt.. zit je met dubbele gebakken peren

Nomineer dit bericht ×